این مطالعه میتواند توضیح دهد که چرا مناطق حارهیی جهان از نظر تکثر زیستی بینظیر هستند.
هر بار که یک سلول تقسیم میشود و از خود کپی برمیدارد، دی ان ای می تواند به مقدار خیلی خفیف جهش و تغییر کند اما وقتی یکی از این جهشها باعث تغییری میشود که برای حیوان مفید است - برای مثال وقتی آن را در برابر یک بیماری مقاوم میکند - اغلب این تغییر به چند نسل بعدی همان گونه ارث میرسد.
این گونه تغییرات که باعث ایجاد تفاوتهایی در داخل یک جمعیت میشود اما به پدید آمدن گونهای تازه منجر نمیشود ، «تکامل ذرهبینی» خوانده میشود.
این نظر که «تکامل ذرهبینی» در محیطهای گرم اتفاق میافتد تازگی ندارد اما این اولین بار است که این پدیده در پستانداران که دمای بدن خود را تنظیم میکنند، مشاهده شده ست.
لن گیلمن از دانشگاه فنآوری اوکلند که سرپرستی این تحقیقات را به عهده داشت نتایج را «غیرمنتظره» توصیف میکند.
وی گفت: ما قبلا به نتایج مشابهی در مورد گونههای گیاهی رسیده بودیم و سایر گروهها نیز آن را در آبزیان دیده بودند اما از آن جا که اینها «اکتوترم» هستند - یعنی دمای بدنشان مستقیما توسط محیط تعیین میشود - همه فرض میکردند که این پدیده ناشی از تغییر ضرباهنگ متابولیسمی آنها در اثر آب و هوا است.
دانشمندان معتقدند که این ارتباط میان دما و ضرباهنگ متابولیسمی بدان معنی است که در آب و هوای گرمتر سلولهایی که در نهایت به اسپرم و تخمک بدل میشوند سریعتر تقسیم میشوند.
گیلمن توضیح داد: افزایشی در سرعت تقسیم سلولی فرصتهای بیشتری برای جهش ژنتیکی در جمعیت حیوانی طی دورهای مشخص فراهم میکند. این وضع احتمال جهشهای مفیدی که در داخل یک گونه تثبیت میشود را افزایش میدهد.
وی گفت: ما مظنون بودیم که همین پدیده ممکن است در مورد پستانداران هم صادق باشد زیرا تغییرات فصلی بر فعالیت حیوان تاثیر میگذارد.
او و همکارانش دی ان ای 130 جفت پستاندار را مقایسه کردند به طوری که دو عضو جفت در مختصات جغرافیایی متفاوت زندگی میکردند. آنها توانستند ببینند که «تکامل ذرهبینی» در کدام یک از اعضای جفت زودتر اتفاق افتاد. حیواناتی که در محیطهایی با آب و هوای گرمتر زندگی میکردند جهشهای بیشتری را تجربه کردند.
این نتایج مؤید نظری است که میگوید تنوع زیاد زیستی در نواحی استوایی ناشی از تکامل سریعتر در آب و هوای گرمتر است.
ایسنا
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم