به گزارش ایسنا، برای بررسی در این اجلاس، پرونده سازههای آبی ـ تاریخی شوشتر با هدف ثبت در فهرست میراث جهانی ارائه شده است که شامل سازههایی مانند بند میزان، پلبند شادروان، پلبند لشکر و نهر داریون است.
گزارشها و اخباری که تاکنون منتشر شده، حاکی از اظهار رضایت مسؤولان از پروندهی آمادهشده در این رابطهاند، حتا ارزیاب یونسکو که چندماه پیش، از این منطقه دیدن کرد، با وجود اینکه نظر خاصی ارائه نداد، اما گویا بررسیهایش رضایتبخش بودهاند. البته در اطراف این سازهها مواردی مانند فاضلابها، تیرهای برق و زبالهها وجود داشتند که برای ثبت نشدن این آثار، نگرانی بهوجود آورده بودند؛ ولی براساس اعلام برخی مسؤولان، این موارد با همکاری نهادهای مربوط برطرف شدهاند؛ گرچه برخی فاضلابها هنوز وجود دارند که در پلان مدیریتی این مجموعه در نظر گرفته شدهاند و اقدام برای جمعآوری آنها ادامه دارد.
با این حال، تقریبا تمام مسؤولان و کارشناسان نسبت به ثبت این پرونده در فهرست میراث جهانی خوشبین هستند، مگر اینکه به گفتهی یکی از مسؤولان، در این میان لابیهای سیاسی برای جلوگیری از ثبت در کمیتهی جهانی یونسکو صورت گیرند.
امسال علاوه بر پروندهی سازههای آبی ـ تاریخی شوشتر، پروندهی مربوط به برج جهاننمای اصفهان نیز بررسی میشود. با وجود اینکه سال گذشته، از گزارشی که ایران دربارهی پروندهی نقش جهان اصفهان ارائه کرد، ایرادی گرفته نشد، اما مصوبهی جدیدی دربارهی میدان نقش جهان اصفهان به تصویب رسید که در آن، از ایران خواسته شد، به تلاشهای خود برای اجرای مصوبههای پیشین در راستای تعدیل برج جهاننما و کاهش اثرهای منفی این برج در منظر فرهنگی اصفهان ادامه دهد.
سال گذشته همچنین از تلاشهای ایران برای تغییر مسیر مترو اصفهان قدردانی شد و باید دید، آیا امسال نیز یونسکو در اینباره از ایران قدردانی میکند، بویژه اینکه برخی کارشناسان اظهار نگرانی میکنند که احتمالا در موضوع مترو اصفهان دست کم با تذکرهایی روبهرو شویم.
در سیودومین اجلاس کمیتهی میراث جهانی، علاوه بر تقدیر و تشکر از فعالیتهای ایران در موضوع بم، قرار شد اگر ایران معیارهای تعیینشده را تا سال 2010 میلادی رعایت کند، ارگ بم از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شود که با توجه به تلاشهای انجامشده، این امر دور از دسترس نیست.
ایران درحالی به زمان برگزاری سیوسومین اجلاس کمیتهی میراث جهانی یونسکو نزدیک میشود که اینبار نیز پروندهای در بخش میراث طبیعی ندارد و پروندهی جنگل هیرکان که بهشکل مشترک با کشور آذربایجان ارائه میشود، هنوز به سرانجام نرسیده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم