در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
رادیو در آغاز یا پایان راه
جهانی را که «تغییر» کلید واژه درک آن است، باید آن را با شناخت الفبای تغییر درک کرد. رادیو خود فرآوردهای است که از دل این تغییر پا به عرصه وجود نهاده و در گستره زمان، شکل، کارکرد و مخاطبی متفاوت یافته است.
انطباق و سازگاری ذاتی و شناخت درست چالشهاست که توانسته رادیو را همچنان در عرصهای سرشار از رقیبان پرساز و برگ نگاه دارد و آن را به جایگاهی رساند که «رسانه فردا» نام گیرد.
اما این پایان راه نیست که گذشته پرافتخار را هیچ تضمینی برای آیندهای نویدبخش نمیتوان دانست. رادیو باید به استعدادها و ظرفیتهای خود، نگاهی دم به دم بیندازد و فرصتها و تهدیدهای حضور موفق را در کنار هم بنگرد تا به تجربه پروازی دگر دست یابد. رادیو باید در جستجوی سهم خود از تصمیمسازیها و تصمیمگیریهای رسانهای باشد تا بتواند آینهای مناسب برای مخاطب خود باشد که او نیز میتواند در پی سهم مناسب خویش از تصمیمسازیها و تصمیمگیریهای اجتماعی باشد.
رادیو در دنیای امروز به مرزهای نوزایی دیگری رسیده و توانسته است بستر مناسب فناوریهای ارتباطی و اطلاعاتی را به خدمت خود درآورد. اگر از دیدگاه برخی از صاحبنظران «رادیو اینترنت دیروز بود» امروز رادیو هم به مدد بکارگیری فناوریها فاصلهای از دیروز خود ندارد؛ اگرچه عرصههای بروز و ظهور آن در زمان، مکان و محیط امروز معنایی متفاوت از دیروز دارد.
رادیو در ایران نیز از چنین تحولی به دور نمانده و تنها کافی است در جایگاه برنامهریز، برنامهساز و حتی شنوندهای عادی به 10 سال پیش بازگردید تا تفاوت را دریابید. رادیوی به مرز استیصال رسیده دیروز، چنان خود را بازسازی کرده است که در 3 چهره عمومی، اختصاصی و تخصصی در پی حفظ مخاطبان فعلی و جذب مخاطبان جدید برآمده است. حتی پا را از این فراتر نهاده و با حضور در عرصه فناوریهای نو، رادیوی اینترنتی را به عنوان رسانهای جدید با بیانی نو به خدمت گرفته است.
به جرات میتوان گفت که با وجود راه طی شده پرافتخار دیروز، ما همچنان در آغاز راه بیانتهای فردا هستیم. استعدادها و ظرفیتهای دست ناخورده بسیار رادیو هنوز به مرزهای شکوفایی نرسیده است؛ بازدارندههای بسیار بر سر راه خودنمایی میکنند که درایت و تدبیری دیگر را از سوی برنامهریزان و برنامهسازان میطلبد؛ و ما همچنان در برگهای نخستین کتاب رادیو به سر میبریم.
فردای رادیوهای ما میتواند از امروز ما باشکوهتر و با دیروز ما متفاوتتر باشد؛ اگر:« با کشف و پرورش برنامهسازان متمایز در پی برنامهریزیهای متفاوت باشیم»،«مرزهای بروز، ظهور، کارکرد و فعالیت خود را در تفاوت و نه تشابه با دیگران تعریف کنیم»، «به استقبال جذب و هضم تغییر در درون ساخت کلی برنامهریزیها و برنامهسازیها رویم»،«با گسترش دانش نظری، الزامات عملی بکارگیری آن را در درون نهادینه سازیم.»
محمدرضا مانیفر
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
