در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این روزها مشغله کار آنچنان بر زندگی خصوصی افراد سایه افکنده است که هیچکس فرصت استفاده از تعطیلات و مرخصیهای خود را ندارد یا اگر هم داشته باشد، از بیم از دست دادن موقعیت شغلی خود و به خطر افتادن کارش، به آن تن نمیدهد.
مشاور یک شرکت کاریابی در این زمینه میگوید: «یکی از افرادی که تحت مشاوره من است، در شرکتی کار میکند که همه چیز قاعدهمند است و تمام امور کاری روزمره، روی یک وایتبرد بزرگ نوشته میشود. پاداشهای کاری آنان بر مبنای حضور افراد در محل کارشان است؛ به همین خاطر او برای گرفتن یک مرخصی چندروزه واقعا مشکل دارد.»در این میان به غیر از سختگیری کارفرمایان، ماهیت برخی مشاغل به گونهای است که امکان استفاده از تعطیلات و مرخصیهای سالانه را دشوار میکند.
آقای «الف» کارمندی است که در یک شرکت بزرگ تجاری کار میکند و دائم باید به مشتریان مختلف رسیدگی کند. وی میگوید: «تعطیلات همیشه برایم استرسزاست؛ بویژه وقتی مدت آن از یک هفته بیشتر باشد. شرکتم سختگیری زیادی درخصوص مرخصی ندارد؛ اما خودم معذب هستم.»
وی درباره این عذاب وجدان خود توضیح میدهد: «ما به صورت تیمی، پروژههای مختلفی را به عهده میگیریم. بنابراین وقتی من نباشم، مشتریهایمان سرگردان میشوند یا مجبورم، کارم را به فرد دیگری محول کنم که شاید چندان به وظایف من آشنا نباشد. وقتی سر کار برمیگردم، باید مدتی را به سازماندهی امور و برگرداندن آن به حالت عادی یعنی پیش از مسافرتم بگذرانم.» با این حال بسیاری از کارفرمایان معتقدند این وسواس و ترس از سپری کردن تعطیلات، بیپایه است.
حسین عابدی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: