چهره ناکام هفته

او با نسل ما فرق داشت

میثم اسماعیلی: با خودم عهد کرده بودم هر کسی هم که درگذشت چهره این صفحه نباشد! خسرو شکیبایی که رفت، بی‌خیال عهدم شده بودم که بالاخره او هامون نسل ما بود. پریشانی‌هایش از نسل ما هم که نبود؛ بالاخره دغدغه‌های نسل ما شده بود. نمی‌شد بی‌خیال از آن گذشت. نوشتیم. چه خوب و چه بد؛ مهم همین بود که نوشتیم که دوستش داشتیم و داریم. حالا هم که رضا سیدحسینی رفته است باید بنویسیم. رضا سیدحسینی از نسل ما بود! شما که انتظار ندارید حتما باید آدم 20 ساله باشد که هم نسل ما خطاب شود که ترجمه‌هایش، مقاله‌هایش، تالیف‌هایش و دغدغه‌هایش همه برای نسل ما بود. هر چند خودش معتقد بود او با نسل ما فرق می‌کرد. «فرق می‌کند. اصلا دوره ما با دوره شما فرق می‌کند. ما اصلا تفریح‌مان کتاب خواندن بود یا لااقل بچه‌های سر به زیر این‌طوری بودند. من از این بچه‌های سر به زیر بودم که تفریح‌شان کتاب خواندن است. ما نمی‌توانیم نخوانیم. بیماری کتاب در بچگی ما را گرفت. با تمام گرفتاری‌هایی که داریم کتابمان را می‌خوانیم.»
کد خبر: ۲۵۲۶۶۳

حالا تعجبی ندارد «تجدید چاپ اولین ترجمه مستقل سیدحسینی پس از 10 سال» بشود تیتر خبرگزاری‌ها. تعجبی ندارد مکتب‌های ادبی او به چاپ‌های بالاتری برسد. خوبی مرگ همین است! حالا خیلی‌ها می‌فهمند که «ضد خاطرات» چیست! «آندره مالرو» کیست.

کمتر متفکر و نویسنده‌ای است که در طی 50 سال گذشته، همچون رضا سیدحسینی بطور مداوم حضوری فعال و تاثیرگذار در عرصه فرهنگ و ادبیات ایران داشته باشد. 3 نسل، خود را وامدار نوشته‌ها و کتاب‌های او می‌دانند.

رضا سیدحسینی بدون شک یکی از بهترین مترجمان ایران بود. کسی که علاوه بر ترجمه در نقد ادبی و تالیفات هنری هم توانایی داشت، 4 سال قبل اهل فرهنگ 80 سالگی‌اش را جشن گرفتند و از اولین برگزیدگان چهره‌های ماندگار شد، کسی که با سرپرستی ترجمه «فرهنگ آثار»، دین بزرگی بر گردن همه اهل فرهنگ و ادب این آب و خاک داشت و علاوه بر آن «مکتب‌های ادبی» او که نخستین بار در سال 1334 چاپ شد کتاب درسی چندین نسل از دانشجویان ایرانی بوده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها