فضا به مثابه ابزاری برای صلح

فضا متعلق به همه مردم جهان است.این نکته بسیار مهمی است که باید در ذهن همه مردم جهان جا باز کند. من بیشتر اوقات می‌کوشم برای مردم جلسات گفتگو یا سمینارهایی بگذارم و معمولا در این جلسه‌های سخنرانی یکی از نقاط کلیدی که به آن اشاره می‌کنم و تقریبا در همه سخنرانی‌ها نیز آن را تکرار می‌کنم، نمایش اسلایدی است که 2 تصویر پیاپی را نشان می‌دهد. در یکی از این تصاویر مردم عکسی از سیاره زمین را می‌بینند که فضا نوردان ماموریت‌های آپولو آن را گرفته‌اند.
کد خبر: ۲۲۷۵۷۸

در این تصویر زمانی که به زمین نگاه می‌کنید کره‌ای زیبا و آبی رنگ را می‌بینید که ابرهای سپید بخش‌هایی از آن را پوشانده‌اند. شما در این تصویر یک زمین می‌بینید، زمینی واحد بدون هیچ خط و مرزی و همان طور که واقعا وجود دارد. با دیدن این تصویر به این فکر می‌افتیم که با سیاره‌ای یکپارچه مواجهیم که مهد زندگی و تمدن بشر است.
بلافاصله پس از این تصویر نقشه‌ای از یکی مناطق بحرانی سیاره زمین مانند خاورمیانه را نشان می‌دهم.

در تصویر دوم شما مردمی را می‌بینید که خودشان را به خاطر تفاوت‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، مذهبی و نژادی از هم جدا کرده‌اند. ما خودمان همه این جدایی‌ها را به وجود آورده‌ایم و تمام آنها ساخته و پرداخته ذهن ما و مصنوعی است.

زمانی که ما در اندیشه این تفاوت‌ها غرق می‌شویم، تنها چیزی که باقی می‌ماند اختلاف‌های غیراساسی است و فقط تفاوت‌ها را می‌بینیم، اما هنگامی که از دور به این سیاره می‌نگریم این تفاوت‌ها رنگ می‌بازد و زمینی را می‌بینیم که خانه همه ماست. همان طور که قبلا هم گفته‌ام اگر زمانی ما به مریخ یا گوشه دیگری از کیهان سفر کنیم، به نام انسان و بشر این کار را انجام خواهیم داد و نه به عنوان فردی، ایرانی، چینی، آمریکایی یا فرانسوی.
من مطمئنم اگر جایی در کیهان تمدنی هم وجود داشته باشد، آنها نیز به همه ما به عنوان انسان نگاه خواهند کرد نه افرادی از کشورهای مختلف. آنها ما را با وجود اختلاف‌هایمان به عنوان یک کل خواهند شناخت و  این مساله مهمی است که در ذات تحقیقات فضایی نهفته است.

بگذارید مناسبت این سال فرصتی باشد برای جشن گرفتن اشتراکاتمان به جای جنگیدن بر سر تفاوت‌هایمان. من سازمان‌هایی مانند «منجمان بدون مرز» را که تعدادی از ایرانیان خردمند نیز در شکل‌دهی آن موثر بوده‌اند، تحسین می‌کنم. آنها این ایده را در ذهن می‌نشانند که فارغ از این که از کجای جهان به آسمان نگاه کنیم  از تهران، واشنگتن، بمبئی، کراچی، آتن یا نیکوزیا  همه یک آسمان را بر فراز سر خود می‌بینیم. مثل این که ما در اتاق‌های مختلف یک خانه زندگی می‌کنیم، اما در نهایت همه در یک خانه‌ایم و یک سقف بر فراز سر ما قرار دارد. ما نمی‌توانیم اتاقی را به آتش بکشیم بدون آن که تمام خانه غرق آتش شود. بیایید همه در سال جهانی نجوم گردهم جمع شویم و آن را به سال جهانی صلح بدل کنیم.

دکتر فیروز نادری
 معاون ارشد مرکز اکتشافات رباتیک فضایی  ناسا

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها