دیدن عزرائیل با اعمال شاقه‌

این مساله دلایل متعددی دارد، از ارزان بودن کراک گرفته تا راحتی مصرف آن و حتی این تلقی که مصرف کراک باعث اعتیاد نمی‌شود.

خیلی از آنهایی که به این ماده اعتیاد پیدا کرده‌اند و حالا موفق به ترک آن شده‌اند، می‌گویند اوایل به ماده دیگر (تریاک یا هروئین) اعتیاد داشته‌اند و برای این که از شر آن ماده خلاص شوند با تبلیغ فروشنده‌ها به سمت کراک رفته‌اند.

فروشندگان کراک در ابتدای ورود این ماده به ایران مدام روی این موضوع تبلیغ می‌کردند که کراک اعتیاد ندارد. همین مساله گویا یکی از دلایل عمده استقبال جوانان از این ماده بوده است. اگر نگاهی به آمار‌هایی که از جامعه مصرف‌کنندگان مواد مخدر تهیه می‌شود بیندازیم می‌بینیم که مصرف کراک در بین جوانان 17 الی 30 ساله رواج زیادی دارد. همان طور که مخدر‌های سنتی مثل تریاک در بین افرادی که بالای 30 الی 35 سال سن دارند، مصرفش بیشتر است.

البته این همه ماجرا نیست، از زمانی که مصرف این ماده در بین جوانان شیوع پیدا کرد، اطلاع‌رسانی‌های زیادی در مورد آن صورت گرفت و مستند‌های مختلف و تاثیر‌گذاری از سوی رسانه ملی تولید و پخش شد، اما هنوز هم این ماده مخدر قوی و خطرناک در حال شکار قربانیان خود است.

حالا همه می‌دانند که کراک چیست و چه بلایی سر فرد مصرف‌کننده می‌آورد. حالا همه می‌دانند که اعتیاد به کراک بیشتر از 2 تا 5 سال به فرد مصرف‌کننده امکان زنده ماندن نمی‌دهد.

حالا همه می‌دانند که کراک باعث پوسیده شدن بافت‌ها، کرم گذاشتن بدن و... می‌شود، اما هنوز هم روند مصرف این ماده مخدر و خطرناک نه‌تنها کند نشده بلکه شدت هم یافته است.

برای پی بردن به این مساله کافی است سری به جاهایی بزنید که پاتوق فروشندگان مواد مخدر (ساقی‌ها) است. آن وقت می‌بینید تعداد کسانی که برای خرید کراک به ساقی‌ها مراجعه می‌کنند چقدر بیشتر از تعداد کسانی است که برای خرید سایر مواد مخدر به این افراد مراجعه می‌کنند.

امان از رفیق ناباب‌

رسول - ق یکی از مصرف‌کنندگان این ماده بوده که حالا با کمک برو بچه‌های NA نه تنها 24 ماه است که به این ماده لب نزده بلکه توانسته 18 نفر را هم از شر اعتیاد به این ماده و سایر مواد مخدر موجود در ایران نجات دهد. سابقه اعتیاد او آنقدر زیاد است که خودش به شوخی می‌گوید از وقتی دنیا آمدم نشئه بودم. او مثل خیلی‌ها اول سیگاری شده و بعد به سمت سایر مواد رفته است.

مصرف تفریحی حشیش، مصرف تفریحی تریاک، مصرف دائمی تریاک، مصرف هروئین، تزریق، مصرف شیشه، مصرف کراک و تزریق این ماده، خط سیر اعتیاد او را به مواد مخدر مختلف نشان می‌دهد؛ «در اصل ما جزو کسانی بودیم که 4‌‌‌عمل اصلی را تجربه کرده بودند، از سنتی‌ها شروع کرده بودند و به صنعتی‌ها رسیده بودند».

او زنده ماندنش را مدیون خدا می‌داند؛ «هیچ دلیل علمی برای این که من الان زنده باشم، وجود ندارد، هیچ کس به اندازه خودم نمی‌داند که من چه بلایی سر خودم آورده و چقدر به خودم و خانواده‌ام ظلم کردم».

انگار قسمت این بوده که او هم مثلی برخی دیگر از معتادانی که موفق به ترک شده‌اند، زنده بماند و حالا در کنار کار و زندگی متاهلی به فکر رهایی دادن دیگران هم از بند اعتیاد هم باشد.

خودش البته در این باره حرفی نمی‌زند و فقط می‌خندد. او مثل خیلی‌های دیگر برای ترک کردن هروئین سراغ کراک رفته، اما «خواستیم از چاله دربیاییم، افتادیم توی چاه،بد جوری هم افتادیم. خیلی از ما‌ها همین طوری به سمت کراک رفتیم».

برای یوسف هم که همین طوری تفریحی معتاد شده، فکر کردن به آن دوران مثل به یاد آوردن یک کابوس است؛ «باور کن اصلا دوست ندارم به آن روز‌ها فکر کنم. وضعیت من طوری بود که فقط و فقط به مواد فکر می‌کردم و به غیر از مواد چیز دیگری را دور و اطراف خودم نمی‌دیدیم».

او برخلاف رسول سن زیادی ندارد، 23 ساله است و اتفاقا می‌دانسته که کراک اعتیادآور است و باعث فاسد شدن بافت‌ها هم می‌شود، اما به مصرف این ماده معتاد شده است. «من با دوستام همین طوری گاهی شیشه‌ای تریاکی چیزی می‌کشیدیم، ولی یکهو چشم که باز کردیم، دیدیم افتادیم توی دام کراک».

یک ماه از اعتیاد یوسف نگذشته بوده که به قول خودش 20 کیلو راحت وزن کم می‌کند؛ «یواش یواش خیلی‌ها به من شک کردند، خصوصا پدر و مادرم، تابلو شده بودم، اما بد بختی اینجا بود که به جای برخورد خوب خانواده با من خیلی بد برخورد کردند و مرا طرد کردند».

دوره بدبختی یوسف از همین جا شروع می‌شود، بعد به جاهای باریک‌تری هم می‌کشد، مثل کارتن‌خوابی، دزدی، حتی موادفروشی، اما در یکی از روز‌های تابستانی سال گذشته یکی از دوستانش که ترک کرده بوده به او گیر سه پیچ می‌دهد تا او هم ترک کند و این طوری می‌شود که یوسف شروع می‌کند به ترک. او حالا به خانه پدری‌اش برگشته، باعث رهایی چند نفر شده و ناراحت رفقایی است که طی این مدت کراک آنها را از او گرفته و او نتوانسته برای آنها کاری انجام بدهد.«باور کن اگر 3 یا 4 ماه دیگر ادامه داده بودم، الان زیر خاک بودم».

بازی با زندگی‌

در این گونه مواقع گفتن حرف‌های تکراری هیچ دردی را دوا نمی‌کند. حالا همه شنیده‌ایم  و می‌دانیم که معتاد یک بیمار است که به کمک نیاز دارد، معتاد کسی است که باید او را به چشم بیمار نگریست، اما هیچ کدام از این حرف‌ها دردی از کسی درمان نمی‌کند.

کراک همان طور دارد قربانی می‌گیرد، جوان‌های زیادی را شکار می‌کند و خیلی‌ها را روانه زیر خاک می‌کند، آن هم با وضعی که بار‌ها و بار‌ها شنیده‌اید و خوانده‌اید و دیده‌اید، اما چرا هنوز خیلی‌ها این ماده لعنتی را مصرف می‌کنند. مگر از عواقب مصرف آن اطلاع ندارند.

رسول و یوسف برای این پرسش چند دلیل می‌آورند. 1- این ماده ارزان است. 2- نشئگی‌اش زیاد است. 3- مصرفش راحت است، چون نه بو دارد و نه مصرف آن زمان زیادی می‌برد.