بدترین روسای جمهور تاریخ آمریکا

روزنامه تایمز در مقدمه نوشته است: "جیمز بیوکانن" به رغم آنکه اهل شمال آمریکا بود اما به شدت به اصول و ارزشهای ایالت‌های جنوبی پایبند بود و در بحبوحه‌ی نگرانی‌های ایالت‌های جنوبی، در خصوص نیل به آزادی در جهت برقراری و حفظ صلح متزلزل در این مناطق کوشش کرد. زمانی که وی کاخ سفید را ترک کرد، حزب متبوعش یعنی حزب دموکرات دو شقه شده بود؛ هفت ایالت برده‌دار سر به طغیان نهاده بودند و کشور در چنبره‌ی جنگ داخلی گرفتار بود.

فرانکلین پیرس (1853 تا 1857) از حزب دموکرات: پیرس یکی از معدود روسای جمهوری بود که پس از یک دوره زمامداری توسط حزب خودش مطرود شد. وی به خاطر امضای قانون کانزاس – نبراسکا که به عنوان قرارداد مصالحه میان ایالت‌های شمالی و جنوبی امضا شد اما به نوعی تمکین در برابر برده‌داری به شمار می‌رفت، مورد نفرت همگان قرار گرفت. اعتبار این رییس جمهور دموکرات در پی وضع "مانیفست اوستند" که حامی الحاق کوبا به ایالات متحده بود به شدت مخدوش شد و بسیاری در جهان این سیاستمدار را به خاطر طرح چنین مانیفستی مورد تمسخر قرار دادند.

مارتین وان بیورن (1837 تا 1841) از حزب دموکرات: این سیاستمدار به عنوان معاونت پرزیدنت آندرو جکسون در کاخ سفید خدمت کرد و آشکارا از درخواستش مبنی بر تداوم بسیاری از سیاست‌های خلفش از جمله اخراج سرخ پوستان از سرزمین مادریشان سخن گفت. پرزیدنت جکسون قانون اخراج سرخپوستان را وضع کرد، اما این قانون تحت دوره زمامداری وان بورن با وحشی‌گری به مرحله‌ی اجرا در آمد.

ویلیام هریسون (1841) از حزب لیبرال (whig): هریسون تنها به مدت 32 روز در منصب ریاست جمهوری دوام داشت، لذا هیات کارشناسان روزنامه‌ تایمز این سیاستمدار آمریکایی را به علت کم بودن مدت زمان دوره تصدی‌اش در جایگاه بالاتری قرار داده‌اند. هریسون در دو انتخابات ریاست جمهوری قبل از پیروزی‌اش به عنوان کاندیدای حزب لیبرال با شکست مواجه شد و سرانجام در انتخابات سوم در سن 68 سالگی به عنوان پیرترین رییس جمهور تاریخ آمریکا قبل از روی کار آمدن ریگان، به کاخ سفید راه یافت.

ریچارد نیکسون (1969 تا 1974) از حزب جمهوری خواه: شروع دراماتیک و پایان جنگ ویتنام به رهبری نیکسون و هم چنین موفقیت آمیز بودن فعالیت‌های دیپلماتیک واشنگتن در چین و اتحاد جماهیر شوروی سابق همگی از پیروزی قاطعانه‌اش در انتخابات ریاست جمهوری پس از یکسال زمامداری‌اش در کاخ سفید حکایت داشت؛‌ اما دو سال بعد پس از افشای رسوایی واترگیت، شرمسارانه از مقام ریاست جمهوری استعفا کرد.

جرج دبلیو بوش (2001 تا 2009) از حزب جمهوری خواه: در فهرست بدترین رییس جمهور‌های تاریخ آمریکا بین بوش پسر و ریچارد نیکسون رقابت داغی وجود داشت. حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 که درست هشت ماه پس از تصدی بوش در پست رییس جمهور آمریکا به وقوع پیوست، به مغناطیسی تبدیل شد که دوام دولت بوش را برای دور دوم ریاست جمهوری‌اش ضمانت کرد. بوش با صدور فرمان حمله به عراق و افغانستان در راستای بخشی از دکترین تخاصم پیش دستانه‌اش به این حمله واکنش نشان داد. در حوزه‌ داخلی نیز بوش طرح کاهش مالیاتی و برنامه فدرال آموزشی "No child left behind" را به مرحله‌ی اجرا گذاشت که اتفاقا به دلیل ناکامی‌ها در اجرای آن مورد انتقاد شدید قرار گرفت. بوش به واسطه‌ی ناکامی در رفع مشکلات ناشی از طوفان کاترینا و فروپاشی بازار بوس وال استریت نیز در مظان اتهام قرار گرفته است.

هربرت هوور (1929 تا 1933) از حزب جمهوری خواه: روزنامه تایمز نوشته است که علت قرار گرفتن نام هوور در این لیست سیاه چیست؟ بدبیاری به لحاظ زمانی یا سوء مدیریت در سطح کلان.

هیات کارشناسان تایمز گزینه دوم را انتخاب می‌کند. هوور در سال 1929 درست زمانی به کاخ سفید راه یافت که اقتصاد آمریکا دوران رونق را می‌گذراند؛ اما ناگهان ظرف چند ماه وال استریت فروپاشید و این فروپاشی حاکی از آن بود که وی به ناچار باید سال‌ها رنج و مشقت دوران رکود اقتصادی Great Depression را به جان بخرد.

وارن هاردینگ (1921 تا 1923) از حزب جمهوری خواه: هاردینگ که پس از دو سال زمامداری به طور ناگهانی و غیر منتظره فوت کرد، سیاستمدار محبوبی بود اما پس از مرگش سلسله رسوایی‌های بجای مانده از او به تدریج افشا شد. خودکشی‌ها، پرونده‌های سیاسی در دادگاه‌ها،‌ تقلب و صدور حکم‌های طولانی مدت زندان، وجهه‌ بجای مانده از او را تحت الشعاع خود قرار داد.

جرارد بیگر از تحلیل‌گران آمریکایی معتقد است: هاردینگ ریاست یکی از فاسد‌ترین دولت‌های تاریخ آمریکا را بر عهده داشت.

جیمز گارفیلد (1881) از حزب جمهوری خواه: گارفیلد پس از ویلیام هریسون که تنها 32 روز بر مسند قدرت بود، به عنوان دومین سیاستمداری است که کمتر از دیگر روسای جمهور تاریخ آمریکا در کاخ سفید دوام داشته است. گارفیلد توسط چارلز گوتیه از سیاستمداران ناراضی و قدرت طلب به ضرب گلوله کشته شد.

میلارد فیلمور (1850 تا 1853) از حزب لیبرال: فیلمور به دلیل ناکامی محض در حل بحران برده‌داری در آمریکا در انتهای جدول 10 رییس جمهور بی‌وجهه تاریخ ایالات متحده قرار گرفته است.

ایسنا