کاش علی ‌کریمی دعوت نمی‌شد!

شال‌های قرمزرنگ و چند پرچم کاغذی کوچک از ایران می‌تواند نشان دهد که موضوع مربوط به فوتبال است؛ اما این قرمزهای دو آتشه پرسپولیسی از چه چیز اینقدر سرمست هستند که یک جا بند نمی‌شوند. شیرینی تحقیر پرسپولیس مقابل ابومسلم را که نمی‌دهند؟

نوبت به من هم می‌رسد. به سراغم می‌آیند تا شیرینی بردارم. می‌پرسم شیرینی برای چه؟ می‌گوید: «همه می‌دانند شما چطور نمی‌دانید. علی کریمی بالاخره به تیم ملی دعوت شد.»

می‌گویم ولی پرسپولیس باخت، انگار که خودش نمره بدی گرفته باشد، نگاه بدی می‌کند و می‌گوید: «باخت که باخت، یک بار هم این‌طوری ببازد. مهم نیست. مهم این است که علی کریمی به پرسپولیس آمده» دوستش نزدیک می‌شود. یک کلاس پنجمی که اندازه یک کارشناس فوتبال اطلاعات دارد؛ «بله کریمی مهم است، پرسپولیس با علی کریمی به استقلال نباخت و حالا هم 3 گل زده، مهم این است که بازی‌های تیم ملی را به خاطر کریمی و  مهدوی‌کیا بیشتر دوست داریم ببینیم.»

ناظم مدرسه در حالی که ساعت به  8 نزدیک می‌شود، با اعتراض به بچه‌ها می‌گوید: «بار آخر بود که اجازه دادم از این کارها بکنید، آن هم به خاطر روز کودک. ببین چطور وقت را  تلف کردند و نظم را به هم ریختند.»

بحث ما این‌طور به پایان می‌رسد، در حالی که ناظم شاگردان سرمست از دعوت علی کریمی  به تیم ملی را به حیاط مدرسه هدایت می‌کند، یکی از میان آنها فریاد می‌زند: علی کریمی را دوست داریم چون لنگه ندارد.

آنها می‌روند، پدر و مادرها هم همین‌طور در مدرسه بسته می‌شود، اما شک ندارم که تک‌تک بچه‌ها هنوز سر کلاس درس رویای دیدن کریمی در تیم ملی، گلزنی‌ها، پیروزی‌ها و شادی‌هایشان را مرور کنند.

راست می‌گویند که تیم ملی هر چقدر هم نتیجه بگیرد باید محبوبیت داشته باشد. حالا با تغییر عقیده دایی و دعوت از کریمی این اتفاق برای تیم ملی کشورمان افتاده است اما انگار قرار است اتفاقات دیگری رخ دهد. ساعتی بعد یک پیام کوتاه از خداحافظی علی کریمی از تیم ملی خبر می‌دهد تا بار دیگر تاخیر شبهه برانگیز در اعلام اسامی بازیکنان ملی‌پوش پرسپولیس و ابومسلم سوال برانگیز شود.

قرار بود اسامی بازیکنان دعوت شده از پرسپولیس و ابومسلم بلافاصله پس از این دیدار از سوی فدراسیون فوتبال اعلام شود، اما تاخیر چند ساعته برای این کار سبب شد شایعه اختلاف نظر مسوولان فدراسیون و علی دایی برای دعوت از علی کریمی دهان به دهان بپیچد.

گفته می‌شد مسوولان فدراسیون فوتبال اصرار دارند برای فراهم شدن فضای آرام، نام کریمی میان دعوت شده‌ها باشد، اما دایی چندان موافق نبوده است تا پس از 3 بازی علی کریمی را فرا بخواند، حدس و گمان‌ها با اعلام اسامی جدید به پایان رسید.

نام علی کریمی در کنار پژمان نوری و مازیار زارع قرار گفت تا تیم ملی را برابر کره شمالی همراهی کنند. پرسپولیسی‌ها شکست تیم محبوبشان برابر ابومسلم را فراموش کردند و طرفداران تیم ملی از این اتفاق خرسند شدند اما علی کریمی که برای رسیدن به تیم ملی به پرسپولیس بازگشته بود در میان ناباوری همگان تصمیم به خداحافظی از تیم ملی گرفت تا ابهامات همچنان پا برجای بماند.

درخوشبینانه‌ترین حالت می‌توان تصور کرد که کریمی نمی‌خواسته بازیکنی تحمیلی برای تیم ملی باشد و فرار از حاشیه را به این حضور ترجیح داده است؛ اما این سکه روی دیگری هم دارد، این‌که تاخیر چند ساعته در اعلام اسامی برای طراحی این پروژه بوده باشد.

دعوت از کریمی، پاسخ به خواست مردم و برقراری آرامش و بعد خداحافظی علی کریمی که خدا کند تصور اشتباهی باشد. به یاد بیاورید بچه‌هایی را که چطور برای بازگشت کریمی به تیم ملی شادمانه می‌‌خندید و بالا و پایین می‌پریدند. آنها و میلیون‌ها نفر مثل آنها حالا چه می‌گویند.

خدا کند دعوت از کریمی و خداحافظی غیرمنتظره‌اش پروژه‌ای از پیش طراحی شده نباشد که اگر باشد بدجور با احساسات مردمی که فوتبال را واقعا دوست دارند بازی شده است؛ شادی و پشیمانی از آن در کمتر از 24 ساعت!‌

سارا احمدیان