ورزشکاری ‌فوق‌العاده‌ و ‌غیرقابل‌ برابری‌

همپا با بزرگان‌

پیروزی دوگانه بکله در پکن در موارد مورد بحث، او را به جمع نادری پیوند زده است که توانسته‌اند در یک دوره المپیک هم 5 هزار و هم 10 هزار متر مردان را ببرند و آنها عبارتند از امیل زاتوپک چکی (در المپیک 1952 هلسینکی)‌، لاسه ویرن فنلاندی (72 و 76)‌ و میروتس یفتر هموطن بکله (1980)‌.

بکله که سه بار هم قهرمان دوی 10 هزار متر جهان و برنده مدال طلای آن در رقابت‌های جهانی این رشته شده است، می‌گوید: این برای من و کشورم یک اتفاق و مورد نمونه است. بخصوص روزی را که طلای 5 هزار متر را بردم و دوگانه‌ام کامل شد هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم. بابت آن بسیار خوشحال بودم و اصولا انجام چنین کاری در المپیک‌ها بسیار سخت است.

تیرونش‌ دی بابا، دیگر دونده اهل اتیوپی نیز در رقابت‌های پکن هر دو مدال طلای 5 هزار و 10 هزار متر زنان را برد و در واقع کار بکله را در جمع زنان تکرار کرد، اما دستاورد بکله مورد توجه بسیار بیشتری قرار گرفت، زیرا تصور عمومی این بود که وی رقبای بزرگ‌تر و دشوارتری داشته است.

حمایت و کمک‌

بکله در جریان دوی 5 هزار متر در پکن از حضور و حمایت برادرش تاریکو  که مثل خود او از ملی‌پوشان دو و میدانی اتیوپی است  و یک هموطن دیگر خود به نام آبراهام چرکاس نیز بهره‌مند شد و بهتر بگویم لحظاتی را مثل دوچرخه‌ سواران در باد آنها خوابید.

با وجود این شرایط و دشواری‌های مسابقه ایجاب کرد که بکله و دو یارش سرعت خود را زودتر جاری کنند و بهتر بگوییم سریع‌تر از حساب و کتاب‌های قبلی‌شان ریتم کار اصلی خود را آغاز کنند.

بکله در این خصوص می‌گوید: «ما پیش از شروع مسابقه حساب و قرارهایی داشتیم، اما وقتی رقابت آغاز شد و مسابقه به جریان افتاد، الزام‌های دیگری را احساس کردیم و به این نتیجه رسیدیم که نگه‌داشتن ریتم سرعت برای دورهای آخر عقلانی نیست و در نتیجه زودتر دست به کار شدیم.

به این ترتیب به‌جای سرعت گرفتن از دورهای پنجم و ششم، از همان دور دوم بر سرعت خود افزودیم. این روش ثمر داد و طلا به من رسید، اما من این افسوس را دارم که یارانم از سایر مدال‌ها دور ماندند و چیزی از افتخارات این مسابقه‌ها به آنها نرسید».

حساب شده و سریع‌

یکی از بازنده‌های غیراتیوپیایی در دوی 5 هزار متر المپیک پکن الیود کیپ چوگ از کنیا بود. او در سال 2003 در مسابقه‌های دوومیدانی قهرمانی جهان آن سال با فتح 5 هزار متر کاری کرده بود که بکله نتواند به یک فتح دوگانه دیگر در 5 هزار و 10 هزار متر برسد، اما او هم در پکن تسلیم نمایش مصمم و حساب شده و سریع بکله شد. او که در زمان کار مهمش در پاریس 19 سال بیشتر نداشت و حالا در 24 سالگی ترکیبی خوب از فن و تجربه و نیرو به حساب می‌آید، قبول دارد که جنگ سرعت در قسمت‌های پایانی مسیر (و حتی قبل از آن) را به بکله باخته و حریف سرعت ناب او نشده است.

تا وقتی «او» هست‌

با این حال کیپ چوگ هم معترف است حصول چنان امری و صید طلا منوط به نزول بکله در چنان زمانی است و تا وقتی او در اوج است، پشت سر نهادن وی بسیار سخت خواهد بود و نمی‌توان در حضور وی امید زیادی به پیروزی داشت و تفاوت و رجحانی که او در فینال هر دو ماده مذکور در پکن بر رقبایش داشت، تاییدی بر همین گمانه‌زنی است و دشواری کار تمامی تعقیب‌کنندگان بکله را نشان می‌دهد و از مشکلات متعددی می‌گوید که رقبای وی دارند.

دیگر مردی که به اصل فوق معتقد و معترف به رقابت‌ناپذیر بودن بکله است، ادوین چریوت سویی دارنده مدال برنز 5 هزار متر در پکن است. او که بعد از بکله و کیپ‌چوگ بر سکوی سوم این ماده ایستاد، می‌گوید: «اگر الان و شرایط کنونی را مبنا بگذاریم، کنار زدن بکله تقریبا غیرممکن است. ما دونده‌های خوب متعددی در این ماده و در کل مواد استقامت داریم، ولی بکله چیز دیگری است.»

در پایان خط‌

اوجگیری بکله در دوهای استقامت مقارن با نزول هموطن معروفش هایله گبرسلاسی در این مواد بوده است.

پیش‌بینی در خصوص رویکرد احتمالی بکله به دوی ماراتن و گمانه‌زنی در این خصوص بسیار سخت است، اما قدر مسلم این که تکرار کار تاریخی امیل زاتوپک چکی که در یک دوره المپیک (1952 هلسینکی)‌ مدال‌های طلای هر 3 ماده 5 هزار و 10 هزار متر و ماراتن را برد، با توجه به فشردگی بسیار بیشتر کارها در حال حاضر تقریبا (و حتی تحقیقا)‌ غیرممکن است. با این حال بکله این اقدام و تلاش را نیز به کلی منتفی نمی‌داند و می‌گوید: «یادتان باشد من هنوز بسیار جوانم و هنوز جا برای پیشرفت بیشتر و حضور در 2 المپیک دیگر دارم.»

وصال روحانی‌
منبع: Observer / چهارده سپتامبر