به گزارش ایسنا، مهندس سیدمحمد پژمان در همایش "مشهد 1404، الزامات و موانع" که روز گذشته در هتل پردیسان مشهد برگزار شد، گفت: شاید از هر کدام از مدیران و دستاندرکاران در خصوص نارساییهای موجود در کشور سوال شود بیشتر آنان کمبود و ضعف در برنامهریزی و مدیریت آن را عوامل ناکامی در رسیدن به اهداف میدانند.
وی با بیان این که اکنون کشور در شرایطی است که از مرحله فقدان وجود برنامههای جامع رهایی یافته است، افزود: روزگاری بود که میگفتیم چرا بعد از گذشت دو دهه از عمر انقلاب، هنوز یک برنامه جامع نداریم، ولی بعد از تدبیر مقام معظم رهبری، کشور دارای سند چشمانداز 20 ساله شد ولی متاسفانه امروز شاهد این هستیم که کشور در مواردی دچار ناکامی در رسیدن به اهداف مورد نیاز است.
پژمان با اشاره به این که برغم وجود برنامههای فراوان درصد توفیقاتمان در آنها کم بوده است، بر لزوم آسیب شناسی چالشهای موجود در برنامههای تدوین شده سطح کشور تاکید کرد و گفت: امروز باید نسبت به شناسایی این مشکلات اقدام کنیم تا فردا دچار گرفتاریهای آن نشویم.
شهردار مشهد با اشاره به این که تدوین سند توسعه ملی دارای کلیات مناسبی است، ولی در عمل یا قابلیت اجرا پیدا نمیکند و یا اجرای آن با ضعفهایی همراه است، تصریح کرد: به عنوان مثال اگرچه امروز سند چشمانداز مشهد را تدوین کردهایم، اما آیا این سند به تبعیت از سند توسعه استان و سند توسعه ملی طراحی شده است؟
پژمان اظهار کرد: گامهای بعدی که در راه سند توسعه ملی گذاشته میشود، مهمتر است، چرا که برشهای استانی، بخشی، منطقهای و شهری این سند و ورود به جزئیات در عملیاتی کردن آن نقش بسیار مهمی دارد.
وی با تاکید بر این که در اجرای برنامهها باید نگاهی واحد داشته باشیم تا به شکلی متعادل حرکت انجام شود، افزود: در غیر این صورت عملکردها در راستای خنثی کردن یکدیگر و در تضاد با هم انجام میشود.
پژمان با بیان این که شیوه طراحی برنامههایی برای 20 سال آینده منسوخ شده است، چرا که نمیتوان با توجه به تغییرات عمدهای که روزانه در برنامهها اتفاق میافتد، طبق یک برنامه عمل کرد، ادامه داد: باید در مسائل کشوری و شهری با دید کلان نگاه شود، ولی بر اساس واقعیت برنامهریزی صورت گیرد.
شهردار مشهد گفت: اگر در عرصه عمل و اجرا واقعبین نباشیم و بازخورد اعمال را بررسی نکنیم یا به اهداف نخواهیم رسید و یا کمتر به آن نتیجه دلخواه میرسیم.
پژمان افزود: نباید به گونهای عمل کنیم که با تقویت یک مکان و منطقه خاص شهرنشینی مکان دیگری دچار رکود شود، چرا که این امر باعث افزایش مهاجرت میشود.
وی با اشاره به این که شهر مشهد بیشترین جمعیت حاشیهنشین را در کل کشور داراست، این امر را ناشی از وجود جاذبههای خاص در این شهر دانست و گفت: وجود حرممطهر امامرضا(ع) در مشهد و نیز امکانات بالقوه دیگر عاملی برای وجود جاذبه در این شهر شده است، ولی در حال حاضر این جاذبه تبدیل به برنامهای برای جابهجایی جمعیت نیز شده است.
پژمان با تاکید بر این که شهر مشهد را همه مردم کشور دوست دارند و از همین رو خواستار ارایه امکانات بالا نیز در آن هستند، افزود: ما نیز طبق وظیفه خود تلاش میکنیم تا بهترین امکانات را ارایه کنیم ولی همین اقدام ما تبعاتی از جمله حاشیهنشینی را بدنبال دارد.
شهردار مشهد در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به طرح مشهد (1404)، از آن به عنوان گامی در جهت تحریک نخبگان برای ورود و ارایه ایدههای مثبت خود در این شهر دانست و افزود: هدفمان در این طرح این بود که به همه بگوییم اهداف برایمان روشن است، ولی برای رسیدن به آنها میخواهیم از ذوق و توانایی شما استفاده کنیم.
وی گفت: این طرح به همه علاقهمندان شهر مشهد میگوید شما که عاشق شهر مشهد هستید چه توقعاتی دارید که مایلید در آن اتفاق بیفتد.
وی افزود: خوشبختانه در کشورمان فکر و حرف خوب کم نداریم، متاسفانه ایراد ما در عدم انجام مناسب برنامههایمان است.
پژمان تصریح کرد: مشهد به لحاظ این که دومین کلانشهر مذهبی دنیا است، بزرگترین شهر شرق کشور است و دارای مسیر تردد در تمام خطوط ترانزیتی و ریلی کشور است، بنا بر این ضرورت دارد تغییر و تحول شگرفی ظرف دو دهه آینده در آن داشته باشیم.
وی با انتقاد از این که برای توسعه یک شهر نباید تنها به نگاه سختافزاری و ایجاد زیرساختهایی همچون تامین آب و برق و... توجه کنیم، خاطرنشان کرد: همیشه فکر میکنیم عوامل مذکور باعث توسعه یافتن یک شهر است، در حالی که نحوه و میزان فکر حاکم بر مردم نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
شهردار مشهد در عین حال با تاکید بر لزوم تامین امکاناتی همچنین آب شرب بهداشتی و محیط زیست سالم، بر لزوم بهرهگیری از IT و استفاده از تکنولوژی در شهرها تاکید کرد و گفت: لازم است برای رشد شهر در ساز و کارهای خود جایگاه بخش خصوصی در عرصه تحولات این شهر را تقویت کنیم، چرا که با بضاعت فعلی شهرداری و دولت، ایجاد تحولات جدید مدتها به طول خواهد انجامید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم