در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حال که نیمی از سال سپری شده است، تئاتر مظلوم شهرستان رویداد جدیدی را پیشروی خود میبیند؛ «نهادینه شدن تبعیض میان تئاتر شهرستان و تهران از سوی موسسه تازه تاسیس انجمن هنرهای نمایشی ایران».از شنیدهها و آنچه در رسانههای جمعی منعکس شده، اینگونه بر میآید که قرار است انجمن هنرهای نمایشی ایران، تفاهمنامههایی را با ادارات کل ارشاد استانها امضا کند و حمایتهای خود را در قالب این تفاهمنامهها انجام دهد. در این خصوص پرسشها و شبهاتی وجود دارد که پرداختن به آنها ضروری به نظر میرسد:
1- مبلغ اعلام شده برای حمایت از تئاتر شهرستان در ابتدای سال، 3 میلیارد تومان بوده که اکنون تبدیل به 2 میلیارد تومان شده است.
2- شنیده شده است نیمی از این رقم یعنی یک میلیارد تومان در قالب تفاهمنامه پرداخت میشود. در مفاد تفاهمنامه انجمن هنرهای نمایشی، تمامی فعالیتهای ریز و درشت نمایشی از تولید و اجرای نمایشها گرفته تا برگزاری کلاسهای آموزشی و نشستهای تخصصی، طرحهای تحقیقاتی و پژوهشی، چاپ متون نمایشی هنرمندان، مشارکت در برگزاری جشنوارههای منطقهای و ملی و نیز حمایت از اجرای نمایشها در نقاط مختلف کشور و محافل بینالمللی به عنوان تعهدات این انجمن و حداکثر تا سقف مبلغ اعلام شده (حدود 30 میلیون تومان) برای هر استان، آن هم برای مدت یک سال تعریف شده است. پرسش این است: منظور از «فعالیتهای متمرکز» که نیمی دیگر از رقم مذکور یعنی یک میلیارد تومان باقیمانده را شامل میشود، کدام فعالیتهاست؟!
3- گفته شده ادارات کل ارشاد استانها به عنوان متولی تئاتر شهرستانها باید معادل رقم اعلام شده انجمن، یعنی 2 میلیاردتومان دیگر برای تئاتر شهرستان هزینه کند و به این ترتیب بودجه کلی تئاتر شهرستان به 4 میلیارد تومان برسد.
4- نیازی به داشتن اطلاعات دقیق از ساختار بودجه تئاتر شهرستان نیست. چرا که گلایه اصلی، پیش از هر چیزی به دلیل «کوچک انگاشتن تئاتر شهرستان» است. با در نظر گرفتن مبلغ 30 میلیون تومان بودجه اختصاص یافته انجمن هنرهای نمایشی و اضافه شدن مبلغی به همین میزان از سوی ادارات کل ارشاد هر استان (که شاید برخی استانها چنین توانی را نیز نداشته باشند)، بودجه یک ساله تئاتر هر استان حداکثر به 60 میلیون تومان میرسد؛ آن هم برای تمامی فعالیتهای مرتبط با نمایش که در بند دوم این یادداشت آمده و نیز فعالیتهای دیگری که ذکر نشده و جزو تعهدات ادارات کل ارشاد استانها خواهد بود.
در اینکه تهران پایتخت و مرکز تئاتر کشور است، شکی نیست، اما تفاوت میان تئاتر این شهر و استانهای دیگر چقدر است؟
آیا این تفاوت در حد برابری بودجه تولید 2 یا 3 نمایش (در تهران) با تمامی فعالیتهای ریز و درشت نمایشی آنهم برای مدت یک سال (در سطح یک استان) است، تفاوت تا این حد هم نیست... تئاتر شهرستان، تا این اندازه هم کوچک نیست!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: