شب‌های بارانی کودک من‌

حتی گاهی فرد بالغ تحت فشارهای روانی، دچار تکرر ادرار شبانه می‌شود، بدون آن‌که در روز مشکلی داشته باشد.

در بیش از 80 درصد از موارد، کودک مبتلا به شب‌ادراری هیچ بیماری یا عیب و نقص عضوی و بدنی ندارد و در کمتر از 20 درصد موارد ممکن است بیماری‌هایی مانند: دیابت، عفونت ادراری، بیماری‌های مادرزادی کلیه، نوعی کم‌خونی و عیوب نخاع و بیماری‌های سیستم اعصاب، علت شب‌ادراری باشد. ثابت شده است عوامل ارثی و سوابق والدین نیز در بروز شب ادراری موثر است.

درمان‌

اگرچه شب‌ادراری سبب ناراحتی خانواده و خود کودک می‌شود، اما خوشبختانه در بیشتر بچه‌ها بهبودپذیر است و حتی بدون درمان نیز این عارضه ممکن است برطرف گردد.

اقدامات درمانی برای بیماران مبتلا به شب‌ادراری می‌تواند به 2 شکل دارودرمانی و روان‌درمانی انجام گیرد: در دارودرمانی، داروی انتخابی برای این بیماری قرص ایمی پرامین می‌باشد که بر روی حدود 50 تا 70 درصد بیماران موثر است و به‌عنوان داروی انتخابی تجویز می‌شود. این دارو را با دوز 25میلی‌گرم موقع خواب شروع می‌کنند و در صورت لزوم تا 50 میلی‌گرم قابل افزایش می‌باشد. البته در دارودرمانی، داروهای موثر دیگری هم وجود دارد.

روان‌درمانی گاهی از طرف پزشک متخصص توصیه می‌شود، برای بعضی کودکان مبتلا به شب‌ادراری و والدین آنها می‌تواند اثرات مطلوبی داشته باشد.

نقش والدین‌

در برطرف شدن مشکل شب‌ادراری کودک والدین نقش اصلی را به عهده دارند. پدر و مادر باید تنش و اضطراب کودکان خود را تا حد امکان کاهش دهند. توصیه می‌شود که محیطی امن و راحت در منزل برای کودک ایجاد کنند و به‌ هیچ‌وجه کودک را تنبیه نکنند تا کودک احساس گناه و عدم امنیت نکند. از سختگیری‌های بی‌مورد پرهیز کنند و در صورت نیاز کودک خود را جهت مشاوره روان‌پزشکی، نزد روانپزشک ببرند.

گذشته از این کارها برخی اقدامات ساده اما بسیار موثر نیز وجود دارد. یکی از مهمترین اقدامات این است که پس از صرف شام، مصرف مایعات را در کودک کاهش دهند تا در موقع خواب مثانه کودک کاملا خالی باشد. اقدام مفید دیگر این است که کودک را در شب بیدار کنند تا در توالت ادرار کند. بدینوسیله کودک عادت می‌کند تا در ساعت‌های بخصوصی، حتی در شرایط عدم پر بودن کامل مثانه، جهت تخلیه ادرار به دستشویی برود.

ده فرمان برای بهبود

1- شب‌ادراری ممکن است علامت بسیاری از بیماری‌های مهم و جدی در کودک باشد و نیاز به بررسی دارد،‌ به همین علت درمان‌های توصیه شده برای کودک خود را هیچگاه جهت دیگران تجویز نکنید.

2- کودک هیچگونه ‌دخالتی در شب ادراری ندارد تنبیه و تحقیر طفل یا مسخره کردن وی، نه تنها ‌هیچگونه تاثیری در بهبودی آن ندارد بلکه با ایجاد فشار روحی وضع کودک را به مراتب بدتر می‌‌کند.‌

3- صحبت آزادانه و راحت با کودک در ارتباط با این مشکل می‌تواند به محدود ساختن مشکلات عاطفی که در رابطه با این اختلال وجود دارد، کمک کند.

4- آلرژی و حساسیت کودک به غذاها و بخصوص شیر گاو می‌تواند عامل شب‌ادراری باشد. پس توجه کنید که در چه شب‌هایی و با مصرف چه مواد و یا غذاهایی این شب‌ادراری تشدید می‌شود تا از مصرف آنها پرهیز گردد.

5- آموزش ناکافی یا نامناسب کودک در استفاده از توالت می‌تواند یکی از دلایل شب‌ادراری باشد.

6- والدین بی‌توجه به نیازهای کودک یا والدین کم‌حوصله باعث می‌شوند کودک از بیان نیاز خود خودداری کند یا با عجله و بدون تخلیه کافی مثانه از توالت خارج شود.

7- محل توالت و مسیر عبور کودک به آن باید روشن باشد تا کودک به خاطر ترس از رفتن به آن امتناع نکند.

8- دادن یک جایزه کوچک و تشویق کودک در صبح روزهایی که تشک او خشک است می‌تواند به بهبود کودک کمک کند.

9- پوشک کردن کودک موجب می‌شود انگیزه او برای بیدار شدن در طول شب و تخلیه کردن مثانه از بین برود.

10- مشارکت کودک در نظافت صبحگاهی محل خود مثل تعویض ملحفه و تشک انگیزه را برای بهبود تقویت می‌کند.