چهره برنده هفته

طلای نماینده «بهشت» در پکن‌

وقتی هادی ساعی به فینال رقابت‌های تکواندو المپیک پکن راه یافت، خواسته و ناخواسته نگاه خیلی‌ها از پکن به سمت خیابان بهشت تهران چرخید. جایی که اعضای شورای شهر تهران در آن حضور دارند و دست برقضا 3 نفر از آنها تا به حال توانسته‌اند، مدال‌های خوش رنگی را در رقابت‌های المپیک صید کنند.
کد خبر: ۱۹۸۰۰۶

وقتی ساعی در یک رقابت نفس‌گیر، توانست 3 امتیاز عقب افتاده را جبران کند و در نهایت با نتیجه 6 بر 4 حریف ایتالیایی‌اش را مغلوب کند، حضور خیابان بهشت و ورزشکارانی که حالا ساکن ساختمان شورای شهر هستند، در ذهن مردم پررنگ‌تر شد.

اما این همه ماجرا نبود، درست زمانی که ساعی روی سکو رفت و کارشناسان هم گفتند که او به لطف تجربه زیادش، توانسته تنها طلایی کاروان ایران باشد، تصویر علیرضا دبیر و رسول خادم، آنقدر در ذهن برخی‌ها پررنگ شد که خیابان بهشت و ساختمان شورای شهر از یادشان رفت.

بعد از همه این اتفاقات بود که یک پرسش سخت (مثل بودن یا نبودن، هملت در نمایشنامه شکسپیر) یواش یواش در مغز برخی از مردم شوع به جولان دادن کرد؛ «اگر به جای کاروان اعزامی ایران به پکن، شورای شهر تهران یک تیم ورزشی را به رقابت‌های المپیک 2008اعزام می‌کرد، آیا نتیجه بهتر ی کسب نمی‌شد؟»

برای یافتن پاسخ این پرسش جانگداز، اصلا لازم نبود، آدم به مغزش فشار بیاورد و فسفر بسوزاند.

به غیر از مدال طلای ساعی (که خودش عضو شورای شهر است) فقط مراد محمدی توانسته بود در پکن مدال کسب کند. پس اگر به جای کاروان ورزش ایران فقط 3 عضو ورزشی شورای شهر به المپیک می‌رفتند، نتیجه حاصله،فرق زیادی با نتیجه‌ای که حالا رقم خورده، پیدا نمی‌کرد.

هادی ساعی که حتما طلا می‌گرفت(چون این کار را انجام داد) و اگر علیرضا دبیر و رسول خادم هم از دست یابی به مدال باز می‌ماندند، تیم شورای شهر می‌توانست با یک مدال طلا کارنامه قابل قبولی را در المپیک رقم بزند.

اما شواهد و قرائن می‌گوید که علیرضا دبیر و رسول خادم اگر فرصت داشتند و یک یا دوسال تمرین جدی می‌کردند، قطعا از جوانانی که فقط برای کسب تجربه(به گفته معزی پور)راهی پکن شده بودند، بهتر نتیجه می‌گرفتند؛ چرا که هم دبیر و هم خادم متعلق به نسلی بودند که قدرت نمایی شان محدود به آسیا نبود و در جهان هم حرفی برای گفتن داشتند برخلاف نسل فعلی که به گفته یزدانی خرم رئیس فدراسیون کشتی فقط در آسیا مدعی است و در جهان حرفی برای گفتن ندارد.

پس با این فرض احتمال داشت که رسول خادم و علیرضا دبیرهم هرکدام یک مدال برنز بگیرند،آن وقت تیم شورای شهر تهران‌می‌توانست نتیجه بهتری نسبت به کاروان المپیکی ایران به دست آورد.

نتیجه اول: دست هادی ساعی درد نکند که بالاخره ایران را طلایی کرد.

نتیجه دوم: از این به بعد می‌توانیم برای حضور در المپیک روی شورای شهر و...حساب کنیم.

نتیجه سوم: همچنان دود از کنده بلند می‌شود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها