دکتر محمد رضوانی در گفتگو با ایسنا با اشاره به تعریق موضعی و عمومی به عنوان انواع تعریق گفت: در برخی موارد تعریق در نواحی خاصی از بدن نظیر کف دست و پا صورت میگیرد و گاهی نیز به صورت تعریق عمومی است و فرد در دمایی که برای دیگران عادی است احساس گرما میکند.
این متخصص پوست در ادامه اظهار کرد: افزایش حساسیت غدد عروق نسبت به سطح هورمونهای حساس که مربوط به سیستم خودکار سمپاتیک است سبب تعریق موضعی میشود که بیماری محسوب نمیشود و ناشی از مشکل هورمونی نیست.
وی راههای درمان تعریق بیش از اندازه را 4 مرحله دانست و ابراز کرد: در مرحله اول درمان که در مورد بیشتر افراد پاسخگوست از آلومینیوم کلراید با غلظتهای مختلف 20 تا 50 درصد استفاده میشود که به طور موقتی تعریق کاهش پیدا میکند.
دکتر رضوانی افزود: در صورت پاسخگو نبودن درمان اولیه از روش آیونتو فورزیس استفاده میشود که دستگاهی است با قطب مثبت و منفی و محلول دارویی که به پوست و مجاری غدد نفوذ کرده و تعریق را کاهش میدهد. همچنین در مرحله سوم میتوان از تزریق موضعی سم بوتاک استفاده کرد.
این متخصص پوست از قطع کردن اعصاب موضعی که مربوط به سیستم عصبی غیرارادی است به عنوان روش چهارم درمان یاد کرد که تنها در موارد اضطراری باید از آن استفاده کرد زیرا این سیستم عصبی کارهای دیگری نظیر گردش خون را کنترل میکند و قطع آن سبب کمخونی یا پرخونی در کف دست یا پا میشود.
دکتر رضوانی گفت: گاهی تعریق در ناحیه کف پا سبب بروز بیماریهای قارچی میشود، زیرا محل مرطوب برای رشد قارچها مناسب است.وی علتهای عمده دیگر تعریق را استرس و اضطراب دانست و همچنین در برخی موارد با افزایش سن کودکان و نوجوانان، تعریق آنها کاهش پیدا میکند.