تا اوج ماه

قسمت سی و هشتم: آیات 103 تا 107

کد خبر: ۱۹۲۳۱۲

103- و مااکثر الناس و لو حرصت بمؤمنین‌

«ای پیامبر»بیشترمردم ایمان بیاورنیستند، هرچند«سخت بکوشی و»حرص وآرزوداشته باشی.

نکته‌ها و پیام ها:

- ایمان نیاوردن اکثریت مردم، به خاطر کوتاهی پیامبران نیست بلکه نتیجه اختیار و آزادی خود انسان‌ها است، این امر نباید مانع تبلیغ دین و بیان حقیقت گردد.

- هر حرصی مذموم نیست. پیامبران نسبت به هدایت انسان‌ها، حرص و سوز و اشتیاق دارند.

104- و ما تسئلهم علیه من اجر ان هو الّا ذکر للعالمین

و تو براین « وظیفه ارشاد » پاداشی از آنان نمی‌خواهی. آن « رسالت و قرآن » جز تذکر و پندی برای جهانیان نیست.

نکته‌ها و پیام ها:

- قرآن، ذکر است. ذکر یعنی یادآور. این بدین معنا است که حقایق و معارف قرآن در درون انسان‌ها وجود داشته و پیامبر فقط آنها را یادآوری می‌کند.

- آنچه ناپسند است درخواست پاداش در قبال هدایت مردم است نه دریافت آن.

105- و کاین من ءایه فی السموات و الارض یمرّون علیها و هم عنها معرضون‌

و چه بسیار نشانه در آسمان‌ها و زمین که بر آن می‌گذرند، در حالی که از آن روی گردانند.

نکته‌ها و پیام ها:

- اعراض از غفلت خطرناکتر است.

- علم به تنهایی کافی نیست، حق پذیری نیز لازم است تا ایمان حاصل شود.

106- و ما یؤمن اکثرهم بالله الّا و هم مشرکون‌

و بیشترشان به خداوند ایمان نمی‌آورند، جز این که « با او چیزی را » شریک می‌گیرند.

نکته‌ها و پیام ها:

- امام رضا «ع» فرمودند: شرک در این آیه به معنای توجّه به غیر خداوند است.

- ایمان مراتبی دارد. ایمان خالص که هیچ شرکی در آن نباشد کم است.

- از نشانه‌های مومن مخلص این است که از یاد خداوند غافل نمی‌شود وجز رضای او همه چیز را کنار می‌گذارد.

- از نشانه‌های مؤمن آلوده به شرک این است که عزّت را از غیرخدا می‌خواهد، کار شایسته را با ناشایست می‌آمیزد، دچار تعصبات حزبی و گروهی می‌شود، ریاکاری می‌کند، از مردم می‌ترسد. سرگرم افزون طلبی می‌شود.

107- افأمنوا ان تاتیهم غاشیه من عذاب الله او تأتیهم الساعه بغتهً و هم لایشعرون‌

آیا « آنها که ایمان نمی‌آورند » از این که عذاب الهی آنها را در برگیرد و یا قیامت در حالی که نمی‌دانند ناگهانی فرا رسد، درامانند؟

نکته‌ها و پیام ها:

- یاد قیامت، عامل تربیت است.

- قهر خداوند فراگیر است و امکان فرار نیست. ( غاشیه )

- هیچ‌کس خود را تضمین شده نپندارد.

قسمت سی و نهم:  آیات 108 و 109

108- قل هذه سبیلی ادعوا الی الله علی بصیره انا و من اتبعنی و سبحان الله و ما انا من المشرکین‌

«ای پیامبر! تو نیز » بگو: این راه من است. من و هر کس پیروی‌ام کرد، با بینایی به سوی خدا دعوت می‌کنیم و خداوند « از هر شریکی » منزه است و من از مشرکان نیستم.

نکته‌ها و پیام ها:

- راه انبیاء، روشن و در معرض دید همگان است.

- دعوت‌کننده به توحید با توده مردم فرق دارد. توده مردم غالبا ایمانشان آلوده به شرک است.

- مبلغان دینی باید افراد خالص و مخلص باشند.

- اساس دین اسلام، دعوت به توحید و نفی هرگونه شرک است. 

109- و ما ارسلنا من قبلک الّا رجالاً نوحی الیهم من اهل القری افلم یسیروا فی الارض فینظروا کیف کان عاقبه الذین من قبلهم و لدار الاخره خیر للذین اتقوا افلا تعقلون‌

و پیش از تو «پیامبری» نفرستادیم، جز مردانی از اهل آبادی‌ها را که به آنان نیز وحی می‌کردیم. «باوجود این» آیا در زمین سیر نکرده‌اند تا عاقبت کسانی را که پیش از آنان بوده‌اند بنگرند؟ و قطعا سرای آخرت برای کسانی که تقوا پیشه کرده‌اند بهتر است. آیا  نمی‌اندیشید؟

نکته‌ها و پیام ها:

- سیرو سفر باید هدفدار باشد.

- سیر و سیاحت در زمین و آگاهی از تاریخ و درس عبرت گرفتن، برای هدایت و تربیت بسیار کارگشاست.

- حفظ آثار باستانی برای بازدید و عبرت آیندگان لازم است.

- به کار انداختن عقل و فکر بشر از اهداف رسالت انبیاء و قرآن است.

- خوانندگان عزیز می توانند برای مشاهده قسمت‌های36و 37 مسابقه تا اوج ماه ، به سایت جام جم آنلا‌ین مراجعه کنند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها