زیر چند تن پولاد

به گزارش ایسنا ، بشر در طول تاریخ علاقه‌ خاصی به بلند کردن اجسام سنگین داشته تا جایی که این ویژگی را حتی در مراسم‌ها و برنامه‌های خاص به معرض نمایش می‌گذارده است. همین قدمت تاریخی بلند کردن اجسام سنگین بوده که این حرکت در اواخر قرن هجدهم به یکی از رشته‌های ورزشی با عنوان "وزنه‌برداری" موسوم شده و از سال 1891 نیز این ورزش دارای فدراسیون بین‌المللی شده است.

وزنه‌برداری از جمله معدود رشته‌هایی است که از نخستین دوره‌ بازی‌ها در رقابت‌های المپیک حضور داشته و به تبع آن پس از آن که در سال 1318 فدراسیون وزنه‌برداری ایران تشکیل شد، در بازی‌های 1948 لندن که نخستین کاروان ورزشی ایران به المپیک رفت، تیم وزنه‌برداری هم حضور داشت و باز هم نخستین مدال کاروان ورزشی ایران در بازی‌های المپیک توسط مرحوم جعفر سلماسی که یک مدال برنز بود، کسب شد.

پس از آن تاریخ تاکنون تیم وزنه‌برداری ایران در 10 دوره بازی‌های المپیک حضور یافته که به غیر از بازی‌های 1964 توکیو، تیم ایران در سایر بازی‌ها بدون کسب مدال به وطن بازنگشته است. همین تاریخچه که 4 مدال طلا، 3 نقره و 5 برنز را در خود جای داده، وزنه‌برداری ایران را پس از رشته‌ی کشتی، پرافتخارترین ورزش کشور کرده است.

لازم به ذکر است که تیم وزنه‌برداری ایران پس از بازی‌های 1976 مونترال که طی آن محمد نصیری به مدال برنز رسید در هیچ کدام از بازی‌های المپیک شرکت نکرده تا نوبت به بازی‌های المپیک 2000 سیدنی رسید.

از سوی دیگر تیم وزنه‌برداری ایران پس از انقلاب اسلامی یعنی در 30سال اخیر به سه مدال المپیک دست یافته که هر سه‌ی آنها طلا بوده است.

عملکرد وزنه‌برداران ایران در بازی‌های المپیک در زیر آمده است:

بازی‌های 1948 لندن – جعفر سلماسی، برنز

بازی‌های 1952 هلسینکی – محمود نامجو، نقره – علی میرزایی، برنز

بازی‌های 1956 ملبورن – محمود نامجو، برنز

بازی‌های 1960 رم – اسماعیل علم‌خواه، برنز

بازی‌های 1968 مکزیکوسیتی – محمد نصیری، طلا – پرویز جلایی، نقره

بازی‌های 1972 مونیخ – محمد نصیری، نقره

بازی‌های 1976 مونترال – محمد نصیری، برنز

بازی‌های 2000 سیدنی – حسین رضازاده، طلا – حسین توکلی، طلا

بازی‌های 2004 آتن – حسین رضازاده، طلا

دوپینگ، سه سهمیه پکن را پراند

پس از بازی‌های المپیک روش کسب سهمیه در وزنه‌برداری تغییر کرد، به طوری که تیم‌های خواستار حضور در بازی‌ها باید در دور رقابت جهانی گردهم می‌آمدند و با امتیازهای کسب شده، سهمیه‌های حضور در بازی‌های المپیک پکن را کسب کنند. در این میان تیم وزنه‌برداری ایران یک دوره از رقابت‌های انتخابی را در سال 2006 به علت دوپینگ دسته جمعی از دست داد و تنها امتیازهای مسابقه‌های جهانی 2007 به علاوه‌ی امتیاز طلای رضازاده در سال 2006 باعث شد تا وزنه‌برداری ایران جواز حضور سه وزنه‌بردار در المپیک داشته با شد. البته این اختیار با تیم ایران بود که چه کسانی را برای این سه سهمیه انتخاب کند که در نهایت پس از چیزی حدود 9 ماه تمرین، حسین رضازاده در 105+ کیلوگرم، محسن بیرانوند در 105 کیلوگرم و اصغر ابراهیمی در 94 کیلوگرم برای حضور در بازی‌های المپیک پکن انتخاب شدند که هر سه‌ی آنها شانس بسیار خوبی برای موفقیت در پکن دارند.

تحمل فشار، زیر چندین تن پولاد

وقتی تمرین سنگین می‌کنند، علاقه‌ای ندارند کسی در محل تمرین آنها باشد. شاید وزنه‌برداران از منزوی‌ترین ورزشکاران باشند. مربیان هم علاقه‌ای به میهمان ندارند. در این بین مربیان چینی حتی از حضور غریبه‌ها در اردو ناراحت هم شده و اخم‌هایشان را در هم می‌کشند.

اما، چاره‌ای نیست. آنها باید حداقل هر از چندگاه حضور نمایندگان رسانه‌های گروهی که پل ارتباطی بین مردم و قهرمانان‌شان هستند را تحمل کنند. البته به حق این کار را انجام می‌دهند.

این روزها که تیم وزنه‌برداری ایران پس از اردویی موفق در اردبیل به تهران آمده، در روزهای زوج صبح و بعدازظهر و در روزهای فرد تنها بعدازظهر تمرین می‌کنند. در اردو هم 5 وزنه‌بردار بیشتر نیستند. رضازاده، شریفی و صالحی در فوق سنگین و بیرانوند و ابراهیمی در اوزان دیگر. هر کدام روی تخته‌های خاص وزنه می‌زنند و رو بروی آنها رضازاده قرار دارد که وزنه‌های سنگین را نعره کشان بالای سر می‌برد.

بهمن زارع (سرمربی تیم) به همراه دو مربی چینی و مسعود قاسمی (مدیر تیم‌های ملی) هم از نزدیک تمرین‌ها را زیر نظر دارند تا وزنه‌برداران به اوج برسند. در این میان بیشتر حساسیت‌ها روی رضازاده است تا در حالی که روز به روز سنش افزایش می‌یابد، بتواند آمادگی مناسبی برای او در المپیک بوجود آورند حتی یک ناشناس نسبت به وزنه‌برداری هم پس از مشاهده‌ی تمرین‌های او می‌فهمد که «حاج حسین» در فاصله یک ماه مانده تا (شاید) آخرین المپیک عمرش از جان مایه می‌گذارد. چرا که او در حال پیوستن به تاریخ ورزش دنیا است.

اما، در کنار او دو جوان دیگر حضور دارند که با امیدهای فراوان خود را برای المپیک آماده کرده‌اند. هر دو مدعی کسب مدال‌اند و برای این مساله از هیچ تلاشی فروگذار نکرده‌اند. ابراهیمی که در روزهای اوج است، تنها نگران این است که تا روز مسابقه‌اش آسیب نبیند و بیرانوند در پی رفع آسیب دیدگی‌های جزیی به وجود آمده و رسیدن به نقطه اوج در المپیک. به هر حال ذهن آنها این است که باید پاسخگوی انتظارهای مردم باشند.

برنامه رقابت‌های وزنه‌برداری ایران

بنا بر جدول برنامه بازی‌ها، اصغر ابراهیمی نخستین وزنه‌بردار ایران است که در روز 27 مردادماه یعنی در روز نهم بازی‌ها و ساعت 19 به وقت محلی با حریفان رقابتش را آغاز و در پایان همان رقابت تکلیف نفرات برتر مشخص می‌شود.

روز دهم رقابت هم اختصاص به دسته‌ی A وزن 105 کیلوگرم و محسن بیرانوند از ایران دارد و حسین رضازاده به عنوان قوی‌ترین مرد جهان ساعت 19 روز یازدهم رقابت‌ها یعنی 29 مرداد ماه برای دفاع از حیثیتش وزنه‌ها را بالای سر می‌برد.