شبکه

احساس مسوولیت در‌شبکه‌

پیش از این در مورد لایه‌بندی شبکه و مدل OSI صحبت کردیم و دلیل مطرح شدن این استاندارد نیز بیان شد. کاربری که رایانه‌اش متصل به یک شبکه است و از طریق آن اقدام به ارسال و دریافت داده‌ها می‌کند هیچ اطلاعی از عملکرد سیستم جهت میسر کردن این عمل‌ها ندارد و در حقیقت نیازی هم به اطلاع کاربران از این روش‌ها نیست. اما جهت انجام درست عمل و در نهایت برآورده شدن نیاز کاربران باید عده‌ای روی آن مطالعه کرده و آن را در عمل پیاده‌سازی کنند.
کد خبر: ۱۸۵۲۷۸

انتقال‌ داده‌ها

پایین‌ترین سطح شبکه که همان رسانه، فیزیکی انتقال است. مانند یک موجود بی‌اطلاع و کور،‌ هر آنچه در اختیارش قرار داده می‌شود، انتقال می‌دهد. در انتقال هم هیچ گونه تلاشی برای انجام درست کار نخواهد داشت. در حقیقت، مسوولیت آن در قبال کارش کم است.

اگر در هنگام ارسال داده‌ای، سیمی برای مدتی قطع شود و دوباره وصل شود، رسانه فیزیکی هیچ‌گونه مسوولیتی را در قبال اطلاعات از دست رفته نخواهد پذیرفت. در یک سطح بالاتر که به لایه پیوند‌ داده مشهور است، به صورت فیزیکی بررسی برای وقوع خطا صورت می‌گیرد.

همان‌طور که می‌دانیم برای انتقال داده‌ای از یک رایانه به رایانه دیگر از طریق شبکه، ممکن است بسته‌های داده در مسیر خود از رایانه‌های دیگری عبور کنند. به هر رایانه در شبکه اصطلاحا یک گره یا ‌node گفته می‌شود. لایه پیوند داده در حقیقت مسوول تحویل بسته‌های داده‌ای از یک گره به گره دیگر است و کاری ندارد که این بسته از کجا آمده و مقصد آن کجاست. تنها از یک گره،‌ بسته‌ای را دریافت می‌کند و به دست گره بعدی می‌رساند. این کار با آدرس فیزیکی رایانه‌ها که آدرس کارت شبکه آنهاست انجام می‌شود.

از مبدا به مقصد

لایه بالاتر از پیوند داده، لایه شبکه است که پروتکلی نظیر IP، متعلق به این لایه است. این لایه نسبت به لایه پایین‌تر، مسوولیتش سنگین‌تر است. پروتکلی همچون IP وظیفه دارد که یک بسته داده را از رایانه مبدا به رایانه مقصد برساند. اهمیتی ندارد که این بسته در بین راه از چه گره‌هایی عبور می‌کند و چه مسیری را طی می‌کند.
آدرس مبدا و مقصد در این لایه نیز یک آدرس منطقی به نام آدرسIP است که به هر عضو شبکه اختصاص داده می‌شود. البته جالب است بدانید که با این که شبکه جهانی اینترنت بر پایه پروتکل IP است اما به عنوان پروتکلی غیرقابل اطمینان از آن یاد می‌شود.

پروتکل IP، هیچ تضمینی برای سالم رساندن بسته به مقصد نمی‌کند. حتی تضمین نمی‌کند که بسته را هرچند معیوب، حتما به مقصد برساند. بنابراین ممکن است بسته در میان راه گم شود، اما حداکثر تلاش خود را می‌کند که وظیفه‌اش را به درستی انجام دهد. به همین دلیل است که از این پروتکل به همراه پروتکل دیگری مثلTCP استفاده می‌شودTCP. مربوط به یک لایه بالاتر از لایه شبکه است و می‌توان گفت که ضعف‌های آن را به طور کامل برطرف می‌کند. این پروتکل مسوول رساندن بسته‌‌های داده به مقصد، آن هم به طور کامل و بدون نقص است. به عبارتی TCP به هر ترتیب که هست باید چیزی را که در اختیارش قرارداده شده، صحیح و سالم به مقصد برساند. به همین دلیل، در این لایه کنترل خطا انجام می‌شود تا در صورت بروز خطا بتوان در جهت رفع آن اقدام کرد.

این اقدام نیز به این صورت است که اگر در بسته دریافتی خطایی رخ داده باشد، درخواستی برای ارسال مجدد آن بسته به سمت مبدا ارسال می‌شودTCP . که مربوط به لایه انتقال است موظف است بعد از ارسال هر بسته یا پس از ارسال چند بسته، از مقصد خبر بگیرد که آیا بسته‌ها سالم به دستش رسیده است یا خیر. لایه انتقال و پروتکل TCP، با استفاده از آدرس IP و همچنین شماره Port ، موظف است بسته‌های داده را از یک پردازش خاص در گره مبدا به پردازش متناظر در گره مقصد برساند. بنابراین به طور کلی می‌توان گفت IP بسته داده را از رایانه مبدا به رایانه مقصد می‌رساند، اما این که این بسته متعلق به کدام برنامه در حال اجراست به عهده TCP است TCP . نیز زمانی که از سلامت آن مطمئن شد، آن را به لایه بالاتر می‌دهد.

پارسا ستوده‌نیا

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها