کابوس‌ها و رویاهای یک دورگه‌

با این که از پاریس گرفته تا توکیو و نایروبی مردم شادمانی خود از پیروزی اوباما را نشان دادند اما هیچ‌کس به درستی نمی‌داند دلیل این خوشحالی چیست. شاید یکی از مولفه‌های تاثیرگذار در همه‌گیر شدن رضایت‌مندی از پیروزی اوباما وعده او برای اصلاح سیاست‌های ایالات‌متحده به عنوان تنها ابرقدرت جهان معاصر باشد اگرچه او نشان داده چندان هم به این وعده پایبند نیست.

شاید هم این خوشحالی نوعی واکنش به ناخرسندی عمیق جهانیان از عملکرد 8 ساله دولت جورج بوش، رئیس‌جمهور آمریکا باشد که طی این سال‌ها جنگ، بی‌ثباتی و ناامنی را به ارمغان آورد.

اوباما که اولین سیاهپوستی است که در تاریخ ایالات‌متحده به مرحله نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور راه پیدا کرده با شعار «تغییر» [Change] وارد عرصه رقابت‌های انتخاباتی شد. او با حرارت هر چه تمام از لزوم اصلاح سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه آمریکا، اصلاح روابط واشنگتن با سایر پایتخت‌های جهان و حل و فصل مشکلات خاورمیانه ازجمله پرونده هسته‌ای ایران و مناقشه اسرائیل و فلسطینیان با روی آوردن به دیپلماسی گفت.

هنوز پیروزی اوباما بر کلینتون مسجل نشده بود که او تحت فشار کانون‌های قدرت در واشنگتن ناچار شد خیلی از اظهارات خود را اصلاح کند. یکی از مشاورانش که با حماس در ارتباط بود را اخراج کرد، طی نطقی در ایپک -مهم‌ترین لابی حامی صهیونیسم در آمریکا- از حمایت قاطعانه‌اش از اسرائیل در صورت راهیابی به کاخ سفید گفت و در نهایت ناچار شد اذعان کند سیاست خارجی آمریکا قابلیت تغییر در گستره‌ای وسیع را ندارد.

این تحولات به آن معناست که در صورت غلبه اوباما بر جان مک‌کین، نامزد حزب جمهوریخواه در انتخابات نوامبر امسال هم نباید امید زیادی به وقوع انقلاب سیاسی در واشنگتن داشت.

پیشینه اوباما

باراک حسین اوباما فرزند باراک اوباما، شهروندی کنیایی و آن داتهام، مادری ایرلندی‌تبار و تبعه ایالات‌متحده است. پدر او که در اواخر دهه 1950 میلادی به عنوان دانشجوی خارجی در دانشگاه هاوایی مشغول به تحصیل بود با مادرش آشنا شد که ثمره ازدواج این دو باراک بود.

پدر و مادر باراک اندکی پس از تولد او اواسط سال 1961 میلادی از هم جدا شدند. آن، مادر باراک مدتی پس از این جدایی با دانشجوی خارجی دیگری به نام لولو سوئه‌ترو که اهل اندونزی بود ازدواج کرد و در سال 1967 با او راهی این کشور شد.

باراک 4 سال به همراه مادرش در جاکارتا، پایتخت اندونزی زندگی کرد اما وقتی 10 ساله بود یعنی در سال 1971 در پی سفر پدربزرگ مادری‌اش از اندونزی با او به آمریکا بازگشت و تا پایان دوره دبیرستان به همراه‌ آنان در هونولوو، مرکز ایالت هاوایی اقامت داشت.

پس از پایان دوره دبیرستان به لس‌آنجلس رفت و در آنجا 2 سال در کالج اکسیدنتال درس خواند. سپس راهی نیویورک شد و از دانشگاه کلمبیا در سال 1983 در رشته علوم سیاسی لیسانس گرفت.

باراک در 5 سال اول پس از فراغت از تحصیل مشاغل زیادی عوض کرد. درتابستان 1988 به اروپا سفر کرد و سپس به کنیا رفت تا برای اولین بار بستگان پدری‌اش را ملاقات کند.

در  همانسال برای ادامه تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه‌ هاروارد ثبت‌‌نام کرد. 3 سال بعد به عنوان مدیر نشریه داخلی این دانشکده انتخاب شد که به لحاظ وزن علمی نشریه و این که او اولین سیاهپوستی بود که به این سمت انتخاب شده بود این خبر بازتاب گسترده‌ای داشت. در سال 1991 با اخذ درجه دکتر از دانشکده حقوق‌ هاروارد فارغ‌التحصیل شد.

دکتر اوباما اواخر سال 1991 بود که به شیکاگو رفت و بلافاصله شغلی به عنوان استادیار در دانشکده حقوق دانشگاه ایلینویز برای خود دست‌وپا کرد. پروژه او موسوم به vote! که هدف ترغیب سیاهپوستان ساکن ایالت ایلینویز به افزایش مشارکت سیاسی و حضور در انتخابات را پیگیری می‌کرد با ثبت‌نام از 150 هزار تن از مجموعه 400 هزار سیاهپوست ساکن این ایالت سر و صدای زیادی بر پا کرد. او در سال 1995 کتابی تحت عنوان «رویا‌هایی از پدرم» منتشر کرد که تصویری مکتوب از زندگی‌اش را ارائه می‌داد.

روزگاری سیاست‌بازی‌

اوباما در سال 1996 در انتخابات میانه‌دوره‌ای سنای ایالت ایلینویز به جمع قانوگذاران این ایالت پیوست و 2 سال بعد در سمت خود به مدت 4 سال ابقا شد.

مشارکت فعالانه او در تصویب طرح‌هایی چون الزام پلیس ایالتی به ثبت نژاد افرادی که بازداشت می‌شوند و تصویربرداری از روند بازجویی متهمان به قتل که راه را بر سوءاستفاده‌‌های احتمالی پلیس از اقلیت‌های نژادی می‌بندد، موجب شد او محبوبیت زیادی در ایلنویز و بویژه در بین رنگین‌پوستان کسب کند. اوباما در سال 2005 میلادی به کنگره ایالات‌متحده راه‌یافت. او با انتقاد از سیاست‌‌های بوش در حمله به عراق و افغانستان همیشه درکانون توجه رسانه‌های بوده است.

شیما خبیری‌