سالی پربار برای ملی‌پوش آملی 96 کیلو

ورود نسلی نو و متحول‌گرا به جمع مدعیان داخلی باعث شده کشتی فرنگی در حال حاضر از داشتن چهره‌های شاخص و اسمی از تنوعی امیدوارکننده و پرجاذبه برخوردار باشد و دیگر کمتر چهره‌ها و نام‌های تکراری در عرصه این رشته یکه‌تازی کنند.

تحول و تنوع موجود در کشتی فرنگی را صرفا نباید در وجود فوق‌ستاره‌ای مانند حمید سوریان جستجو و خلاصه کرد. گرچه جامعه ما به سوریان به عنوان چشم و چراغ ورزش در بازی‌های المپیک 2008 پکن امید بسته است و همگان و حتی جهانیان پیشاپیش از او به عنوان یکی از افتخارآفرینان و چهره‌های طلایی المپیک پکن نام می‌برند.

توانایی کشتی فرنگی ما اکنون به حدی ارتقا یافته است که دیگر نمی‌توان امیدهای کسب مدال را یک‌بعدی و در قالب فردی خاص معرفی کرد.

عملکرد مقبول و رضایت‌بخش فرنگی‌کاران ایرانی در میدان‌های مختلف امیدهای المپیکی را فزونی می‌بخشد که کشتی فرنگی شانسی بیش از کسب یک مدال در پکن برای خود متصور باشد.

در کنار سوریان سبک‌وزن که می‌تواند با برافراشتن پرچم افتخار کشتی فرنگی ایران در المپیک عاملی روحی برای تداوم و استمرار موفقیت‌های دیگر ملی‌پوشان این رشته باشد، در اوزان میانی و سنگین هم کشتی فرنگی از چنان پتانسیلی برخوردار است که بتوان به پیروزی‌ها و مدال‌های بیشتری چشم امید داشت.

اکنون کشتی فرنگی به لطف بهره‌گیری از نفرات زبده‌ای چون سوریان، طهماسبی، رضایی و هاشم‌زاده احساس بالندگی می‌کند تا در جمع کاروان ورزشی ایران کارنامه‌ای شگرف و غرورانگیز را به ثبت برساند.

اگر نام قاسم رضایی را هم در جمع امیدهای مدالی در المپیک فرض کنیم، سخنی گزاف و غلوآمیز نیست.رضایی به لطف ویژگی‌های فنی، جسمانی و روحی روانی که دارد، خیلی زود در ترکیب تیم ملی کشتی فرنگی به مهره‌ای قابل اعتماد تبدیل شد.

این کشتی‌گیر آملی از چنان اعتماد به نفس و آرامش‌خاطری در هنگام مبارزه با حریفان برخوردار است که این احساس پسندیده را می‌توان در چهره مربیان نیز در همین کوران رویت کرد. در واقع او آنچنان با فکر و با اعتماد به نفس روی تشک مبارزه حاضر می‌شود که به جای استرس، آرامش را به کادر فنی و مربیان منتقل می‌کند و مربیان با امیدواری حرکات او را تعقیب و نظارت می‌کنند.

رضایی به لطف فیزیک خوب قدرت جسمانی قابل قبول هم در سر پا و هم در خاک قدرت مانور و اجرای فن دارد. این ویژگی به مراتب در قانون کلینج بیشتر در عملکرد او مشهود می‌شود. شگرد داشتن فنون کنده فرنگی و بارانداز او را در جهان کشتی به کسب مدال برنز سال 2007 باکو و 2 بار قهرمانی آسیا در سال‌‌های 2007 بیشکک قرقیزستان و 2008 جی‌جو کره‌جنوبی صاحب افتخار کرده است.

رضایی‌ گرچه در وزن 84 کیلو و در رقابتی فشرده و تنگاتنگ با سامان طهماسبی در کشتی فرنگی ما شناخته شد، اما صعود او به یک وزن بالاتر کارنامه درخشانی را در وزن 96 کیلو برای این ملی‌پوش تازه وارد رقم زد.

در واقع سال 86 را باید سال افتخار‌آفرینی و صعود چشمگیر قاسم رضایی در جمع فرنگی‌کاران کشور محسوب کرد که تمامی افتخارات و مدال‌های رسمی خود را در 3 میدان آسیایی قرقیزستان،‌ جهانی باکو و آسیایی کره‌ جنوبی به دست ‌آورد تا از این حدیث در جمع کشتی‌گیران ایرانی در مدت زمانی حدود 10 ماه کارنامه‌ای موفق از خود بر جای بگذارد.

رضایی پس از آن که در اولین حضورش در تیم ملی ‌کشتی فرنگی در رقابت‌های آسیایی بیشکک طلا به گردن آویخت، نظر مثبت کادر فنی پشتیبان او شد تا رضایی در باکو این روند موفقیت‌آمیز را در جهانی نیز با اعتماد به نفس بیشتری ادامه بدهد.

این آملی در اولین حضورش در مسابقه‌های جهانی بیش از حد تصور ظاهر شد و توانست با تصاحب مدال برنز سومین سهمیه المپیکی کشتی فرنگی را پس از سوریان و طهماسبی به ارمغان بیاورد.

رضایی در باکو ابتدا ایوان پوپوف، کشتی‌گیر روسی زبان تیم استرالیا را در 2 وقت و با نتایج 4 - صفر و 2 - صفر از پیش‌رو برداشت. در دور دوم بالاژکیش مجاری گرچه در وقت اول یک  یک کشتی را به سود خود تمام کرد، اما در 2 وقت بعدی با نتایج یک  2 و یک  3 پیروزی به نام ملی‌پوش ما رقم خورد. رضایی در سومین کشتی رو در روی از سکیس کاستیز از لیتوانی قرار گرفت که در یک کشتی بسیار نزدیک با نتایج مشابه یک  یک و یک  یک داوران رای به برتری حریف دادند، اما راهیابی کشتی‌گیر لیتوانی تا فینال راه‌ حضور رضایی در دیدار رده‌بندی را فراهم کرد. رضایی در دیدار رده‌بندی در مصاف با کنزوکاتوی ژاپنی با برتری محسوس و با نتایج صفر  2 و صفر  3 صاحب مدال برنز و سهمیه المپیک شد.

وی پس از ارائه این کارنامه موفق هیچ ‌گاه در مسابقه‌‌های بعدی پشت به صحنه نکرد و در رویدادهای مختلفی چون لیگ کشتی‌ فرنگی، جام یادگار امام نیز حاضر شد و یک بار دیگر با تایید کادر فنی به عضویت تیم ملی در مسابقه‌های آسیایی کره‌ جنوبی  در آمد.

در جی‌جو هم رضایی یکی از کشتی‌گیران موفق و مطمئن ما بود که در پنجمین قهرمانی کشتی‌فرنگی ایران در رقابت با تیم‌های آسیایی سهم قابل‌توجهی داشت. رضایی در جمع 10 نفره وزن 96 کیلو ابتدا با قرعه استراحت مواجه شد. سپس نماینده چین تایپه را همچون حریف تمرینی و با تسلط کامل صفر  13 شکست داد.

هان تای یونگ کره‌ای هم در نیمه‌نهایی نتوانست سد راه ملی‌پوش ایرانی به فینال باشد. رضایی در یکی کشتی دیدنی کشتی‌گیر میزبان را با حساب یک - 3 و 2 - 4 شکست داد و راهی فینال شد وی در آخرین گام هم با استفاده‌ از تمامی قابلیت‌ها حریف نام‌ آشنای خود آسم بیکف قزاق را مغلوب کرد تا کارنامه موقعیت‌آمیز او در سال 86 با طلای روزهای آغازین سال 87 به عنوان عیدی به جامعه ورزش و اهالی کشتی کامل شود.

سعید میرزا شفیع‌