در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پراساد گفت نمیدانم چکار کنم. نابود شدهام. من این پولها را برای روزهای پیری پسانداز کرده بودم. این بازرگان میگوید: 450 هزار روپیه (11 هزار دلار) به صورت اسکناس و 232هزار روپیه (5660 دلار) اوراق بهادار و مقداری طلا و جواهر در صندوق بانک مرکزی دولتی هند ذخیره کرده بود.
او میگوید رابطهاش با همسر و فرزندانش تیره بود و میخواست پولهایش را دور از دسترس آنان نگهداری کند.
او از سپتامبر 2005 پولهایش را به بانک منتقل کرده بود. پراساد میگوید وقتی 29ژانویه صندوق را باز کرد از دیدن خرده کاغذهای پودر شده چیزی نمانده بود سکته کند.
موریانهها حتی رنگ و لعاب جواهرات را هم از بین برده بودند. او میگوید به رئیس بانک مرکزی هند و دفاتر منطقهای نامه نوشتهام اما پس از 2 ماه هیچ جوابی به من ندادهاند.
مسوولان بانک میگویند، نسبت به خطر وجود موریانه هشدار داده بودند. آنان مدعی هستند 8 می 2007 به در و دیوار بانک اعلامیه چسبانده و به مشتریان اطلاع داده بودند اوراق و اسناد خود را از صندوقها بردارند.
کاپ ساها، مدیر بانک میگوید چند نفر از مشتریان درباره دیدن موریانه به ما شکایت کرده بودند به این دلیل آن اعلامیه را منتشر و بانک را سمپاشی کردیم.
وی میگوید مشتریان نمیتوانند بانک را مقصر بدانند چون قفل یا در صندوق نشکسته بود. در چنین شرایطی بانک مسوول محتویات داخل صندوقها نیست. مسوولان بانک گفتند شکایت پراساد را به مقامات بالاتر ارجاع دادهاند، اما میدانند که به وی خسارت پرداخت نخواهد شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: