«آنجا خون به پا می شود» بیشرین بخت را در جشنواره برلین دارد

 خبرگزاری فرانسه اعلام کرد نبود رقبای قدرتمند برای دریافت جایزه خرس طلا جشنواره برلین بازتاب اتفاق نظر منتقدان درباره این مساله است که در میان فیلم‌های بخش مسابقه جشنواره امسال فیلمی نبود که بتوان گفت دیدن آن ضروری است. به عبارت دیگر هم فیلمسازان آینده‌دار و هم فیلمسازان اسم و رسم‌دار پایین‌تر از حد انتظار ظاهر شدند.

در میان 21 فیلم بخش مسابقه تنها چند فیلم با استقبال گسترده رو به رو شدند. درام «دریاچه تاهو» ساخته فرناندو ایمبک فیلمساز مکزیکی درباره نوجوانی که باید با واقعیت مرگ ناگهانی پدرش کنار بیاید و فیلم ژاپنی «کابی ـ مادر ما» ساخته یوجی یامادا درباره سختی‌های خانواده‌ای درگیر جنگ از دیگر فیلم‌هایی هستند که ممکن است مراسم امشب را با جایزه ترک کند.

روزنامه ورایتی در این باره نوشت: «روی کاغذ فیلم‌هایی که برای بخش رسمی جشنواره 58 انتخاب شده تاثیرگذارتر از سال‌های قبل به نظر می‌رسد ، هر چند در عمل تعدادی از فیلمسازان حاضر در این این بخش نتوانستند اثری جالب یا خلاقانه ارائه دهند».

در نیمه اول جشنواره امسال فیلم آمریکایی «آنجاخون بپا می‌شود» به کارگردانی پل تامس اندرسن به لطف حضور تماشایی دانیل دی ـ لوئیس بازیگر انگلیسی در نقش یک جوینده نفت توانست تمام نظرها را به خود جلب کند. در نیمه دوم جشنواره فیلمی که بیش از همه مورد توجه منتقدان قرار گرفت «خوشحال و خوشبخت برو » به کارگردانی مایک لی فیلمساز صاحبنام انگلیسی بود.

گروهی از قدیمی‌های جشنواره اعتقاد دارند شاید بخت «لی» برای دریافت جایزه کمی بیشتر باشد، چرا که احتمالا اعضاء هیات داوری زیاد دوست ندارند بیش از این روی فیلمی مانند «آنجاخون بپا می‌شود» مانور بدهند که همین حالا هشت نامزدی اسکار را همراه خود دارد.

بسیاری معتقدند گنجاندن فیلم اندرسن در فهرست فیلم‌های بخش مسابقه گواهی بر عقب افتادن برلین از رقبای اروپایی خود کن و ونیز به لحاظ جذب استعدادهای جدید است. کرک هانیکات منتقد هالیوود ریپورتر گفت: «بیماری به قلب برلین سرایت کرده است. نوعی کمرویی و تمایل باطنی به انتخاب نمونه‌های امن بجای انتخاب‌های جسورانه هر سال بیش از پیش بر برلین غلبه می‌کند».

برلین امسال حداقل از یک جهت توانست به پای جشنواره کن برسد و آن گنجاندن فیلمی مستند در بخش مسابقه جشنواره بود. «رویه عملیاتی استاندارد» ارول موریس درباره رفتار وحشیانه با زندانیان عراقی در زندان ابوغریب عراق است. اگر در حوزه بهترین فیلم رقبای چندانی حضور ندارند.

در مورد جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد، دی ـ لوئیس همچنان پیشتاز است، هرچند المار وپر بازیگر آلمانی نیز برای فیلم «شکوفه‌های گیلاس» به کارگردانی دوریس دی و حضور در نقش مردی که در جریان سفر به توکیو به شناختی تازه از همسر تازه درگذشته‌اش دست می یابد، می تواند رقیبی برای او باشد.

امسال جشنواره فیلم برلین توجهی ویژه به موسیقی داشت که نشانه آن انتخاب مستند «نوری بتابان» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی درباره گروه انگلیسی رولینگ استونز به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره بود. پتی اسمیت خواننده و شاعر و نیل یانگ افسانه موسیقی راک نیز برای تبلیغ فیلم‌هایی که درباره زندگی و موسیقی آنهاست به شهر آمده بودند.

پارسال جایزه خرس طلایی به درام چینی «ازدواج تویا» رسید.