مسابقه جادویی و تیم ملی ما...؟!

پنجشنبه ساعت از نیمه شب گذشته بود که مصر و ساحل عاج طرفداران و دوستداران فوتبال را به تماشای مسابقه ای بی نظیر دعوت کردند. دو تیم بی محابا و بی قرار بر هم می تاختند، به قول روبرتو باجو، توپ عرق کرده بود و همچون شهابسنگی از این سو به آن سو می رفت. این بازی به قدری جذاب ، دیدنی و پرگل بود که تمام کسانی که از خواب خود زده و پای تلویزیون نشسته بودند، از گذشت زمان رنج می بردند و دوست نداشتند این بازی دلچسب تمام شود.

کد خبر: ۱۵۹۰۸۰

درباره این مسابقه جذاب و تماشایی هرچه بگوییم ، کم گفته ایم ، این بازی به قدری دیدنی بود که بسادگی قابل توصیف نیست. همه ما وقتی به تماشای این بازی نشسته بودیم ، ناخودآگاه به این فکر افتادیم که ان شاءالله اگر تیم ایران به جام جهانی راه یابد و در گروه یکی از این تیم ها قرار بگیرد، تکلیف چه خواهد بود.

مقایسه این بازی با مسابقه ایران سوریه ، کویت ، امارات و بعضی دیگر از مسابقه های روز اول (بازی های مقدماتی)، گویای این واقعیت تلخ است که آسیا خیلی از فوتبال دنیا عقب است و واقعا باید معترف بود که نباید سهمیه آسیا و آفریقادر جام جهانی برابر باشد.

وقتی ما این فوتبال زیبا، پر افت و خیز و سریع را می بینیم ، یاد حرف های مربی موقت تیم ملی خودمان می افتیم که می گوید: ما نیمه اول از سوریه سرتر بودیم! نمی دانیم کجا این برتری قابل استناد است وقتی می بینیم در همان نیمه دوم دروازه بان ما ستاره میدان می شود.

نمی دانیم ، چرا جباری و میداوودی باید بیرون بنشینند و تازه از راه رسیده ها مثل رستم به زمین قدم بزنند، اگر وضع به این منوال پیش برود، باید نگران تیم ملی خود باشیم ، این بار کج ما را دلواپس می کند و تاسف ما این است که تمام حرف های تصمیم گیرندگان فوتبال ناگهان عوض می شود و درباره استخدام مربی ، ما به همان جای اول برمی گردیم.

تاسف آور است وقتی حسین کلانی در تلویزیون می گوید من کارشناس فوتبال نیستم و پس از چند دقیقه به این فکر می افتیم که چه کسانی در حال حاضر جزو تصمیم گیرندگان تیم ملی اند و چقدر باید ما حرف های ضد و نقیض بشنویم و دلخوش به وعده وعیدهای دیگران دست روی دست بگذاریم.

راستش را بخواهید: حضور تازه واردهای فوتبال ما در این روزهای بسیار حساس تاثیری نداشته ، مگر این که این آقایان در آینده خودی نشان بدهند.