ارتقای جهانی ایران برگشتناپذیر است
آمریکاییها همچنان گرفتار عواقب حماقت تاریخی خود در حمله به کشورمان هستند؛ در مسیر این اشتباه فاحش تنها ماندهاند و فقط صهیونیستها و شاید حمایت برخی از شیوخ عربی حاشیه خلیجفارس را با خود همراه دارند. آنها با لجبازی برای تداوم این مسیر، افقی برای خروج از چاهی که به دست خود حفر کردهاند، در پیش رو ندارند.
ایران، درنهایت هنرمندی با ایجاد یک سد دفاعی بیش از سه دهه خود را برای چنین روزی آماده کرده بود. این سد، دو ستون مهم دارد: از سویی برنامهریزی آگاهانه برای بهرهگیری از ظرفیتهای جغرافیایی کشور در حوزه خلیجفارس و تنگه هرمز، بالا بردن توانمندیهای بومی - نظامی کشور بهخصوص در حوزه موشکی - پهپادی و پدافندی، ساخت شهرهای نظامی زیرزمینی و سایر امکانات ناشناخته نیروهای مسلح که هنوز آمریکاییها باآن روبهرو نشدهاندوازسوی دیگرروحیه وطندوستی و تسلیمناپذیری ایرانیان. این سد قوی شکست بزرگی را برای بزرگترین ارتش جهان رقم زد. به طور قطع اگر حماقت آمریکاییها تداوم یابد و آنها بخواهند به حملات خود در هر سطحی ادامه بدهند، هنوز باید منتظر باشند تا با ابعاد جدیدی از این توانمندیها غافلگیر شده، شکست مفتضحانهتری برای آنها در کتابهای تاریخ جهان ثبت شود و شرایطشان نیز به مراتب بدتر خواهد شد.امروز آمریکاییها نه راه پیش دارند و نه راه پس. اگر بخواهند مسأله را حل کنند، فقط باید شکست را بپذیرند؛ جمهوری اسلامی ایران بارها اثبات کرده است که بهطور عقلانی، نه تهاجمی و نه شتابزده رفتار میکند و تداوم این رویه عقلانی از سوی ایران تاجایی ادامه دارد که افزایش فشارها بر ترامپ و بلندتر شدن لیست شکستهاش، او را مجبور به پذیرش راهحلهای منطقی کند.همزمان با توجه به این دستاورد کمنظیر تاریخی در شکست دادن آمریکا، ایران براساس ارتقای جایگاهی که در نظام بینالملل پیدا کرده است، در حال بازتنظیم مناسبات با جهان و کشورهای دوست است. تحسین عملکرد ایران و اذعان به این ارتقای جایگاه هم از سوی مقامات رئیسجمهور روسیه و وزیر خارجه چین در سفر وزیر خارجه ایران به مسکو و پکن لفظا به وی ابلاغ شده است و هم در عملکردهای حمایتی آنها مشهود است، چنانکه دیدیم در چند روز گذشته دولت چین به شرکتهای این کشور دستور داد که از تحریمهای آمریکا تبعیت نکنند. این مواضع اعلامی و عملی در بستر تلاش ترامپ برای جلب حمایت چین علیه ایران معنای خاص خود را دارد. دولت چین بهخوبی میداند که موفقیت ایران به عنوان عضوی از پیمان بریکس و شانگهای در راستای تقویت مجموعه کشورهای عضو است و نتیجه پایداری ایران، این نظم نوین چندقطبی است که آیندهای باثباتتر برای نظام بینالملل رقم خواهد زد و دندان زیادهخواهی غرب را میکشد. این ارتقای کلاس جهانی ایران، امری برگشتناپذیر است و تقلاهای ترامپ و نتانیاهو نمیتواند این جایگاه جدید ایران را تغییر دهد. برخی از نخبگان جهانی پس از این تحولات، ایران را بهعنوان ابرقدرت چهارم جهان میشناسند. این ارزیابیها نه نظر داخلی است که بخواهند به آن برچسب پروپاگاندا بزنند و نه حتی نظر منطقهای؛ بلکه دیدگاه کارشناسان شاخص در بینالملل است.
