جام جم آنلاین - دیدار ایران و پرتغال در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان یکی از تلخترین بازیهای تیم ملی در آن دوره بود، مسابقهای که با شکست دو بر صفر ایران به پایان رسید و عملکرد نهچندان مطلوب تیم بسیاری از هواداران را ناامید کرد. پرتغالِ آن روزها یکی از قدرتمندترین تیمهای جهان بود، تیمی با ستارههایی مثل لوئیس فیگو، کریستیانو رونالدو جوان، دکو و کلکسیونی از بازیکنان باتجربه. ایران، اما با وجود تلاش و دوندگی بالا نتوانست چهرهای موفق از خود ارائه دهد.
در میان تمام اتفاقات آن بازی، یک صحنه بیش از همه در خاطرهها مانده است: تقابل حسین کعبی با لوئیس فیگو. کعبی که در آن زمان جوان، پرانرژی و بیمحابا بود مأمور مهار یکی از بزرگترین ستارههای فوتبال جهان شد. او در تمام طول بازی تلاش کرد با سرعت، جنگندگی و نزدیکگیری مجال خودنمایی را از فیگو بگیرد. اما نقطه اوج این تقابل در لحظهای رقم خورد که به تصویری عجیب و بهنوعی وحشتناک تبدیل شد: لگد سنگین و اتفاقی کعبی به صورت فیگو.
در آن صحنه کعبی در تلاش برای زدن توپ پایش با شدت به صورت فیگو برخورد کرد و باعث کبودی آشکار روی گونه ستاره پرتغالی شد. تصاویری که بعدها از صورت فیگو منتشر شد نشان میداد ضربه تا چه حد شدید بوده است. بسیاری از کارشناسان همان لحظه معتقد بودند این خطا میتوانست و حتی باید با کارت قرمز مستقیم همراه باشد، اما داور تنها به یک خطای ساده بسنده کرد و کعبی در میدان باقی ماند.
واکنش فیگو نیز بخشی از آن خاطره ماندگار است. نگاههای خشمگین، متعجب و درعینحال کنترلشده او به کعبی سالهاست در حافظه هواداران ایرانی مانده، نگاهی که انگار بین بهت و اعتراض معلق بود.
حسین کعبی البته دیگر رنگ جام جهانی را ندید. او با اینکه بازیهای ملی قابل توجهی دارد، اما یکی از مهرههای سوخته فوتبال ایران به شمار میرود، مهرهای که میتوانست در یکی از بزرگترین باشگاههای اروپایی بازی کند، اما نتوانست.
تیم ملی فوتبال ایران جام جهانی ۲۰۰۶ را با ناکامی مطلقی پشت سر گذاشت. دو شکست مقابل مکزیک و پرتغال و یک تساوی کسل کننده مقابل آنگولا کل عملکرد ضعیف تیم پرستاره ایران در آن رقابتها بود.
«جامجم» در گفتوگو با معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی بررسی کرد