مبادا با سازشکاري، «جنگ برده» علیه دشمن را به «ننگ باختن» بدل کنیم

بسم الله ارحمن الرحیم

ایامِ درد و داغِ سوگ و فراق است. ایام بسیار سخت و تلخی را سپری می‌کنیم. فاجعه پشت فاجعه در طول این حدود چهل روزی که از این جنگ تحمیلی جائرانه و ظالمانه می‌گذرد و خسارت عظیم مادی و معنوی بر ملت ما، جبهه مقاومت، ملت اسلامی و بلکه بر جهان بشریت وارد شده است. بزرگ‌ترین خسارت، از دید ما مُلکیان، شهادت قائد عظیم‌الشأن، فقیه فذّ، مجتهد مجاهد، زعیم حکیم و رهبر فرهمند انقلاب و امت اسلامی و عمود خیمه جبهه مقاومت، محبوب دل‌ها و جانِ جانان، آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (قدس الله رمسه) است و در پی آن، شهادت امیران و سرداران بزرگ جبهه مقاومت و جبهه انقلاب اسلامی، نظامیان مجاهد ارتش و سپاه، سیاستمداران و مدیران، و مردم عادی، نوجوانان، کودکان و حتی اطفال شیرخوار که همه این‌ها فاجعه است. 

 

اما این حوادث و وقایع تلخ، به لطف الهی و ذیل سنت الطاف خفیه، توأم شده با پیروزی‌های نمایان و شایان؛ پیروزی‌های تاریخی و تاریخ‌ساز به حرمت و برکت خون پاک قائد شهید و شهدای بزرگ و برجسته و مظلوم، بی‌پناه و بی‌دفاع. الحمدلله این نبرد جانانه با کفر، که با همه توان و با همه ارکان به عرصه آمده، و جبهه حق، جبهه انقلاب و جبهه امت اسلامی که شیعیان امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) در یک سو و کفر و استکبار در سوی دیگر تمام‌قد در مقابل هم قرار گرفتند، به لطف خدا، عنایت حضرت حجت(عج) و به برکت مکتب امیرالمؤمنین و خون پاک این شهدا، الحمدلله یک‌تنه با کفر و استکبار هماوردی کردیم و پیروزی از آنِ ماست؛ دست برتر با ماست. خدا را شاکریم که این شرایط تاریخ‌ساز را برای ملت ما و امت اسلامی فراهم آورد تا دشمن ضربه شست اسلام و تعالیم اهل‌بیت و میراث معرفتی و معنوی و جهادی و حماسی امیرالمؤمنین را بچشد.

 

امروز و پس از پایان پیروزمندانه جنگ به نفع ما، دیگر ایرانِ قبل از این جنگ نیست؛ چنان‌که دشمنان ما، صهیونیسم و امپریالیسم و اسرائیل غاصب و کودک‌کش و خونخوار و آمریکای کودک‌خوار و کودک‌کش، پست و پلشت و پلید، نیز دیگر آن‌هایی نیستند که پیش از جنگ بودند؛ نه آن‌ها همان‌اند و نه ما، ایران و جبهه مقاومت و موالیان امیرالمؤمنین، همان هستیم که پیش از جنگ بودیم. آن‌ها رو به زوال می‌روند و فرو می‌پاشند؛ هیمنه و ابهتشان فروپاشید، قدرت پوشالی‌شان در هم شکست و مچاله شد و ایران به قدرتی قاره‌ای بدل شد و به عنوان قدرتی تعیین‌کننده در معادلات جهانی جایگاه احراز کرد و یک‌تنه بینی مستکبران، کافران و متحجران را به خاک مالید. به‌رغم تهاجم به حقِ همه کفر و همه استکبار، الحمدلله امروز پیروز میدان است و امروز کسی یارا و جرأت مقابله و معادله با این قدرت نوظهور جهانی و قاره‌ای را ندارد. در عین حال، نگرانی‌هایی ناصحان، دلسوزان و علاقه‌مندان جبهه مقاومت و انقلاب اسلامی و امت مسلمان را آزار می‌دهد؛ مبادا اتفاقاتی بیفتد. به صراحت می‌خواهم بگویم که مبادا برخی تصمیم‌سازان یا تصمیم‌گیران به این دستاورد عظیم تاریخی آسیب بزنند. لذا ما، چنان‌که در بیانیه‌ها گفتیم، به همه فعالان عرصه دیپلماسی و امنیت و نظامی عرض کردیم: هوشیار باشید. با الهام از بیان امیرالمؤمنین(ع) خطاب به مالک اشتر که ضمن توصیه به اینکه طبعاً صلح بهتر از جنگ است و جنگ اصالت ندارد، می‌فرمایند با چه کسی باید صلح کرد؟ با دشمن خونخوار، زورگو، بی‌منطق، بی‌اخلاق و بی‌قانون نمی‌توان صلح کرد.

 

امیرالمؤمنین خطاب به مالک اشتر می‌فرماید: «وَلَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ، فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ؛ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَاتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّنِّ». در همین نامه ۵۳ نهج‌البلاغه، به مالک سفارش می‌فرمایند که مراقب دشمن باش، حتی اگر با او صلح کنی و احیاناً آتش‌بس برقرار شود. به‌هرحال روزی آتش‌بس برقرار خواهد شد، پس از آنکه حقوقمان استیفا شد و آنچه را که با دست برتر به دست آورده‌ایم تثبیت کنیم؛ اما حضرت امیر می‌فرمایند از دشمن هیچ‌گاه غافل نشو. گاهی دشمن با زبان و ادبیات و رفتارهایی به تو نزدیک می‌شود تا تو را دچار غفلت کند؛ پس حتماً جانب احتیاط را داشته باش. همواره باید از دشمن ترسید؛ نه ترس از سر ضعف، بلکه ترس از سر حزم و احتیاط. همواره باید حسن ظن را متهم کرد و گفت این حسن ظن اساس ندارد. ما با دشمنی مواجهیم که دو بار در میانه مذاکره به ما حمله نظامی کرد؛ چنین دشمنی قابل اعتماد نیست و نگرانی این است که جنگ برده را با بی‌دقتی ببازیم؛ این تنها نگرانی ماست.

تا زدن گردن گردنکشان نبرد باید ادامه یابد
قرآن کریم نیز می‌فرماید: «فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا». با دشمن وقتی مواجه می‌شوی، «ضرب الرقاب» یعنی چون او گردن‌کش است، او را به فروتنی و پذیرش ذلت وادار کن. این صرفاً معنای فیزیکی ندارد و مفهوم باطنی نیز دارد؛ همانند «فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ». سران و سرداران آن‌ها را به موضع ضعف بکشان و وقتی بر آن‌ها مسلط شدی، اسیرشان کن. آن‌گاه در اختیار توست که بر آن‌ها منت بگذاری و رهایشان کنی یا بابت جرمشان با آن‌ها معامله کنی. تا زمانی که شعله‌های جنگ فروکش نکرده، باید با قدرت قاهر با آن‌ها برخورد کرد. آیات دیگری نیز داریم: «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ». به هر حال، پایان جنگ زمانی است که فتنه‌ای باقی نماند؛ تا فتنه هست، جنگ هست و با وجود فتنه صلح بی‌معناست.

همه ارکان جبهه مقاومت در این پیروزی سهیمند
نگرانی دلسوزان، بزرگان، اعاظم و مراجع نیز همین است. رفتارشناسی و گفتارسنجی سران مکار آمریکا و سردمداران رژیم صهیونی نیز نشان داده که این‌ها قابل اعتماد نیستند. لذا اگر زمانی جنگ خاتمه یابد، باید شروط و عهود محکمی از دشمن گرفته شود. مهم‌ترین آن‌ها این است که این جنگ، جنگی منطقه‌ای است و همان‌گونه که امام شهید، قائد امت فرمودند، منطقه باید از مواهب این پیروزی بهره‌مند شود. بنابراین اگر قرار بر توافقی باشد، باید با همان جبهه‌ای که در برابر ما قرار گرفته ـ آمریکا، رژیم صهیونیستی، دولت‌های غربی و دولت‌های سرسپرده منطقه ـ به صورت یکپارچه برخورد شود؛ زیرا آن‌ها نیز در یک جبهه واحد قرار گرفته‌اند.

سران منافق، برخی کشورها را به مستعمره آمریکا بدل کرده اند
در عین حال، ما هرگز نمی‌خواستیم با همسایگان و مسلمانان درگیر شویم. ما با مسلمانان درگیر نیستیم؛ با منافقینی درگیر هستیم که قدرت را در برخی کشورهای اسلامی در دست دارند و کشورهایشان را به مستعمره آمریکا بدل کرده‌اند و امکانات و تسهیلات و پایگاه در اختیار آنان قرار داده‌اند. آن‌ها در آن سرزمین‌ها آقایی می‌کنند و هرگاه اراده کنند به کشورهای مسلمان حمله می‌کنند؛ امروز نیز به ایران حمله کردند. بنابراین باید در هر تعهدی، منافع همه جبهه حق در نظر گرفته شود.

باید چرخه باطل «تهاجم، آتش‌بس، مذاکره و تهاجم دوباره» شکسته شود 
مسئله مهم دیگر آن است که باید شرایطی فراهم شود که تکرار تعدی به ایران و جبهه مقاومت کاملاً منتفی گردد. این امر صرفاً روی کاغذ ممکن نیست؛ کاغذ را پاره می‌کنند. باید امکان حمله از بین برود؛ باید چرخه باطل «تهاجم، آتش‌بس، مذاکره و تهاجم دوباره» شکسته شود. باید کاری کرد که آمریکا و صهیونیست‌ها دیگر قادر به حمله نباشند و راه آن، جمع شدن بساط پایگاه‌های آن‌ها از منطقه است. تا زمانی که پایگاه‌های آمریکا در منطقه وجود دارد، منطقه روی آرامش و امنیت را نخواهد دید. وقتی این پایگاه‌ها نابود شدند، نباید اجازه داد دوباره برپا شوند.

دشمن باید به آغاز جنگ اعتراف کند و در نتیجه غرامت بپردازد 
مسئله سوم آن است که آن‌ها باید بپذیرند متجاوز بوده‌اند و نهادهای بین‌المللی اگر نفوذ و اقتدار دارند باید این امر را تثبیت کنند. آن‌ها باید به آغاز جنگ اعتراف کنند و در نتیجه غرامت بپردازند؛ هم غرامت جنگ تحمیلی دوم و هم غرامت جنگ تحمیلی سوم و حتی غرامت کودتایی که در این میان در پی آن بودند. این غرامت‌ها باید با تضمین خدشه‌ناپذیر بین‌المللی پرداخت شود.

ایران قدرتمند که از زیر خاکستر این جنگ ققنوس‌وار برخواهد خاست 
همچنین باید به نحوی باشد که آمریکا دیگر در امور داخلی ایران، به‌ویژه در حوزه صنعت هسته‌ای و توان دفاعی ما، هیچ سخنی نگوید و از هرگونه دخالت و اظهار نظر پرهیز کند. ایران قدرتمند که از زیر خاکستر این جنگ ققنوس‌وار برخواهد خاست، حق دارد از سلاح‌های راهبردی بازدارنده برخوردار باشد. این جنگ نشان داد که حتی با وجود نرمش‌هایی که نشان دادیم، باز هم مورد حمله قرار گرفتیم؛ بنابراین برخورداری از ابزارهای بازدارنده راهبردی امری ضروری است.

باید همه تحریم‌ها لغو شود 
باید همه تحریم‌ها بی قید و شرط لغو شود؛ چه علیه نهادها و چه علیه اشخاص، چه علیه ایران و چه علیه جبهه مقاومت. همچنین منابع عظیم مالی که پس از انقلاب مصادره یا مسدود شده باید آزاد و به ایران بازگردانده شود. مجرمانی که در اقدامات تروریستی و براندازانه علیه نظام مشارکت داشته‌اند باید استرداد شوند تا طبق قوانین بین‌المللی به دولت اسلامی تحویل داده شوند و درباره آن‌ها تصمیم‌گیری شود.

باید سیادت و مالکیت ایران بر تنگه هرمز پذیرفته شود
همچنین باید رسماً پذیرفته شود که سیادت تنگه هرمز با ایران است و رژیم حقوقی و سامانه مدیریتی که برای اداره این تنگه طراحی می‌شود به رسمیت شناخته شود. ایران بزرگ‌ترین مرز را با خلیج فارس و دریای عمان دارد و به اقتضای این موقعیت، جایگاه خاصی در منطقه دارد. هزینه‌هایی که ایران برای امنیت این منطقه می‌پردازد نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

مبادا از سر جهل یا خیانت خون قائد عظیم‌الشأن پایمال شود
در مجموع، نگرانی اصلی این است که مبادا کسانی از سر بی‌دقتی، جهل یا حتی خیانت به این دستاورد بزرگ تاریخی آسیب بزنند. اگر چنین شود، در واقع خون قائد عظیم‌الشأن، سرداران، دانشمندان، سیاستمداران و مردم بی‌گناه پایمال شده است. ما اجازه نخواهیم داد آنچه به دست آمده از دست برود. این بار مردم از خیانت خائنان نخواهند گذشت.
ما برنده جنگیم، پیروزیم و دست برتر با ماست و باید به لوازم این پیروزی ملتزم باشیم و منافع و مواهب این پیروزی بزرگ تاریخی را حفظ کنیم؛ به هر قیمتی، ان‌شاءالله.
مبادا «جنگ برده» علیه دشمن را با سازشکاري به «ننگ باختن» بدل کنیم؛ کمترین نتیجه‌ «نبرد پیروز کنوني»، برچیده شدن کامل و دائمي «پایگاههای استعماری آمریکا» از منطقه است.