نظام سلطه؛ قانون‌شکن بی‌شخصیت!

پیش‌تر، دست‌ِ کم در ظاهر، حاکمان نظام سلطه که لیبرال دموکراسی را افتخار خود می‌دانند از قانون سخن می‌گفتند و ساختار‌هایی – هرچند برای فریب ملت‌ها – می‌آراستند؛ و یا در مناقشه‌های جهانی گاهی به نام‌هایی، چون برخی دبیران کل سازمان ملل، مانند خاویر پرز دکوئیار و کوفی عنان، ولو به ظاهر و از روی مصلحت، احترام می‌گذاشتند و سخن آنها طرف توجه بود. روزگاری نیز کسانی با جسارت ساختار‌هایی مستقل و موازی با نظام سلطه، همچون جنبش عدم تعهد، ایجاد می‌کردند و در مناسبات و مناقشه‌های جهان نقش‌آفرینی می‌کردند. امروز چه؟ نظام سلطه در پی تجاوز و انباشت ثروت است، مناسبات کشور‌های اقماری یا طرفدارانه است یا ریاکارانه و برپایه‌ی سود. در جهان امروز آمریکا و رژیم صهیونی نه به قوانین جهان اعتنا می‌کنند و نه از روی احترام با بزرگانی از برخی کشور‌ها رفتار می‌کنند و نه چهره‌های مستقلی، اگر هستند، اظهار نظری آشکار و خیرخواهانه می‌کند، به تعبیر عالیجناب فردوسی جهان در شرایطی است که:

 

نهان گشت کردار فرزانگان

پراگنده شد کامِ دیوانگان

 

 هرگز جهان تا این اندازه بی‌شخصیت و بی‌قانون نبوده است. در چنین روزگاری باید به کار بستن خرد جمعی ملت‌های آزاده از خداوند یاری خواست و از زبان حکیم نظامی شاعر پارسی‌گوی گنجه دست به نیایش برداشت:

 

آنکه تغیّر نپذیرد تویی

آنچه نمرده است و نمیرد تویی

 

ما همه فانی و بقا بس تُوراست

مُلکْ تعالی و تقدّس تُوراست

 

عجز جهان را به جهان وانمای

عِقد جهان را ز جهان واگشای 

 

آب بریز آتش بیداد را

زیرتر از خاک نشان باد را

 

صفرکن این برج ز طوق هلال

باز کن این پرده ز مشتی خیال

 

تا به تو اقرار خدایی دهند

بر عدم خویش گوایی دهند.