جنگ؛ دوازده فروردین و تولد دوباره «سوره بلد»

خیلی عجیب است که بزرگوارانی که بعضا در فهم دین صاحب‌نظر هستند، درباره نسبت «ولایت» و «وطن» دچار تردیدند . سالها پیش در مباحثات پیرامون «الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت» عزیز فاضلی تاکید داشت که باید وصف «ایرانی» از این تعبیر برداشته شود و ما چیزی جز «الگوی اسلامی پیشرفت» نداریم؛ این الگو در عراق و عربستان و یمن و ... یک الگوست و «سرزمین» در حقیقت این الگو تفاوتی ایجاد نمی‌کند.
کد خبر: ۱۵۴۷۴۴۲
نویسنده حجت الاسلام مصطفی جلالی - استاد حوزه علمیه
جنگ؛ دوازده فروردین و تولد دوباره «سوره بلد»

به گزارش جام جم آنلاین، در توضیح نسبت میان «سرزمین ایران» و «ولایت»، نکات فراوان تاریخی، هویتی و ... هست که در بیانات امام راحل و امام شهید، مفصلا توضیح داده شده، لکن این یادداشت در صدد است از زاویه ای دیگر به این مسئله بنگرد؛ از زاویه سوره بلد...

در نسبت «سرزمین» و «ولایت»، مفهوم «بلد» در قرآن کریم، یکی از مهمترین کلیدهای فهم دینی ماست. قرآن کریم، بوسیله مفهوم «بلد»، به روشنی نسبت میان «سرزمین» و «ولایت» را بیان کرده و در آیات مختلفی بر اهمیت «سرزمین» به عنوان «کالبد ولایت» تاکید شده است.

در روشن ترین این آیات که در سوره «بلد» بیان شده است، «حلول نبی اکرم» که همان «تجلی ولایت» در «سرزمین حرم الهی» است، باعث شده این سرزمین به درجه ای از شرافت نائل شود که در دایره قسم های عظیم الهی قرار گیرد: لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ؛ قسم به این سرزمین وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ؛ چراکه تو در آن حلول کرده ای؛

شرافت قبلی آن نیز از همین «ولایت» است: وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ قسم به ابراهیم و اسماعیل...

اگر در ادامه آیات، ذکر ابراهیم و اسماعیل را بیان نمی‌فرمود، شاید این گزاره که: «شرافت سرزمین به امتداد ولایت در آن سرزمین است» سخت تر قابل فهم می‌بود لکن این تعبیر دوباره تاکید میکند که شرافت «حرم» به حلول «حقیقت ولایت» است که از «آدم» علیه السلام شروع شده و تا ابراهیم و اسماعیل علیهما السلام امتداد یافته و به محمد و آل او صلوات الله علیهم اجمعین رسیده است.

نکته بسیار جالب توجه این است که پس از «هجرت» همین شرافت به سرزمین «یثرب» منتقل میشود و هویت این سرزمین نیز تغییری ژرف میکند؛ چه اینکه سنگ و خاک و چوب یک «سرزمین» با حضور و امتداد ولایت، به «حرم» مبدل می‌گردد؛ آری! این اکسیر «ولایت» است که از سنگ و چوب و فلز، حرم میسازد.

البته توجه داریم که «ولایت» یعنی: «پیوند عمیق مردم» با یکدیگر و «قیام آنها به قسط» در امتداد «آرمان الهی» که به تعبیر دقیق‌تر همان «تشکیل حکومت الهی» است؛ نه صرفا یک امر ذهنی و اعتقادی. ولایت در معنای حقیقی آن، پیوند، قیام و حرکت است؛ نه سکون، رکود و امید واهی!

حال دوباره باید پرسید «دوازدهم فروردین» چه کرد؟ قیام «قوم محبوب خدا» در یوم الله دوازده فروردین، ولایت را به «سرزمین ایران» منتقل نمود و «حرمی دیگر» آفرید. لا اقسم بهذا البلد... قسم به ایران... و انت حل بهذا البلد... چرا که در این سرزمین، ولایتِ تو حلول کرده است: یا صاحب الزمان! (ارواحنا فداک)

پیر جمارانی ما، خمینی کبیر، در پیام دوازدهم فروردین جمله ای فرموده است که امسال، پس از این جنگ مقدس بهتر آن را می‌فهمیم؛ شاید دوازدهم فروردین سال قبل نیز آنچنان که امروز می‌فهمیم، نمی‌فهمیدیم: «صبحگاه 12 فروردين - كه روز نخستين حكومت اللّٰه است - از بزرگترين اعياد مذهبى و ملى ماست. ملت ما بايد اين روز را عيد بگيرند و زنده نگه دارند.»

☫مبارک باد این عید؛ روز نخستین حکومت الله!☫

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها