در دربار قمارباز
ماچادو مطابق توصیه جان بولتون، مشاور امنیت ملی دولت اول ترامپ مبنی بر «اهدای جایزه صلح نوبل به ترامپ»، طی حضور خود در کاخسفید جایزه بحثبرانگیز صلح نوبل را به رئیسجمهور آمریکا پیشکش کرد تا مورد توجه سکاندار خودشیفته واشنگتن قرارگیرد. پیشتر، شبکه خبری سیانان در همین ارتباط نوشته بود که ترامپ پس از آنکه دولتش اقدام کمیته نوبل را در اعطای این جایزه به ماچادو محکوم کرد، با برنده امسال صلح نوبل صحبت کرده است.
استراتژی جذب رژیم
نکته مغفول در مباحثات اپوزیسیون مادورو آن است که استراتژی ترامپ دربرابر کشورهای بهزعم او متخاصم با منافع آمریکا برخلاف جورج دبیلو بوش نه تغییر رژیم بلکه جذب رژیم است. به این معنی که کاخسفید آگاه از اشتباهات در عراق و افغانستان با چینش ریشهای ساختار سیاسی مستقر مخالف بود و ترجیح داده که با حذف عناصر مشکلزا نظیر نیکلاس مادورو و ارعاب نظامی، همکاری الباقی نخبگان سیاسی در راستای منافع واشنگتن را پیگیری کند. در پرتو چشمانداز این استراتژی، اصحاب رسانه آمریکایی ادعا کردند که جان رتکلیف، مدیر سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) به کاراکاس سفر کرده تا با دلسی رودریگز دیدار کند. پیشتر در روز چهارشنبه گذشته نیز، دونالد ترامپ از گفتوگوی طولانی تلفنیاش با همتای ونزوئلایی خبر داد؛ همچنین ازسوی دیگر مقامات کاراکاس از آزادی ۴۰۰ زندانی سیاسی که حداقل چهار نفر آنان آمریکایی بودند، پرده برداشت.
خوشخدمتی برای ارباب
قبل از سفر ماچادو به واشنگتن، این چهره مخالف دولت کاراکاس با سخنرانیهای متعدد از آمادگیاش برای واگذاری حیات سیاسی-اقتصادی ونزوئلا به آمریکا خبر داد. رهبر مخالفان ونزوئلا در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز از دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا به دلیل «اقدامات شجاعانهای» که به ربایش نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا منجر شد، قدردانی کرد. ماچادو مدعی شد اپوزیسیونی که او رهبری میکند، ونزوئلا را به یک قطب انرژی برای قاره آمریکا، حاکمیت قانون را برای تضمین امنیت سرمایهگذاری خارجی احیا و بازگشت ونزوئلاییهایی را که بهگفته او در دوران دولت مادورو از کشور گریختهاند، تسهیل خواهد کرد.
سرکرده مخالفان مادورو در موارد متعدد و بهصراحت کامل، حمایت خود را از استقرار نظامی آمریکا در دریای کارائیب برای شکست دولت ونزوئلا اعلام کرده بود. علاوه بر این، او از سازمان مبارزه با مواد مخدر آمریکا، اداره امنیت ملی و سایر نهادهای فدرال آمریکا خواسته تا «جنایتهای مادورو را افشا کنند» و «جهان را درباره ماهیت جنایی بحران ونزوئلا آگاه سازند.» درواقع، تمام اظهارات وی حکم اسب تروا برای استثمار نگین نفتی ونزوئلا را دارد. ارائه تمام امکانات کشور به بیگانگان، نهتنها برنامه احیای ملی نیست بلکه تثبیت همان رابطه قیمومیتی قرن بیستمی است.
