یک دهه از حضور فوتبالیست های نسل جدید ایرانی در اروپا می گذرد و حالا می توان با بررسی دقیق و جامع نکات مثبت و منفی آن را کنکاش کرد.
کد خبر: ۱۵۳۸۷۲
در آغاز این دوران شاهد درخشش بازیکنانی مثل علی دایی ، خداداد عزیزی و کریم باقری در کشور آلمان بودیم که در پی آن تعداد قابل توجهی از بازیکنان ایرانی راهی این کشور شدند و اکثرا در تیمهای دسته پایین تر مشغول شدند. این موضوع خیلی زود جنبه های منفی خود را بروز داد و در پی آن این بازیکنان که اکثرا نیمکت نشین شده بودند، کم کم به وطن بازگشتند. تیموریان در فصل اول بیشتر یک نیروی درجه دوم بولتون محسوب می شد که «سم آلردایس» او را بیشتر در بازیهای حذفی به میدان می فرستاد. در فصل جدید ، با تغییرات کادر فنی بولتون ، باوجود با تجربه شدن آندو ، اقبال کمتری به او نشان داد و در بسیاری از بازیها نامش را حتی در فهرست ذخیره ها هم ندیدیم . وضعیت حسین کعبی از او هم بدتر است ، چرا که در تیم پرمشکل لسترسیتی که در دسته اول هم شرایط خوبی ندارد، اصلا به بازی گرفته نمی شود و طبق آخرین اخبار قصد بازگشت به ایران را دارد که این برای بازیکنی که در اواخر فصل گذشته یکی از آماده ترین بازیکنان کشور بود، یک شکست ورزشی است .علل توفیق نداشتن یاران ما در فوتبال انگلیس قابل بررسی است ، اما به طور خلاصه چند عامل را می توان برای آن در نظر گرفت . اولین عامل سطح بالاتر فوتبال باشگاهی در انگلیس نسبت به کشوری مثل آلمان است ، ولی عده ای می توانند ادعا کنند که ما در سری A و لالیگا که سطح بالایی دارند، نمایندگان نسبتا موفقی داشته ایم که در این زمینه باید حق را به آنها بدهیم .عامل دوم که از اولی منطقی تر به نظر می رسد، عدم تطبیق پذیری فوتبالیست های ما با فوتبال انگلیس است . مسائل روحی ، روانی ، تعدد بازیها، وضعیت جوی خاص جزیره ، تسلط نداشتن به زبان انگلیسی ، حس تنهایی و دوری از وطن را می توان مجموعه عواملی دانست که به اخت نشدن بازیکنان ما دامن می زنند. فراموش نکنیم انگلیسی ها در شرایط یکسان ترجیح می دهند فوتبالیست کشورشان یا حتی بازیکنی از کشور دیگر را به جای یک ایرانی وارد زمین کنند که این موضوع از نظر روحی و روانی روی بازیکن ما تاثیر منفی می گذارد.بازیکنان ما پیش از رفتن به چنین کشوری باید روحیات خود را بررسی کنند و دریابند که آیا می توانند با چنین جوی کنار بیایند یا خیر. آنها باید بدانند که آستانه تحملشان چقدر بالا است . آیا پس از چند ماه نیمکت نشینی دستها را به علامت تسلیم بالا می برند یا می مانند و می جنگند. اگر مجموعه این عوامل را کنار هم بگذاریم می بینیم که موفقیت در فوتبال انگلیس کار بسیار سختی است و چه خوب است بازیکنان ما قبل از امضای قرارداد ضمن مشاوره با بازیکنانی که تجربه حضور در این فوتبال را دارند، همه جوانب را بسنجند. انتخاب مدیر برنامه هایی که بیش از این که به فکر سود مالی خود باشد به فکر آینده یک ستاره ملی باشد، از مهمترین کارهای یک بازیکن حرفه ای است.