کارشناسان محیط دریایی وضعیت این حوزه را همچون وضعیت خشکی بی برنامه می دانند.احداث میان گذر روی دریاچه ارومیه ، سفید شدن مرجان های خلیج فارس ، کاهش ماهی های خاویاری و شیلاتی ، ساخت وسازها در حاشیه رودخانه ها، عدم کنترل روی پساب صنایع که وارد رودخانه ها و دریاها می شود مثل عسلویه ، ورود فاضلاب شهرهای حاشیه دریای خزر به این دریا و... از نمونه های تهدید وضعیت محیطزیست دریایی است.
یکی از کارشناسان معتقد است: ایجاد سدها روی رودخانه موجب شده است تا تالاب های باارزش نابود شده و هزاران نفر مردم بومی مشاغل خود را از دست بدهند.
این کارشناس تاکید می کند: در حالی که قرار بود شناور زیست محیطی برای حفاظت از خلیج فارس خریداری شود، اما این قرارداد لغو شد.فقدان ایستگاه های پایش و مراقبت از محیط زیست دریایی در طول کرانه ساحلی شمال و جنوب و عدم شناخت مدیریت از وضعیت دریایی کشور از مشکلات دیگر زیست محیط دریایی است .وی همچنین با اشاره به آگهی برای مطالعات دریایی اضافه می کند: پژوهش هایی امروز در دستور کار محیط زیست قرار گرفته است که هیچ اولویت و ضرورتی ندارد، در حالی که مطالعه بسیار مهم هنوز در دستور کار قرار نگرفته است.
مطالعات فراموش شده دکتر فرهنگ قصریانی عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل و مراتع کشور نیز به اهمیت مطالعه و برنامه ریزی برای حیات وحش تاکید کرده و می گوید: برای انجام هر کاری نیاز به شناخت و بررسی اولویت ها و نیازهاست.
وی با اشاره به این که براساس کنفرانس ریو که کشور ما نیز جزو متعهدین به آن است ، می گوید: قرار بود سطح مناطق حفاظت شده را از 7.7 درصد کل کشور به 10 درصد برسانیم ، اما هیچ اقدامی در این خصوص صورت نگرفته است.
قصریانی با اشاره به این که حیات وحش وابسته به گونه های گیاهی است ، می افزاید: آیا مطالعه ای صورت گرفته است تا ظرفیت ها، گونه های گیاهی و جانوری هر منطقه بررسی و براساس آن برنامه تدوین شود.
وی اضافه می کند: در حالی که پروانه چرا به دامداران کوچنده و بومی اعطاء می شود، ظرفیت مراتع و علوفه برای حیات وحش مورد مطالعه قرار گرفته است.
وی تاکید می کند: آیا برای مناطق اکولوژیکی ایران ، میزان مشارکت مردم مورد مطالعه قرار گرفته است؛
وی با اشاره به این که عدم مطالعه در محیطزیست موجب شده است تا شرایط به کلاف سردرگم تبدیل شود، می گوید: آموزش نیز در کنار مطالعه مغفول مانده است.
وی تاکید می کند: گروه های مشاوره غیرتخصصی تشکیل می شود و به طور جزیره ای مطالعات زیست محیطی را انجام می دهند، بدون آن که کمیته راهبردی با تخصص های مختلف روی این تحقیقات نظارتی داشته باشند.
اظهارنظر کارشناسان زیست محیطی بخشی از اتفاقاتی است که در این سال ها به گروه محیطزیست تحمیل می شود و متاسفانه هر مدیریت نقص ها را به دوش مدیریت قبلی می اندازد، بی آن که مساله اصلی گذشته نیست و مخصوصا در مدیریت محیطزیست باید اشتباه گذشته را جبران و تهدید شرایط بحرانی را به شرایط مطلوب تبدیل کرد.