نتایج یک پایان نامه نشان داد: بی اشتهایی به عنوان علامت مهم و شایع در آپاندیسیت حاد است . نتایج پایان نامه محمدعلی کافی با راهنمایی دکتر علی اکبر سالاری در دانشگاه علوم پزشکی یزد با عنوان تعیین ارزش علامت بی اشتهایی در تشخیص اولیه آپاندیسیت حاد بیان می کند: آپاندیسیت حاد، شایع ترین علت شکم حاد جراحی است و تشخیص صحیح و درمان بموقع ، باعث کاهش مرگ و میر می شود و از جراحی های بی مورد جلوگیری می کند،
کد خبر: ۱۴۰۸۸
برای رسیدن به تشخیص صحیح و بموقع ، شرح حال دقیق و معاینه بالینی بسیار کمک کننده است و در این مطالعه ، میزان فراوانی بی اشتهایی در این عارضه مورد نظر است . در این مطالعه که به روش توصیفی - مقطعی بر روی 400نمونه و طی مدت 10ماه به صورت سرشماری از جامعه مورد بررسی صورت گرفت ، مشخصات بیمارانی که به علت دل درد به اورژانس بیمارستان مراجعه می کردند، یادداشت و ابتدا وجود بی اشتهایی و سپس حالت تهوع و استفراغ از بیمار سوال می شد. همچنین ، میزان لکوستیوز، محل آناتومیکی آپاندیسیت و تایید پاتولوژی به وسیله آزمایش ها و مراجعه به بخش پاتولوژی و پرونده بیمار، تکمیل می شد. بیمارانی که در گزارش پاتولوژی آپاندیس نداشتند، نیز به عنوان موارد نبود آپاندیسیت یادداشت می شد، که در آنها نیز فراوانی بی اشتهایی به عنوان اولین علامت و میزان فراوانی بی اشتهایی بر حسب تهوع و استفراغ بررسی می شد. نتایج این پایان نامه نشان داد: 75/83 درصد بیماران مورد مطالعه بی اشتهایی داشتند، که با اطمینان می توان گفت که 91درصد بی اشتهایی به عنوان علامت مهم و شایع در آپاندیسیت حاد است و بین بی اشتهایی ، سن و جنس ، اختلاف معنی داری وجود نداشت ، افراد در گروه سنی 15تا 19سال بیشترین مراجعان و بالاترین میزان ابتلا را داشتند، میانگین لکوستیوز در وضعیت های بی اشتهایی و عدم آن یکسان بود و همراهی علایم تهوع و استفراغ با بی اشتهایی در اغلب موارد وجود داشت و ارتباط معنی داری بین آنها برقرار بود و بیشترین درصد آپاندیس رتروسکال در گروه سنی 20تا 24سال و کمترین آن در گروه سنی 5تا 14سال بود. در ادامه آمده است : بی اشتهایی به عنوان علامت مهم در شک به آپاندیسیت است و باید در این بیماران آپاندیسیت را رد کرد؛ چون درصد بالایی از بیمارانی که به علت دل درد مراجعه کرده و تشخیص نهایی آنها آپاندیسیت نبوده است ، نیز دچار بی اشتهایی بودند، بنابراین بی اشتهایی علامت اختصاصی نبوده ؛ ولی یک علامت کمک کننده بسیار باارزش است . این پایان نامه در خاتمه تاکید کرده است : شرح حال و معاینه بالینی در واقع اولویت قرار دادن کلینیک بر پاراکلینیک در درمان بموقع و مناسب آپاندیسیت حاد که باعث مرگ و میر بیماران می شود، از اهمیت زیادی برخوردار بوده و از درمان های تهاجمی و جراحی ها و لاپاراتومی های غیرضروری که باعث عوارض جراحی بیماران می شود، جلوگیری می کند.