سهم گمشده خودروسازان درصرفه جویی بنزین

سیدعلی دوستی موسوی - اکنون که همه از مزایای سهمیه بندی بنزین می گویند و از عموم مردم می خواهند فشارهای ناشی از سهمیه بندی را تحمل کنند تا منافع ملی تامین شود
کد خبر: ۱۴۰۸۴۳
آیا نباید از سهم و نقش خودروسازان در این موضوع کلان سخنی به میان آورد؛...
به گزارش خبرنگار ما، برخی پرسش ها در کوران سهمیه بندی بنزین پرسیده نشده است و از آن جمله نقش خودروسازان در صرفه جویی بنزین است. آنجا که شهروندان به هر حال خودروهایی را سوار می شوند که خودروسازان به هر دلیل آنها را پرمصرف ، گران و کم بازده و کم دوام ساخته اند، اما روشن است که مسوولیت حرفه ای و اجتماعی خودروسازان در جبران این مصرف فراوان و خارج از استاندارد برخی از محصولاتشان ، حال که پای حساب و کتاب مصرف و سهمیه بندی بنزین رسیده ، به عمد یا غیرعمد به فراموشی سپرده شده است.
به عبارت بهتر این مردم هستند که بار سهمیه بندی بنزین را به تنهایی بر دوش می کشند. حال آن که شهروندان می توانند با کمتر سوار شدن بر خودروهای شخصی و مدیریت در استفاده بهینه از آن نقش خود را ایفا کنند که می کنند اما کسی تا به حال پرسیده است آیا شهروندان باید تاوان پرمصرفی خودروهایی که در مقایسه با انواع خارجی خود از هر نظر از استانداردهای پایین تری برخوردارند را نیز پس بدهند؛ به نظر می رسد این ظلم مضاعفی بر شهروندان باشد که تاوان پرمصرفی محصول خودروسازان داخلی را پس بدهند و مسوولان اصلی مساله مسوولیت عرفی ، قانونی و حرفه ای خود را نادیده بگیرند.
اکثر کارشناسان اقتصاد صنعتی معتقدند یکی از مهمترین دلایلی که باعث می شود سهمیه 3.5 لیتری در نظر گرفته شده برای خودروهای شخصی کافی نباشد، مصرف بالای خودروهای تولید داخل است. در حالی که استانداردهای دنیا مصرف متوسط یک خودرو در هر صد کیلومتر را بین 6تا 8.5لیتر (به تناسب خیابان و جاده) اعلام کرده است ، اما این متوسط در خودروهای ایرانی بین 8تا 15لیتر است.
یک مطالعه صورت گرفته در سال 83روی مصرف خودروهای تولید داخل توسط وزارت صنایع و معادن نشان داد که مصرف بنزین در خودروهای تولید قبل از سال 1372به 16لیتر در هر 100کیلومتر می رسید و پیکان در صدر خودروهای پرمصرف تولیدی کشور قرار داشت.
اما جالب است بدانید مصرف سوخت در خودروهای جدید تولید شده نیز چندان استاندارد نیست به طوری که خودروی ملی - سمند - در هر 100کیلومتر شهری به طور متوسط 10تا 11لیتر و در هر 100کیلومتر جاده 8تا 9لیتر بنزین می سوزاند و باز جالب تر آن که هیچ یک از خودروهای تولیدی کشور دارای استاندارد دنیا درباره مصرف سوخت نیستند و تنها یک یا دو خودروی داخلی است که ظاهرا متوسط مصرف سوختش به 6لیتر می رسد.
از این رو به نظر می رسد یا وزارت صنایع و معادن و یا خود خودروسازان باید به دنبال یافتن راههایی باشند که نسبت به اصلاحات فنی در موتور خودروهای در حال تردد و مدلهای قدیمی اقدام کنند و دست کم از این طریق سهم ملی خود را در اجرای بهینه تر سهمیه بندی سوخت بپردازند.

ابهام حقوقی


داوود میرخانی رشتی ، مدیرعامل اسبق ایران خودرو به خبرنگار ما می گوید: باید به لحاظ حقوقی بررسی شود که آیا خودروسازان ملزم به ارائه خدمات فنی منجر به کاهش مصرف سوخت در خودروهای قبلی تولید شده خود هستند یا خیر. این اولین قدم ماجراست که باید روشن شود.
وی افزود: مساله دوم امکانات فنی و صرفه اقتصاد مساله است. باید دید موتور خودروهایی چون پیکان اصلا قابلیت آن را دارد که مصرف سوختش کاهش یابد و آیا اصلا این تغییرات و هزینه هایی که دارد به لحاظ اقتصادی برای کارخانه و صاحب خودرو به صرفه است یا خیر.
دبیر سابق انجمن خودروسازان ایران تصریح کرد: آنچه روشن است این که پس از یک دوره مشخص مثلا 5سال عمر استاندارد یک خودرو در دنیا به اتمام می رسد و کارخانه در قبال مسائل مربوط به آن مسوولیتی ندارد. این عمر در دنیا فرق می کند و مثلا در ژاپن 5سال است ؛ اما در آلمان بالاتر است. به همین نسبت دوره مسوولیت خودروساز نیز متفاوت است.
به نظر من ، باید در یک بحث چندجانبه میان وزارت صنایع و معادن ، خودروساز و کارشناس این امر تعریف شود.
میرخانی گفت: چون ما تا به حال نمونه مشابه در کشور نداشته ایم ، این امر باید چارچوب سازی شود و بعد نسبت به آن قضاوت کرد. هرچند اصل قضیه به نظر می رسد پذیرفتنی باشد یعنی خودروساز باید نقش و مسوولیت اجتماعی و حرفه ای خود را در برابر مصرف کننده و محصولی که ساخته است ، پذیرا باشد.

چرا مردم فقط هزینه بدهند


از سوی دیگر، دکتر مسعود نیلی کارشناس اقتصاد صنعتی به خبرنگار ما می گوید: حمایت از حقوق مصرف کننده و ایفای مسوولیت مدنی و اجتماعی تولیدکنندگان کالا از مصرف کننده یک فرآیند زمانی است که همپای رشد اقتصادی به بلوغ می رسد. یعنی هر قدر رشد اقتصادی منجر به افزایش تولید ملی شود و این تولید با کمبود بازار مواجه شود، رقابت ایجاد می شود و این رقابت است که حمایت از حقوق مصرف کننده را ایجاد و تقویت می کند.
وی افزود: حمایت از حقوق مصرف کننده معمولا در بازارهای غیررقابتی و نیمه بسته مانند ایران محقق نمی شود؛ چرا که دولت که خود صاحب تولید است ، متولی حمایت از مصرف کننده نیز است و روشن است حمایت همزمان از تولیدکننده و مصرف کننده در یک ظرف نمی گنجد.
وی اظهار کرد: با این حال سهمیه بندی بنزین فرصت خوبی است که به خودروسازان مسوولیت اجتماعی شان را یادآوری کرد و از آنها در این باره کار و اجرا خواست. روشن است خودروهای داخلی مصرف سوخت بالایی دارند و این مساله نه تنها شامل تولیدات فعلی بلکه تولیدات قبلی آنها را نیز شامل می شود. منتها ایراد آنجاست که ما زیرساخت و تعریف حقوقی لازم از مساله نداریم و دستمان خالی است. لایحه حمایت از حقوق مصرف کننده نیز حدود 17سال است که در مجلس های متعدد دست به دست شده و به جایی نرسیده است.
وی تصریح کرد: اما الان دولت باید پیشقدم شود و خودروسازان را وادار به ایفای نقش و سهم خود در سهمیه بندی بنزین کند تا مصرف بنزین کشور بیشتر کاهش یابد. یعنی فقط از مردم خواسته نشود کمتر خودرو استفاده کنند.
این تعرض به حریم خصوصی و حقوق افراد است. استفاده از خودرو باید معقولانه باشد، اما خودرویی که مصرف معقولی نیز داشته باشد.
وی به رقابت زایی در بازار خودرو کشور به عنوان یک اصل در ارتقای کیفیت و کاهش مصرف سوخت خودروها اشاره کرد و گفت: تصمیم دولت در کاهش تعرفه واردات خودروهای کم مصرف تصمیم خوبی بود که نظایر آن باید ادامه یابد و طوری شود که خودروسازان مجبور به توقف تولید خودروهای پرمصرف شوند.
خبرنگار ما بسیار تلاش کرد نظر مدیران عامل ایران خودرو و سایپا را در یک هفته گذشته در این باره جویا شود که متاسفانه موفق نشد.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها