نکته عجیب قضیه ، زمانی است که از فوتبالیست های برزیلی درباره فوتبال انگلستان سوال می کنید. آنها کیفیت زمینها، جو ورزشگاه ها و همه چیز را عالی ارزیابی می کنند، اما به لیگهای دیگر می روند! در سال 2003 رونالدینیو فاصله زیادی با پیوستن به منچستریونایتد نداشت و حتی از سوی این باشگاه ، پیشنهاد مالی بهتری نسبت به بارسلونا داشت.
مارکوس ، دروازه بان برزیل در جام جهانی 2002 با آرسنال وارد مذاکره شد، اما هرگز نتوانست خودش را برای آمدن به لندن متقاعد کند.
در دسته های پایین تر هم اوضاع تقریبا به همین روال است. سانتوس گویا که یک مدافع بود، سال 2002 به اکسترسیتی منتقل شد و حتی در جام حذفی یک گل به چارلتون زد. نقطه اوج او در توقف بدون گل منچستریونایتد در اولدترافورد برابر اکسترسیتی بود. سانتوس گویا اکنون در لیگهای مناطق (برابر با دسته پنجم) بازی می کند!
اخیرا شایعه هایی مبنی بر پیوستن ستاره های برزیلی به تیمهای لیگ برتری شنیده می شود، اما آنها علاقه بیشتری به پیوستن به تیمهای ایتالیایی و اسپانیایی دارند.
یکی از دلایل دیگر این موضوع ، پخش زنده بازیهای این دو کشور، در برزیل در بیش از یک دهه گذشته است. در برزیل ، دیدن سری A و لالیگا حتی با آنتن های معمولی امکان پذیر است ؛ در حالی که برای تماشای لیگ برتر باید پول بپردازید.
فوتبال انگلیس از سالها پیش محکوم است که به دلیل استفاده از توپهای بلند، فاقد ارزشهای تکنیکی و تاکتیکی روز دنیاست. البته این مورد بیشتر مربوط به گذشته است.
در حال حاضر با حضور بازیکنان با تکنیکی چون کریستیانو رونالدو، سبک فوتبال لیگ برتر متحول شده است. شاید با دیدن بازیهای تکنیکی و گلهای زیبای انگلیسی نظر برزیلی ها درباره فوتبال انگلستان تغییر کند، اما این موضوع هم نیاز به زمان دارد.