در روزهایی که 4تیم راه یافته به نیمه نهایی جام ملتها در حال تدارک خود برای رسیدن به فینال بازیها هستند، کارشناسان فوتبال ایران که جام ملتها را برای خود پایان یافته می دانند، به بررسی بازیها و شرایط تیم ملی و نقاط ضعف آن می پردازند.
بیژن ذوالفقارنسب ، یکی از دلایل مهم ناکامی تیم فوتبال ایران در جام ملتهای آسیا را بلاتکلیفی فدراسیون فوتبال کشورمان می داند: نبود مدیریت واحد و نداشتن یک مسوول مشخص بخصوص در جریان این رویداد مهم ، در تمام ابعاد از جمله مسائل انضباطی ، رفتاری و برنامه ریزی برعملکرد تیم تاثیر گذاشته بود. ضمن آن که در بخش فنی هم نتوانستیم از نیروهایی که دراختیار داریم ، بدرستی استفاده کنیم.
کادر فنی زحمتش را کشید، ولی ارزیابی و شناخت دقیقی از سرمایه های داخلی و وضعیت حریفان نداشت.
مجید جلالی موضوع تازه ای را مطرح می کند: حذف تیم ملی فوتبال ایران به تنهایی مساله چندان مهمی نیست که بخواهیم جنجال کنیم ، مشکل متوقف بودن فوتبال ایران و نداشتن برنامه است.
تغییر مربی تیم ملی و کمک های مقطعی به باشگاه ها حالا به کارهای روزمره فدراسیون تبدیل شده در حالی که کار فدراسیون باید برنامه ریزی درازمدت با استراتژی مشخص برای فوتبال ایران باشد.
پرویز مظلومی یکی از اعضای کادر فنی که بازیهای جام ملتها را برای آماده کردن تیم (ب) ایران رها کرد و در تهران متوجه شد اصلا تیم به آن مسابقات نمی رود، کمی جسورانه حرف می زند: وقت آن رسیده که به جای استفاده از بازیکنان نامدار در ترکیب تیم ملی ، از بازیکنان باانگیزه استفاده شود. معتقدم که یک سری تغییرات می بایست در ترکیب تیم ایجاد می شد. اگربازیکنان باانگیزه تر وارد زمین می شدند، حتما نتیجه می گرفتیم. حیف شد که زحمات یک ساله تمامی دست اندرکاران فوتبال بخصوص بازیکنان و کادر فنی به همین راحتی هدر رفت. ما صعود خیلی خوبی داشتیم ، اما بازیهای تیم ملی در حد انتظار نبود.
در این حال صفایی فراهانی ، رئیس کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال با حمله به کادر فنی می گوید: اگر یک مربی نیمه بین المللی در کادر فنی ایران حضور می داشت ، قطعا نتایج این گونه نمی شد. این تیم بهترین تیم چند سال اخیر فوتبال کشور از نظر بازیکن و شرایط سنی بود و نفرات خوبی در تیم حضور داشتند؛ اما مشکل اصلی تیم ایران برنامه ریزی بود. ژاپن از سال 92با برنامه ریزی مناسب و بالا بردن سطح مدیریت و نظام باشگاهداری خود نظم خاصی به فوتبالش بخشیده است و امروز نیز نتیجه آن را در تیم ملی فوتبال خود می بیند. متاسفانه بررسی هایی که پس از شکست در ایران متداول است ، تنها یک شوخی است. این که چند مربی و کارشناس درباره چگونگی رقم خوردن این نتایج بحث و بررسی کنند، سود چندانی حاصل فوتبال نمی شود.
مهمترین موضوعی که باید به آن توجه شود، برنامه ریزی است. اگر صد سال هم دلایل شکست ها بررسی شود و برنامه ای برای رفع آنان طراحی و اجرا نشود، این بررسی ها فایده ای نخواهد داشت.