دورنمایی نه چندان روشن

یکی از مسائلی که در استادیوم یکصدهزار نفری آزادی ، همواره موجبات ناراحتی و اعتراض علاقه مندان به فوتبال را فراهم می آورد ، وضعیت نفرت انگیز سرویس های بهداشتی این مجموعه است که حتما باید با پاچه های بالا زده وارد آن شد. توالت های کثیف و غیرقابل استفاده استادیوم آزادی موجب تحمیل فشارهای عصبی و روانی غیرقابل انکاری بر تماشاگران می شود که حاصل آن را کم و بیش و در جریان برگزاری بسیاری از بازیها، همگی شاهد بوده ایم .مدیریت این مجموعه وضعیت موجود را رضایتبخش می داند و می گوید: سرویس های بهداشتی این مجموعه در مقایسه با سرویس های بهداشتی بسیاری از اماکن عمومی سطح شهر نظیر مترو ، نه تنها کثیف نیست بلکه بسیار تمیزتر و بهداشتی تر است ؛ البته لازم به یادآوری است که هیچیک از ایستگاه های مترو در سطح شهر تهران سرویس بهداشتی عمومی ندارند.
آذری ، تمیزی برخی سرویس های بهداشتی موجود در سطح شهر تهران که اتفاقا مراجعان بسیاری هم دارند را به دلیل درآمد خوب آن اماکن و امکان رسیدگی و توجه بیشتر ناشی از همین درآمد بالا می داند و صدالبته این توجیهات فقط برای ایشان پذیرفتنی است نه برای دیگرانی که انتظار سرویس دهی مطلوبی از سوی مدیریت مجموعه را دارند.
وی همچنین درخصوص وضعیت بسیار نامناسب طبقه دوم ورزشگاه یکصدهزار نفری و عدم نصب صندلی در آن و نیز جمع شدن آب باران و برف در قسمتهای مختلف این طبقه که نارضایتی تماشاگران را به همراه دارد ، چنین می گوید: برطرف کردن این معایب و مشکلات ، مستلزم انجام کارهای اصولی و نیازمند تخصیص اعتبارات قابل توجه است که هم اکنون موجود نیست و گویا برای حل این مشکلات نیز باید همچنان در انتظار بنشینیم . مدیریت مجموعه آزادی در پاسخ به این سوال که چرا ورزشگاه یکصد هزار نفری فاقد تمامی امکانات فرهنگی و تفریحی لازم برای تماشاگران است تا حداقل در زمانهای پیش از شروع بازی ، ساعتهای طولانی انتظار آنها را پر نماید ، می گوید: لیگ ما تنها لفظ حرفه ای را یدک می کشد و رفتارهای موجود هیچ نشانی از حرفه ای شدن ندارد. وی می افزاید: وقتی هنوز دو باشگاه تهرانی از امضای قرارداد با ما (به دلایل واهی) امتناع کرده اند ، ما چه وظیفه ای برای انجام کارهای حاشیه ای داریم؛ اینها مسائلی است که به عهده باشگاه های میزبان است و در جایی که ما هیچ سهمی از درآمد برگزاری بازیها نداریم ، قطعا در تدارک و انجام چنین کارهایی نیز مسوولیتی متوجه ما نیست.

درهای ورزشگاه آزادی روی مردم گشوده می شود

درآمدهای مجموعه ورزشی آزادی به حدی ناچیز و اندک است که شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی ناچار است از محل درآمد سایر اماکن ورزشی ، سوبسید سنگینی را در این مجموعه بپردازد.به گفته مهندس هادیانی مجموعه ورزشی آزادی در تمام ردیف های بودجه با کسری روبه روست ، با این حال مسوولان مجموعه طرحهای عمرانی زیادی را در دست بررسی دارند ولی امیدوارند با وجود تمام مشکلات موجود ، در سال 86 ، ساخت استادیوم 40 هزار نفری بانوان با اعتباری بالغ بر 20 میلیارد تومان آغاز شود و برنامه های دیگر نیز با مساعدت های صورت گرفته هر چه سریع تر به مرحله اجرا درآید. هادیانی با اشاره به این که هیچیک از درآمدهای حاصل از فروش بلیت ، تبلیغات دور زمین ، اسپانسرها و... به مجموعه ورزشی آزادی نمی رسد ، می افزاید: برای برگزاری هر بازی در استادیوم یکصدهزار نفری حدود 8 تا 10 میلیون تومان پول می گیریم که با توجه به وسعت استهلاک استادیوم و هزینه های صورت پذیرفته در آن واقعا مبلغ اندکی است . مدیرعامل شرکت توسعه و نگهداری همچنین خبر از بررسی طرح جدیدی از سوی سازمان تربیت بدنی می دهد که براساس آن درهای ورزشگاه آزادی روی مردم گشوده می شود و آنها می توانند با بهره مندی از منابع طبیعی و استفاده از امکانات ورزشی که برایشان مهیا می شود ، درآمد اندکی را عاید این مجموعه کنند.

زهره زیدی فرد