بوفون هنوز طلایی است

دوری یوونتوس از سری A که به سبب حکم دادگاه های ایتالیا در ارتباط با موضوع کالچوپولی اتفاق افتاد، موجب شد تعدادی از بهترین بازیکنان یوونتوس که از بهترین های جهان هستند، دور از دید فوتبالدوستان باشند.

کد خبر: ۱۳۴۰۲۸

یکی از این بازیکنان جانلوئیجی بوفون ،دروازه بان تیم ملی ایتالیاست ؛ بوفون از 12 سال پیش که اولین بازی اش برای پارما را انجام داد، تا امروز در راه پیشرفت و تکامل گام برداشته است. او با وجود سقوط یوونتوس به دسته پایین تر این تیم را ترک نکرد، اما اکنون که در پایان فصل هستیم و یوونتوس در حال بازگشت به سری A است ، شایعه رفتن او به دیگر تیمها به گوش می رسد.
دروازه بان 191 سانتی متری و شماره یک جهان فوتبال ، سال آینده بار دیگر به سطح اول فوتبال باز می گردد.

آنها که بیست وهشتم ژانویه سال 1995 در ورزشگاه اینوتاردینی پارما بودند، هرگز پیش بینی نمی کردند به جای لوکابوچی ، دروازه بان محبوبشان که مصدوم شده بود، دروازه بان بلند بالا و 17 ساله ای پا به میدان بگذارد که سالها بعد به یک قهرمان ملی تبدیل شود. این تماشاگران در طول بازی پارما - میلان شاهد انواع و اقسام هنرنمایی های جانلوئیجی بوفون در برابر ستارگان تیم قهرمان اروپا، همچون ساویچویچ ، بوبان و ماسارو بودند. بوفون در آن بعدازظهر سرد، دروازه تیمش را بسته نگه داشت و بازی مساوی به پایان رسید.
کمتر از 2 سال بعد، زمانی که تیم ملی ایتالیا برای راه یافتن به جام جهانی با مشکل روبه رو شده بود و مجبور بود در بازی پلی آف با روسیه مواجه شود، بوفون جانشین آنجلو پروتزی ،دروازه بان اول ایتالیا شد و در شب سرد و برفی مسکو با درخشش فراموش نشدنی اش ، ایتالیا را به تساوی یک - یک نائل کرد. این اولین بازی ملی بوفون و یکی از رویایی ترین آنها بود.
بوفون در سال 2001 با مبلغ 45 میلیون دلار از پارما به یوونتوس پیوست. مبلغی که هنوز هم بیشترین مبلغ پرداخت شده برای یک دروازه بان است.

در حسرت توپ طلا

زمستان گذشته ، بوفون به دلیل بازیهای بی نقصی که در جام جهانی ارائه کرد، امیدوار بود توپ طلای اروپا را به خود اختصاص دهد، اما این افتخار به دوستش فابیو کاناوارو رسید. انتظار او از جانب رسانه ها تقویت شد. آنها او را اولین دروازه بانی می دانستند که پس از لویا شین افسانه ای توپ طلای اروپا را می برد.
او یک سال قبل از جام جهانی به علت مصدومیت شانه مدتها دور از میادین بود، ولی بازگشت شکوهمندانه ای داشت. خودش می گوید: من به قدر کافی تجربه دارم. قبل از انتخاب مرد سال فوتبال اروپا، برای خودم کمی شانس قائل بودم. هر کس بازیهای آتزوری را در جام جهانی دیده باشد، برای تک تک اعضا شانسی قائل می شود. اما این رویا برای من هرگز به حقیقت تبدیل نشد. از اینها گذشته من قبلا به عنوان بهترین دروازه بان و بهترین بازیکن لیگ قهرمانان انتخاب شده ام ، اما هرگز درباره جوایز شخصی فکر نمی کنم ، پدرم این موضوع را تایید می کند. خوشبختانه یک هم تیمی و یک دوست خوب ، توپ طلای اروپا را برد.

وفادار

مرحله آمادگی بوفون برای جام جهانی متاثر از مسائل مرتبط با رسوایی کالچو پولی بود که باشگاه او را فراخواند. حتی پیش از شروع جام جهانی ، چیزی نمانده بود او از نفرات اعزامی به آلمان باز بماند، اما سرانجام او بیگناه شناخته شد.
بعد از جام جهانی ، او می توانست میلان یا اینتر را انتخاب کند، اما ترجیح داد در سری B یوونتوس را تنها نگذارد؛ در حالی که بسیاری از یاران یوونتوس ، سقوط این تیم به دسته پایین تر را دلیل جدا شدنشان از این تیم عنوان کردند، بوفون این موضوع را دلیل ماندنش دانست. در این زمان بود که الکس دل پیرو، کاپیتان تیم 3 بار با او صحبت کرد و از او خواست اگر می خواهد یوونتوس را ترک کند، اما او هرگز این کار را نکرد.

در آرزوی جام ملت ها

در رده ملی ، پس از قهرمانی جام جهانی ، بوفون به فکر حضوری قدرتمند در یورو 2008 است. بوفون در جام ملتهای اروپا، هیچ گاه حضور قدرتمندانه ای نداشته است.
در یورو 2000 زمانی که برای نخستین بار به عنوان دروازه بان ثابت قصد حضور در یک تورنمنت بزرگ را داشت ، آسیب دید و فرانچسکو تولدو جایش را بخوبی پر کرد. 4 سال بعد در پرتغال یک ایتالیای آسیب پذیر در همان مرحله مقدماتی ناباورانه حذف شد.
در حال حاضر، بوفون 73 بازی ملی را در کارنامه اش دارد و در صورتی که اتفاق عجیبی نیفتد، تا 2 سال دیگر بازیهای ملی اش را به عدد 100 می رساند. چه کسی می داند شاید او بتواند رکورد بازیهای ملی دینوزوف (112) و بعد پائولو مالدینی (126) را از آن خود کند. هر چه نباشد او بهترین دروازه بان سالهای اخیر فوتبال جهان است

این یک تصمیم شجاعانه بود. او با این کار محبوبیت دوچندانی نزد هواداران بانوی پیر ایتالیا پیدا کرد. بوفون دیگر اتفاقات سالهای آخر حضورش در پارما را از یاد برده بود. در آن زمان پوشیدن پیراهن 88 را از سوی او نشانه ای از علاقه او به هیتلر می دانستند او حتی یک بار در اعتراض به هواداران که او را اوباش نامیده بودند، تی شرتی نوشته شده به این مضمون به تن کرد: «چه کسی اوباش است؛» حالا بوفون مردی است با قلبی سیاه و سفید، همچون پیراهن تیمش.
اکنون در بهار 2007 ، سوال اصلی این است: آیا او باز هم در یوونتوس خواهد ماند. موضوع انتقال او به دیگر تیمها در ماههای اخیر، نقل محافل ورزشی ایتالیاست. قرارداد مرد متولد کارارا تا 2011 اعتبار دارد و طبق آن ، او در هر فصل 3.5 میلیون پوند دریافت می کند. بوفون هیچ وقت نگفته که برای همیشه در تورین خواهد ماند. او یک بار گفته بود اواسط چهارمین دهه از زندگی اش ، حرفه خود را در جنوا به پایان خواهد رساند.
بوفون می گوید: معلوم نیست بمانم یا بروم ، در ماه ژوئن ، تصمیم خود را عملی خواهم کرد. اگر یوونتوس تیمی قوی و مبارزه جو باشد که برای قهرمانی بجنگد، امکان ماندنم زیاد است.

ناامیدی لیگ قهرمانان

یکی از مسائلی که ماندن بوفون را زیر سوال می برد، حاضر نشدن یوونتوس در لیگ قهرمانان اروپاست. وی در سال 2003 فاصله زیادی با قهرمانی اروپا نداشت ولی او و بیانکونری در ضربات پنالتی مغلوب میلان شدند. اگر او بخواهد منطقی فکر کند، حضور در بازیهای در سطح لیگ قهرمانان و رقابت با بزرگان اروپا، بسیار عقلانی تر از بازی کردن در یوونتوسی است که در میانه راه بازسازی به سر می برد.
گزارش های رسیده از تورین ، خبر می دهد باشگاه یوونتوس در صورت رسیدن پیشنهاد قابل توجه به فروش او فکر می کند ، اما ماندن وی را نیز بررسی می کند ، جووانی کوبولی ، رئیس باشگاه یوونتوس او را بی نظیر می داند و دیدیه دشام ، مربی این تیم درباره او، این گونه سخن می گوید: بازیکنانی هستند که بسیار مهم و کلیدی و بدون جانشین هستند. وقتی شما به کارهایی که در گذشته انجام داده فکر می کنید، بوفون در نقطه ای باورنکردنی قرار می گیرد. هیچ کس کیفیت بازی او را ندارد. اگر تنها یک بازیکن باشد که روی او برای ساختن آینده تیم فکر کنم ، او بوفون است.
چه بماند، چه برود هواداران بیانکونری او را هیچ گاه فراموش نخواهند کرد و به دلیل کارهایی که برای باشگاه انجام داده ، از او متشکر خواهند بود. او همچون دینوزوف افسانه ای دیگر برای محبوب ترین تیم کشور ایتالیاست.