ادغام ووشو و کونگ فو رویا یا واقعیت؛

موضع سازمان تربیت بدنی و بویژه معاونت همگانی اگر چه کاملا مشخص و قطعی نیست ، اما در مقابل کارشناسان و اهل فن با قطعیت و صراحت نظرات خود را بیان می دارند. دکتر مهدی علی نژاد، مدیرکل تربیت بدنی وزارت نفت که از کارشناسان و صاحب نظران ورزشهای رزمی و از جمله نویسندگان جامعه رزمی کشور است ، درباره ادغام ووشو و کونگ فو می گوید: ما در ورزشهای رزمی دچار مشکل تاریخی هستیم.
در دنیا، ووشو همان کونگ فوست و البته عکس آن نیز صدق می کند. رشته ای که در چین فعالیت می شد، کونگ فو بود که دولت چین بخشی از سبکهای متعدد در این کشور را استاندارد کرد و بر این اساس ووشو و فرمهای استاندارد آن پایه گذاری شدند. در واقع ووشو ورزش جدیدی نبود و همان کونگ فو بود؛ بنابراین مسوولان ورزش چین ؛ ووشو و کونگ فو را یکی می دانند و در بیشتر نقاط جهان نیز فدراسیون ووشو کونگ فو وجود دارد. در ایران و پیش از انقلاب شخصی از نام کونگ فو و البته افکار عمومی سوئاستفاده و سبکی به نام کونگ فوتوآ را پایه گذاری کرد که البته بعدها و به دلیل بروز برخی مشکلات سبک خود را سبکی ایرانی نامید؛ بنابراین کونگ فو یک نام چینی و همان ووشو است کونگ فوتوآ یک سبک ایرانی است.
از سوی دیگر و با توجه به پیشینه این دو رشته تاسیس فدراسیون بین المللی کونگ فو بیشتر شبیه شوخی است. با این حال اگر کونگ فو می خواهد آینده روشنی را دنبال کند، باید سبک کونگ فوتوآ به عنوان سبک سنتی کونگ فوی ایران به فدراسیون جهانی معرفی شود و این سبک در کمیته سبکهای سنتی فدراسیون جهانی ووشو عضویت خود را اعلام کند و راهی برای استانداردهای جهانی بیابد. از سوی دیگر ووشو که رشته ای المپیکی است ، این ظرفیت را دارد که جمعیت کونگ فو را در خود بپذیرد.

ادغام درست نیست

محمد پورغلامی ، عضو هیات رئیسه فدراسیون جهانی ووشو در ارتباط با ادغام ووشو و کونگ فو نظرات خاص خود را دارد و معتقد است: کونگ فوی چینی همان ووشوست و در دنیا هیچ تفاوتی میان این دو ورزش نیست ؛ اما آن رشته ای که در ایران وجود دارد، سبکی ایرانی است که به لحاظ فنی و ساختاری شباهت هایی با ووشو ندارد و به نظر من ادغام این دو رشته درست نیست.
از سوی دیگر بحث ادغام این دو فدراسیون به عملکرد مدیران آنها برمی گردد، بویژه ووشو که به دلیل ضعف مدیریت نتوانسته است پتانسیل های فراوان جمعیت بی شمار خود را کشف کند و پرورش دهد؛ همچنین کونگ فو نیز باید از وابستگی به ووشو خارج شود و در سطح بین المللی به جایگاه موردنظر مسوولان ورزش برسد.

موضوعات جانبی

ادغام رشته های ووشو و کونگ فو ازجمله موضوعاتی است که با نگاهی گذرا و اجمالی هم می توان از دشواری های آن آگاه شد و آن را باید مشمول تغییر و تحولاتی دانست که نیاز به گذشت زمان ، بحثهای کارشناسی و بویژه توجه به واقعیات موجود دارد. با این حال می توان سوژه ادغام ووشو و کونگ فو را حاصل و نتیجه عملکرد متولیان این دو رشته و وجود برخی مشکلات در پیدایش این دو فدراسیون دانست که به طور قطع به رابطه متقابلی نیز با جامعه رسانه ای کشور دارد.

جواد منتخبی