jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۱۲۹۶۴۱۷   ۰۲ دی ۱۳۹۹  |  ۱۳:۳۵

یک بار دیگر فینال لیگ قهرمانان آسیا را در ذهن مرور کنید. همه چیز خوب پیش رفت و پرسپولیس با وجود همه کمبودهایش، پابه پای حریف کره‌ای فوتبال کرد.

ما هیچ وقت تا این اندازه به قهرمانی نزدیک نشده بودیم اما روی دو لحظه کوتاه و دو اشتباه فردی، جام از دست رفت.

دلیلش چیست؟ خیلی‌ها در همین مدت کوتاه از عدم‌تمرکز بازیکنان حرف زدند، اما من خیلی به این جمله معتقد نیستم.

برای بازی‌هایی نظیر فینال، شما باید سطح انگیختگی بازیکنان را تحریک کنید و بالا ببرید اما باید حواس‌مان باشد که این انگیختگی از یک سطح نرمال فراتر نرود چراکه ریسک افزایش اشتباهات فردی هم بالا می‌رود.

معتقدم بازیکنان پرسپولیس برای این بازی و برای قهرمان شدن بیش از حد برانگیخته شده بودند و به همین خاطر آن اشتباهات از احمد نوراللهی و مهدی شیری سر زد.

البته مشکل اصلی فوتبال ایران کمبود تجربه بین‌المللی است. وقتی تجربه بین‌المللی کافی باشد شما نیاز نیست انگیزه بازیکنان را بالا ببرید چون بازیکنان خودشان آنقدر تجربه دارند که بدانند در چه مسابقه بزرگی حضور دارند.

در واقع آرامش بازیکنان در زمین نتیجه همین تجربه بین‌امللی است. این چیزی نیست که در اردو به دست بیاید.

تجربه بین‌المللی در تمرین به دست نمی‌آید. شما آنقدر باید بازی بین‌المللی در سطح ملی و باشگاهی انجام داده باشید که وقتی به چنین بازی‌های بزرگی می‌رسید، در عین این‌که انگیخته هستید، راحت باشید و آرامش داشته باشید.

سال گذشته و جام ملت‌ های آسیا را به خاطر بیاورید. اکثر کارشناسان، ایران را بهترین تیم جام می‌دانستند اما در مصاف با ژاپن دیدیم که چطور در یک صحنه، همه معادلات به‌هم ریخت و تیمی که از تجربه بین‌المللی بیشتری برخوردار بود، برنده شد.

در واقع فوتبال ایران قافیه را دارد به یک سری موارد تکراری می‌بازد. درست است که ما در خیلی از جنبه‌ها از شرق آسیا عقب‌تر هستیم اما وقتی بازیکنان ما در چنین میدان‌های بزرگی پایا‌پای می‌جنگند، این بدان معناست که ما به لحاظ نیروی انسانی واقعا قوی و غنی هستیم و فقط آن تجربه بین‌المللی کافی را نداریم و نمی‌توانیم خودمان را به آرامش و سطح انگیخته‌ای معقول برسانیم.

در همین بازی فینال شما به تعویض‌ها دقت کنید. سه بازیکنی که برای اولسان به زمین آمدند روی هم رفته بیش از 120 بازی ملی داشتند اما جمع بازی‌های ملی کل نیمکت پرسپولیس به عدد 10 هم نمی‌رسید.

مخلص کلام این‌که ما در فوتبال به لحاظ استعداد و نیروی انسانی در سطح قابل قبولی هستیم، اما فقدان یک سیستم مدیریت کارآمد و نبود سرمایه‌گذاری مناسب باعث شده نتوانیم در سطح بین‌الملل شاهد موفقیت چشمگیری باشیم.

مجید جلالی - مربی فوتبال / روزنامه جام جم

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر