سریالهایی که در رسانه ملی ساخته میشوند باید از هر لحاظ بسیار قوی باشند و در مقایسه با دیگر سریالهای شبکههای برونمرزی از هر لحاظی که ببینید قدرتمندتر عمل کنند؛ چنین میشود که به مرور تلویزیون مخاطبانش را بیشتر و بیشتر میکند.
در زمانهای نه چندان دور یک سری سریالها و برنامههای جذابی در تلویزیون تولید میشد که در زمان پخش، خیابانها را خلوت میکرد زیرا مردم میخواستند هر طور شده داستان آن سریالها را دنبال کنند. الان هم هنگام پخش مسابقات حساس فوتبال چنین اتفاقی روی میدهد ولی در کل سال شاید فقط با یک یا دو سریال درجه یک مواجه باشیم.
شبکههای خارجی فارسیزبان جز رنگ و لعاب و آویزان شدن به غیراخلاقیات چه دارند برای جلب مخاطب؟ هیچ ندارند؛ نه بازیگران خوبی دارند و نه تکنیسینهای ماهری! پس ما که در داخل کلی هنرمند خلاق داریم خیلی راحت میتوانیم از آنها جلو بزنیم بهخصوص تلویزیون ما را به محصولات اخلاقی و پاک میشناسند و این بزرگترین سرمایه برای رشد است.
مخاطبان جوان مدام پیگیر «بازی تاج و تخت» بودهاند ولی همینها از سریالی مثل «پایتخت» هم استقبال میکنند چون با حفظ استانداردهای تولید شده. پس چارهای نداریم جز آنکه قید تولید سریالهای درجه چهارم و پنجم را بزنیم و فقط و فقط سریالهای درجه یک تولید کنیم.
جوانان ما عاشق برنامههای ورزشی تلویزیون هستند. باید طوری کار کرد که این عشق به سمت سریالهای نمایشی هم بیاید؛ سریالهای پاکی که برگ برنده رسانه ملی در برابر رقبای خارجی و رها از بند اخلاق خود است.
قربان محمدپور
کارگردان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم