در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فارغ از آنکه بسیاری از هنرمندان انتخابشونده هستند و نه انتخابکننده و نمیتوانند دخل و تصرفی در متنی که پیش رویشان قرار داده شده انجام دهند باید مختصات تولید در تلویزیون را هم مدنظر داشت و سپس خواستهای را مطرح نمود.
مخاطب دلش میخواهد هرچه مشکل دارد در کمترین زمان در سریالهای تلویزیون بازتاب داده شود و از این مینالد که چرا این مشکلات خیلی سریع و فوری در سریالها بازتاب داده نمیشود ولی حواسش نیست که در ساختار رسانه، همه چیز باید از چندین فیلتر بگذرد تا به مرحله اجرا برسد و گاهی همین
تأییدیه گرفتنها چندین ماه زمان میبرد و اساسا سوژه را میسوزاند.
بماند که بسیاری از مسائل روز که باب طبع مخاطبان در داستانپردازی است ممکن است کشش لازم برای ارائه در یک سریال طولانی را نداشته باشد و باید در حد آیتمهای خبری-تحلیلی بدان نگریسته شود.
سریال تلویزیونی به مانند شوهای سرگرمکننده نیست که بخواهیم با گوشه و کنایه به این سوژه و آن سوژه زمانش را پر کنیم. سریال باید در هر قسمت گرهافکنی کند و تعلیق لازم برای جذب مخاطب را فراهم سازد. این گرهافکنی هم باید مبتنی بر داستانپردازی ماهرانه و شخصیتپردازی متبحرانه باشد و نمیشود آن را در حد سوژههای روتین تقلیل داد. از عموم مخاطبان میخواهم خواستههایشان را بیتعارف، هم به گوش هنرمندان و هم به گوش مسؤولان برسانند ولی خواستههایشان را منطقی کنند و با ادله و برهان پیشنهاد دهند تا قابلیت اجرایی داشته باشد.
خشایار راد
بازیگر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: