وقتی فیلمها برای حضور در جشنواره فیلم فجر پذیرفته میشوند، تهیهکنندهها و کارگردانهای آنها از همان لحظه این فضاسازی را برای دیدهشدن آثار آغاز میکنند.
البته برخی از آثار سینمایی هم به خاطر موضوع و حساسیتی که در قصه دارند یا چون اساسا به دلیل فضا و حال و هوا راهشان از جشنواره جداست، به جای حضور در جشنواره فیلم فجر، ترجیح میدهند سریعتر به مرحله اکران عمومی برسند که گاهی اکران موفقی را هم
تجربه میکنند. جعفر گودرزی ادامه داد: معتقدم جشنواره فیلم فجر، ذهن و فضای مردم را برای اکران عمومی فیلمها آماده میکند و خیلی از تماشاگران برای تماشای این آثار در زمان اکران، کنجکاو و علاقهمند میشوند. این بخشی از ماجراست و بخش دیگر طبیعتا به موضوع، قصه و ساختار خود فیلم مربوط میشود که تا چه حد قابلیت جذب مخاطب و فروش موفق در گیشه را دارد.
این منتقد سینما افزود: فروش بالای فیلمهای فرهنگی در گیشه، یکی از خروجیهای خوب جشنواره فیلم فجر است. این نشان میدهد که فیلمهای جدی و فرهنگی در صورت ساخت جذاب و استاندارد میتواند در مقابل خیل فیلمهای سخیف و بی ارزش قد علم کنند. این اتفاق موید این نکته است که جشنواره فیلم فجر میتواند جریانی را ایجاد کند که باعث دیدهشدن هرچه بیشتر آثار ارزشمند اجتماعی در گیشه شود.
گودرزی درباره حرکت برخی فیلمسازان جدی و فرهنگی به سمت مردم و طیف بیشتری از مخاطبان در سالهای اخیر هم توضیح داد: کار این گروه از فیلمسازان در این شرایط خیلی سخت است، آنها کارهایی درباره سلامت و اجتماع میسازند و دوست دارند در کنار فروش خوب، پیامی را هم به مخاطب
منتقل کنند. بحثم این نیست که از سینمای سرگرم کننده غافل شویم، اما خیل فیلمهای بیارزش که خیلی از فیلمفارسیهای قدیم به آنها شرف دارد، به قدری ذائقه و سطح شعور مخاطب را پایین آورده که فیلم خوب دادن به این مخاطب دیگر سخت شده و با دشواری آن را میپذیرند. سختی کار این گروه از فیلمسازان جدی و فرهنگی برای مقابله با این جریان است. با این حال میتوان فیلمی با رویکرد فرهنگی ساخت که توان جذب مخاطب را هم داشته باشد. هروقت فیلمساز ـ حتی در این فضای آشفته ـ به مخاطبش احترام بگذارد و حرفش را درست بزند و قصه سرراستی داشته باشد، قطعا میتواند جایش را در ذهن و اندیشه و قلب مردم باز کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم