در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
هنرمندی که از دریچه نگاه مردم با آنها صحبت نکند زودتر از حد تصور جاذبه هنری خود را از دست میدهد. فرقی ندارد بازیگر باشد یا کارگردان یا تهیهکننده و فیلمبردار و... تمام فعالان هنری تلویزیون باید یکی از وظایفشان معیار قرار دادن خواستههای مخاطب باشد.
خودم در بسیاری از آثار طنز تلویزیونی حاضر شدهام ولی آثاری را بیشتر دوست دارم که در کنار سرگرم کردن مخاطبان در مورد مصائب و مشکلات مخاطبان هم تحلیل ولو طنازانه داشته باشد.
سریالسازی در تلویزیون سالهاست انجام میگیرد و ایران یکی از نخستین کشورهای منطقه است که تلویزیوندار شد و البته تولیدات منحصربهفرد خود را برای تلویزیون رسمیاش انجام داد. این عقبه غنی چگونه تکامل مییابد؟ با امتداد تولیدات مبتنی بر نیاز مخاطبان. مخاطبان یکدست نیستند و بر همین مبنا نیازی هم به تولیدات یکدست در تلویزیون نداریم بلکه باید تولیدات متنوع و رنگارنگی تولید شود برای همه ذائقهها تا در نتیجه آن تمامی سلیقهها را راضی نگه داشت. یکی از راههای ایجاد تنوع هم رفتن بهسراغ سوژههای مبتلابه است که وظیفه هنری هنرمندان نسبت به مردم را اقناع میکند.
با دراماتیزه کردن سوژههای مردمی است که هم میتوان تنوع مضمونی داشت و هم تنوع ساختاری و هم از تکرار مکررات گریخت و از همه مهمتر اینکه درصد مانایی رسانه ملی را افزایش داد.
سپند امیرسلیمانی
بازیگر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: