jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۱۲۲۳۶۸۲ ۲۷ مرداد ۱۳۹۸  |  ۰۹:۰۳

علی پروین هفته‌هاست به تماس هیچ خبرنگاری پاسخ نمی‌دهد. هیچ مصاحبه‌ای از او منتشر نمی‌شود و معمولا سعی می‌کند جایی که خبرنگاران هستند، آفتابی نشود.

راز سکوت سلطان؛ چرا پروین مصاحبه نمی‌کند؟

به گزارش جام جم آنلاین ، همشهری ورزشی نوشت: دلیل این خودسانسوری چیست؟ آن طور که دوستان نزدیکش می‌گویند او از رفتار مدیران - چه در فدراسیون و وزرات ورزش چه در باشگاه پرسپولیس- آزرده شده است. از اینکه هیچ اتفاق مثبتی در فوتبال نمی‌افتد و کسی هم به حرف‌های او گوش نمی‌دهد: «چرا باید مصاحبه کنم؟ یک زمانی حرف علی پروین اهمیت داشت. الان چی؟ به چه دردی می‌خورد ما حرف بزنیم؟ خبرنگارها محبت دارند زنگ می‌زنند که مصاحبه کنم، خودم ناراحت می‌شوم ولی تصمیم گرفته‌ام جواب ندهم. این همه مصاحبه کردیم نتیجه‌اش چی شد؟ ما حرف می‌زنیم ولی آنهایی که باید گوش بدهند، کار خودشان را می‌کنند.»

دلیل دیگری که پروین را از فوتبال دور کرده، اوضاع استادیوم‌هاست. مشکلاتی که این روزها فدراسیون فوتبال ادعا می‌کند در حال حل آنهاست اما پروین چشمش آب نمی‌خورد: «زمانی که مهدوی‌کیا آلمان بود، رفته بودیم بازی هامبورگ را ببینیم. پنج شش تا صندلی جلوی ما از اول بازی تا آخر بازی خالی بود. استادیوم هم پر بود. یک نفر نیامد سراغ این صندلی‌ها چون صاحب داشت. اینجا ما می‌توانیم این کار را بکنیم؟ بعید می‌دانم. من خودم سال‌هاست هر وقت سر بازی‌های مهم می‌روم استادیوم 2 تا بلیت وی‌آی‌پی بیشتر نمی‌گیرم. البته توقعی هم ندارم. می‌دانم باشگاه باید به خیلی‌های دیگر هم بلیت بدهد. بلیت خودم را می‌گذارم داخل ولی چیزی که آدم را اذیت می‌کند، آدم‌هایی هستند که می‌آیند وی‌آی‌پی می‌نشینند. اینها چه جوری می‌آیند توی وی‌آی‌پی؟ نمی‌خواهم به کسی توهین کنم. آنها هم آدم هستند و همه حق دارند بیایند استادیوم ولی این خوب نیست که کلی آدم ناشناس بیایند وی‌آی‌پی ولی جلوی مثلا حسین کلانی یا همایون بهزادی- زمانی که زنده بود- را بگیرند. آن وقت طرف معلوم نیست چه کاره است و از کجا آمده دست 10نفر را می‌گیرد و می‌برد داخل. آدم وقتی این‌ چیزها را می‌بیند از خودش بدش می‌آید.»

چند سالی است که علی پروین دیگر کاری به پست‌های مدیریتی در فوتبال ندارد. هر گاه لازم باشد پا پیش می‌گذارد و از تیم ملی یا تیم محبوبش، پرسپولیس حمایت می‌کند. تقریبا بدون هیچ چشمداشتی. رابطه او با تشکیلات فوتبال هم در همان تیم پیشکسوتان پرسپولیس خلاصه شده که ظاهرا هر هفته دور هم جمع می‌شوند و تمرین می‌کنند، گاهی هم اگر مناسبتی باشد، در یک بازی خیریه به میدان می‌روند.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع با ارتش یک نفره

وداع با ارتش یک نفره

از منظر من دیگو مارادونا بزرگترین چهره تاریخ فوتبال جهان است. قصد ندارم بعد از مرگش در مورد او غلو کنم، اما مارادونا یک شخصیت چند‌بعدی بود و اصولا به شکلی پارادوکسیکال و تضادگونه در جهان فوتبال حضور داشت.

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب فرهاد مجیدی یک انتخاب منطقی برای استقلال نبود. احساسی او را انتخاب کردند، درست مثل همین حالا که دارند احساسی و به خاطر فشار تماشاگر، آندره‌آ استراماچونی را سرمربی استقلال می‌کنند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر