بوکس در راه بزرگی

همان طور که مربیان و مسوولان بوکس ایران پیش بینی کرده بودند ، ملی پوشان بوکس کشورمان در بازیهای دوحه در سنگین وزنها موفق به کسب مدال شدند. در این مسابقات جاسم دلاوری در 91+ ، مهدی قربانی در 81- و محمد ستارپور در 69- کیلوگرم 3 مدال برنز کسب کردند که این 3 مدال هم می توانست کارنامه بوکس کشورمان در دوحه را با نمره قبولی روبه رو کند ؛ اما مدال طلای علی مظاهری در 91- کیلوگرم باعث شد بوکس هم به رنگین ترین مدال بازیهای آسیایی دست پیدا کند.
نایب رئیس فدراسیون بوکس درباره این مدالها معتقد است: «ما باید در دوحه 2 مدال طلا کسب می کردیم.

حذف همه ملی پوشان سبک وزن ایران در دوحه ثابت می کند که بوکس نیز مانند برخی رشته های رزمی در سبک وزن ها ، مشکلات فراوانی دارد

به نظر ما ، قربانی و دلاوری در وزنهای 81- و 91+ می توانستند بیشتر تلاش کنند ؛ اما متاسفانه جنگندگی لازم را نداشتند و به برنز راضی بودند. به هر حال همان طور که پیش از مسابقات و حتی پس از پایان رقابت های سبک وزنها وعده داده بودم در سنگین وزنها موفق به کسب مدال شدیم.»
اشباع شدن و راضی بودن ورزشکاران بویژه در چنین مسابقات مهمی از جمله مسائلی است که باید مورد بررسی قرار گیرد. علت این که یک ورزشکار ملی به کمترین راضی است و تلاش بیشتری نمی کند ، چیست؛ مدیر تیمهای ملی بوکس این مساله را تنها به این دلیل می داند که حریفان بوکسورهای کشورمان بهتر بودند وگرنه هیچ کم فروشی یا اشباع شدنی در کار نبود. در مجموع باید گفت که سنگین وزنها همچنان امید اصلی کسب مدال از سوی ملی پوشان بوکس ایران هستند و این مساله حمایت ها و سرمایه گذاری های بیشتر مسوولان فدراسیون و مربیان تیم ملی بوکس را می طلبد تا با تمرکز بیشتر روی ورزشکاران وزنهای سنگین همواره در میدان های آسیایی و بین المللی با موفقیت ظاهر شویم.

مظاهری و مدال طلای بی سابقه

در میان مدال آوران بوکس ایران در بازیهای آسیایی دوحه حکایت نشان طلای علی مظاهری در وزن 91- کیلوگرم چیز دیگری بود. در حالی که ورزشکاران وزنهای سبک کشورمان همگی حذف شده بودند ، طلای مظاهری شور و شعف خاصی را بر اردوی بوکس ایران حاکم کرد و در واقع پاسخ سالها خستگی ، تلاش و مبارزه با مشکلات ریز و درشت و مقابله با بی مهری ها را داد. طلای مظاهری که در دیدار فینال موفق به شکست قهرمان المپیک آتن شده بود ، کاروان ورزشی ایران را هم برای صعود به مکانهای بهتر جدول توزیع مدالهای مسابقات دوحه امیدوار کرد.

قهرمان طلایی بوکس بیکار است! یکی از معضلات بزرگ ورزش ایران ، بویژه بوکس حمایت نکردن از قهرمانان و مدال آورانی است که پرچم جمهوری اسلامی ایران را در میدان های آسیایی ، جهانی و المپیک به اهتزاز درآورده اند. در حالی که در بیشتر کشورهای صاحب ورزش مدرن ، ورزشکاران ملی و بویژه مدال آوران از حمایت های مادی و معنوی مسوولان ورزش برخوردارند ؛ اما این مساله درباره قهرمانان ورزش ایران شکل اجرایی و همه جانبه به خود نگرفته است. علی مظاهری که اکنون طلایه دار قهرمانان بوکس ایران است ، از معضلی به نام بیکاری رنج می برد که به هیچ وجه در شان یک ورزشکار ملی نیست. مقصودی ، نایب رئیس فدراسیون بوکس در این خصوص می گوید: «بیشتر ورزشکاران بوکس در ایران بیکار هستند. فدراسیون هم توان مالی بالایی ندارد که بخواهد به ورزشکاران کمک مالی قابل توجهی کند. ضمن این که ما مسوول اشتغالزایی ورزشکاران نیستیم. فدراسیون سال گذشته 80 میلیون و امسال 180 میلیون بودجه دریافت کرده که این مبلغ اصلا مشکلات ما را حل نمی کند. تا زمانی که تلویزیون مسابقات بوکس را پخش نکند ، اسپانسرها از بوکس حمایت نمی کنند و در نتیجه یک ورزشکار نمی تواند با یک تیم قرارداد ببندد و مشکلات مالی خود را حل کند ؛ البته سازمان تربیت بدنی درباره حمایت از قهرمانان مدال آور در بازیهای آسیایی دوحه وعده های خوبی داده است که امیدواریم بزودی این وعده ها تحقق پیدا کند»

مظاهری با مدال طلای خود بار دیگر این واقعیت را به منصه ظهور رساند که ورزشهای رزمی ، بویژه بوکس توانایی ها و قابلیت های فراوانی برای مدال آوری و افتخارآفرینی در مسابقات بین المللی ، آسیایی و حتی المپیک دارند که در سایه اندکی حمایت های مادی و معنوی می توان به آن دست یافت ؛ اما صد حیف که این گونه ورزشکاران در مشکلات مختلف زندگی محو می شوند و حتی نامی از افتخارآفرینی های آنها نیز برده نخواهد شد.

آینده نگری یا جرقه؛

بوکس ، رشته ای که کمتر به آن توجه می شود و همواره از نبود حمایت های مختلف رنج می برد ، چگونه موفق به کسب این افتخارات شد؛ آیا کسب 4 مدال طلا و برنز را می توان به شانس و اتفاقات مرتبط دانست یا این که این موفقیت ها پیشینه ای آینده نگر داشته است؛ مقصودی ، نایب رئیس فدراسیون بوکس در این رابطه اظهار کرد: «ما در مسابقات آسیایی سال گذشته در ویتنام شاهد قدرت نمایی بوکس ایران بودیم. در این رقابت ها یک طلا ، 2 نقره و 2 برنز کسب کردیم که در نوع خود کم سابقه بود ، اما شرایط مسابقات آسیایی دوحه چیز دیگری بود. در دوحه چندین قهرمان المپیک و جهان حضور داشتند و بوکسورهای ما در رقابت با این ورزشکاران موفق به کسب مدال شدند. این نتایج درخشان نشان می دهد که ما در بوکس سرمایه گذاری کرده ایم و با تلاش و زحمات شبانه روزی به جایی رسیده ایم که در میان قهرمانان جهان و المپیک مدال می گیریم.»
به طور مسلم بوکس ایران برای رسیدن به جایگاه های بالاتر نیازمند تلاشهای بی وقفه است و امیدواریم بوکس کشورمان به این موفقیت ها اکتفا نکند و با سرمایه گذاری و حمایت از همه ورزشکاران ، مربیان و پیشکسوتان ، بویژه حمایت های خاص از مدال آوران به موفقیت های جهانی دست یابد.

استفاده از مربی خارجی ، نه!

این که بوکسورهای کشورمان در مسابقات آسیایی دوحه نتوانستند از قابلیت های خود بخوبی استفاده کنند ، این مساله را یادآوری می کند که تیم ملی بوکس ایران در دوحه مشکل کوچینگ داشت و اگر ملی پوشان کشورمان بخوبی هدایت می شدند ، شاید تعداد مدالهای ایران افزایش می یافت. از این رو بحث تغییر و تحولات در مربیان تیم ملی و لزوم استفاده از دانش مربیان بزرگ خارجی مطرح می شود ، ضمن این که همواره ناهماهنگی هایی میان سرمربی تیم ملی و مسوولان فدراسیون بوکس نیز وجود داشته است ؛ اما نایب رئیس فدراسیون که مدیر تیمهای ملی بوکس نیز هست ، این مساله را رد می کند و می گوید: «ما هیچ مشکلی از بابت کوچینگ نداشتیم. واقعیت این است که حریفان ما در دوحه بهتر بودند. درباره تغییر و تحولات در کادر مربیان تیم ملی نیز هیچ برنامه ای نداریم و همچنان از وجود اکبر احدی استفاده خواهیم کرد ؛ البته یکی دو مربی ایرانی را به کادر مربیان تیم ملی اضافه می کنیم.»

آیا کسب 4 مدال طلا و برنز را می توان به شانس و اتفاقات مرتبط دانست یا این که این موفقیت ها پیشینه ای آینده نگر داشته است؛

حضور مربیان خارجی با دانش و با کارنامه که همراه و همگام با بوکس روز دنیا حرکت کنند ، می تواند نقاط ضعف تاکتیکی و تکنیکی بوکسورهای کشورمان را برطرف کند ؛ اما مقصودی اعتقادی به استفاده از مربی خارجی ندارد: «برای تیم بزرگسالان اعتقادی به مربی خارجی نداریم و هیچ مشکلی بابت مربیگری و مسائل آموزشی نداریم. ما حتی این پتانسیل را هم داریم که به کشورهای دیگر مربی صادر کنیم ؛ البته برای تیم جوانان بزودی مربی اکراینی استخدام می کنیم.»

نیازهای بوکس برای افتخارآفرینی های آینده

بوکس ایران با نتایج قابل قبولی که در مسابقات آسیایی دوحه کسب کرد ، نوید آینده ای درخشان داد. تداوم موفقیت های بوکس کشورمان در مسابقات آینده بین المللی ابزارها و تمهیدات خاصی می طلبد که از آن جمله می توان به برگزاری مسابقات منظم داخلی بویژه لیگ ، حضور در تورنمنت های بین المللی ، استفاده از دانش روز دنیا و ارتباطات بین المللی با کشورهای صاحب بوکس جهان و همچنین حمایت از ورزشکاران و مدال آوران اشاره کرد که در صورت پرداختن به این مسائل ، بوکس ایران صاحب جایگاه رفیع بین المللی می شود.
منوچهر مقصودی - نایب رئیس فدراسیون بوکس - آینده این رشته را درخشان توصیف می کند و می گوید: «در مسابقات آسیایی ویتنام ثابت کردیم موفقیت های بوکس جرقه نیست. اکنون هم اعلام می کنیم در صورت حمایت های بیشتر سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک می توانیم این موفقیت ها را در مسابقات آسیایی 2010 گوانگ جوچین و همچنین المپیک 2008 پکن ادامه دهیم. بوکس ایران این قابلیت را دارد که در المپیک پکن مدال بگیرد. مدالی که در 54 سال عمر ورزش بوکس در ایران سابقه نخواهد داشت. ما در این راه فقط به حمایت احتیاج داریم...»
با روندی که بوکس در مسابقات دوحه شروع کرده به طور قطع کسب مدال در المپیک و دیگر مسابقات بین المللی دور از دسترس نخواهد بود و این رشته می تواند در پرتو تلاش ، حمایت و همدلی به افتخارات تاریخی دست پیدا کند.

جواد منتخبی