در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تلویزیون جمهوری اسلامی نزدیک به 40 سال قدمت دارد و در این مدت یقینا باید نهتنها تولید برای مخاطب داخلی میداشتیم که باید به صادرات محصولات فرهنگی میرسیدیم. در این 40 سال چند هزار میلیارد خرج تولید کرده و در قبالش چند مجموعه ماندگار تولید کردهایم؟
شاید کیفیت برخی محصولاتمان قابل قبول نبوده که مخاطب به سمت سریالهای ترک رفته! از سریالهای ترک که نازلتر نداریم پس چرا این سریالها بیننده دارد و برخی سریالهای خودمان ندارند؟ بیشتر سریالهای ماهوارهای فقط و فقط ابتذال را رواج میدهند و ما هم مدام آنها را میکوبیم به جای آن که تولید خودمان را قوی کنیم.
محدود کردن دایره آدمهای معتمد در تلویزیون کار را برای خیلی از تهیهکنندگان دشوار کرده! چرا نباید در تخصیص تسهیلات تولید به همه آنهایی که ایدههای بکر و دست اول برای تولید دارند توجه کرد؟
اینکه چند تهیهکننده خاص کل تولیدات تلویزیون را در دست بگیرند ابدا منطقی نیست. اینکه برخی مدیران بعد از حذف از سازمان بهعنوان تهیهکننده میخواهند پروژه بگیرند منطقی نیست! اینکه دوست و آشنای فلان مدیر یا آقازاده بهمان مدیر بشود تهیهکننده پروژه منطقی نیست.
یک راهحل مهم برای رقابت با محصولات پرمخاطب تلویزیونی در سطح جهان تعطیل کردن بساط ویژهخواریهاست. ویژهخواری فقط فساد به بار میآورد و فساد هم خیلی زود بنیان تولید را برهم میزند.
خیلی خوب است که تلویزیون برنامههای گفتوگومحور در نقد ویژه خواری تدارک میبیند، ولی مهمتر از نقد ویژهخواری حذف کامل ویژهخواران از تلویزیون است. یک آقازاده حتی اگر استعداد هم داشته باشد نباید به یک نیروی مستعد عام ترجیح داده شود. اتفاقا نیروهای غیروابسته باید سریعتر جذب شوند. اگر این کار را بکنیم شک نکنید در کمترین زمان رشدی شگرف خواهیم داشت.
افشین شرکت
کارگردان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: