اهالی روستای پیته‌نو در بهشهر مازندران هر بار، از راهپیمایی 22 بهمن گرفته تا روز قدس خلاقیتی به خرج می‌دهند؛ آنجا حالا یکی از جغرافیاهای جدید انقلاب و قدس است

نتانیاهو به دنبال چسب دوقلو!

انقلاب حالا جغرافیایی تازه را روی برگ‌های تقویمش ورق می‌زند؛ جغرافیایی به وسعت روستایی کوچک در مازندران اما با قلب‌هایی بزرگ. آن راهپیمایی 22بهمن سال گذشته و بعدها واکنش‌ اهالی به اقدام کور آمریکا علیه سپاه و حالا هم گردهمایی‌شان برای قدس، باعث شده تا ما جغرافیایی جدید را روی نقشه انقلاب و قدس رصد کنیم؛ «پیته نو». روستایی نزدیک بهشهر.
کد خبر: ۱۲۰۹۶۱۰

راستش را بخواهید حالا دیگر ما هم منتظریم مناسبت‌ها فرا برسند تا ببینیم اسکندر رضایی و دیگر اهالی روستای پیته‌نو چه کار کرده‌اند و چه خلاقیتی به خرج داده‌اند. انتظارمان از همان ویدئوی 22بهمن سال گذشته بالا رفت. ویدئویی که بارها دست‌به‌دست شد. حالا آنها در روز قدس، کاری مشابه را صورت داده‌اند. دوباره دور هم جمع شده‌اند و در یک راهپیمایی کوچک، از خجالت ترامپ و آمریکا و نتانیاهو و رژیم اشغالگرش درآمده‌اند.
پیته‌نو از 22 بهمن تا روز قدس
ماجرا از انتشار یک ویدئو در 22بهمن سال گذشته آغاز شد؛ فایلی کوتاه که در آن، اهالی یک روستا جمع شده بودند در یک میدان و یکی شعر می‌خواند، یکی با چوب روی عکس ترامپ و بن‌سلمان می‌کوبید و بقیه جواب شعر را با شعار «مرگ بر آمریکا» می‌دادند. این ویدئو از روستای «پیته‌نو»ی بهشهر مازندران آن‌قدر چرخید و چرخید تا اسکندر رضایی با شعر «این جشن انقلابَه، ترامپه حال خرابَه» معروف شد. همان موقع گزارشی از این ویدئو منتشر کردیم و پس از آن هم یک بار دیگر در همین صفحه سراغ اهالی پیته‌نو و اسکندر رضایی رفتیم. این بار بهانه گفت‌‌وگو، واکنش اهالی روستا به قرارگرفتن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست گروه‌های تروریستی به دست ایالات متحده آمریکا بود. آنها پرچم‌هایی با نوشته‌های «اللهم عجل لولیک الفرج» و «مرگ بر آمریکا» را به همراه لوگوی سپاه در حمایت از این نهاد نظامی نصب کرده و دوباره توجه‌ها را به سمت پیته‌نو چرخانده بودند.
جمعه‌ای که گذشت هم آنها بیکار ننشستند و باز هم با میدانداری اسکندر رضایی، برنامه ریختند تا این بار به حمایت از فلسطینی‌هایی بپردازند که مدت‌هاست نوار غزه را رها نکرده‌اند.
این بار چه کردند؟
در روز قدس هم میدان شهدای روستای پیته نو که معروف است به میدان افرابن (زیر درخت افرا)، محل تجمع کوچک اهالی بود. کربلایی رضایی پس از دفعه پیش که سر ماجرای قرارگرفتن نام سپاه پاسداران در فهرست گروه‌های تروریستی خونش حسابی جوش آمده بود و در گفت‌وگو با جام‌جم هم هنوز عصبانی بود، این بار با آرامش کنار اهالی ایستاده و شعر تازه‌اش را برای آنها می‌خواند. پس از «این جشن انقلابَه، ترامپه حال خرابَه» که خیلی معروف شد، حالا او می‌خواند:
«الو ترامپ کجایی؟
تِه سر تا پا خطایی
الو ترامپ کجایی؟
تِه سخت در اشتباهی
الو ترامپ گوش هده (گوش بده)
فرصتو از دست نده
ایران مهد دلیران
یک کمی تاریخ بخوان
ارتشی و سپاهی
دو لشکر الهی
تروریست بی‌حیا تِه‌ای و تِه جد و آباد
الو ترامپ کجایی؟
تو مثل پرِّ کاهی
الو ترامپ کجایی؟
سلماندِه قول هدایی (به [بن]سلمان قول دادی)
نتانیاهو رو بَئو
بییره چسب دو قلو (چسب دوقلو بگیره)
تی گنبد آهنین
ترک بخورده ببین
...
شاعر ساده و متعهد روستای پیته‌نو این بار گوشی تلفنی نمادین را به دست گرفته و انگار که با ترامپ در حال گفت‌وگویی تلفنی است، شعرش را می‌خواند؛ با لبخندی به گوشه لب که می‌داند کارش برای خیلی‌ها بامزه به نظر می‌رسد. سه عکس ترامپ، نتانیاهو و بن‌سلمان هم آن وسط مثل دفعه پیش چوب می‌خورند و ریتم می‌دهد صدای فرودآمدن ترکه بر عکس‌ها.

بامداد میانجی

ادبیات و هنر

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها