گل همین پنج روز و شش باشد
بهار که به دشت و دمن میزنید تا چشم کار میکند کوههای مخملی است و دشت سبز و گلهای رنگ به رنگ. بابونههای سفید، شقایقهای قرمز، خردلهای وحشی زرد، کلاغکهای بنفش، سیزابهای آبی، سوزن چوپانهای یاسی و هزاران گل دیگر که عمرشان کوتاه است و همین روزهای اول فصل بهار میبینیمشان و تمام.
هوا که رو به گرمی میرود، وعده دیدارمان با این همه رنگ و زندگی میافتد به سال بعد. انگار نه انگار اصلا بودهاند. فراموش میشوند از حافظه امسال طبیعت. شاید این پیامبران زیبای رنگی آمدهاند تا یادمان بیاورند نمیشود به این همه فریبندگی دل بست. وقتی آدمی در اوج لذت، مدام هراس و التهاب ناپایداری فردایش را دارد. چطور میشود از این همه امکانات و قدرت و ثروت، انتظار امنیت و آرامش داشت؟ به قول استاد علی صفایی حائری« آنجا که احساس میکنی تو یا بهار رفتنی هستید، چه امنی میتواند ریشه بگیرد؟.»*
* تطهیر با جاری قرآن، ج۱، ص۴۲۴
تازه ها
پیشنهاد سردبیر
هوش مصنوعی یکی از قدیمیترین عادتهای ما در اینترنت را تغییر داده است
گوگل جواب میدهد؛ چرا کلیک کنیم؟
جامجم آنلاین بررسی کرد
ماجرای سن بازنشستگی ۵۵ و ۶۲ ساله چیست؟
گفت و گو
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
نذر کتاب؛ وقف دانایی برای گسترش عدالت فرهنگی
در گفتوگو با جامجم آنلاین تشریح شد
فاصله ایران با پیشروان هوش مصنوعی قابل جبران است
جامجم آنلاین بررسی کرد
باجنیوزها؛ باجگیری در لباس افشاگری
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد