مقام علمی حضرت معصومه(س)

حضرت فاطمه معصومه (س) نزد ما شیعیان ایران یک نماد بسیار مهم است، نمادی از شهر قم، شهر مجاهدت علمی و دین‌داریِ توام با معرفت و آگاهی. در طی سالیان دراز بزرگان بسیاری در تاریخ شیعه حول حرم حضرت معصومه (س) با توسل به ایشان زندگی ساده و در عین حال مبارک طلبگی را بر خود و خانواده خود شایسته دیدند و به جهاد علمی و مبارزه با دژخیمان جهل پرداختند. بی‌شک بسیاری از انحراف‌ها و کجروی‌ها و افراط‌ها و تفریط‌های احتمالی که می‌توانست در تاریخ تشیع رخ دهد و عملا رخ نداد، مرهون این حرم با برکت و مجاهدان علمی متوسل به درگاه کریمه‌ اهل بیت (س) است. برخی از تربیت‌یافتگان مکتب معصومه (س) به تجسمی از معرفت، معنویت و روحانیت در میان خلایق بدل شدند. از این رو بارگاه حضرت معصومه (س) در طول تاریخ، برای ما به نمادی از مجاهدت علمی بدل شده است، اما این نمادسازی با زندگی حضرت نیز بیگانه نیست. نقل شده است که زمانی عده‌ای از شیعیان برای طرح مسائلی، عزم سفر کردند تا نزد امام موسی کاظم (ع) بروند، اما موفق به ملاقات حضرت نشدند چرا که امام کاظم (ع) در سفر بود. سوالات خود را خدمت دختر بزرگوار ایشان عرضه کردند و حضرت معصومه (س) پاسخ‌هایی را نگاشتند. شیعیان از سفر بازگشتند و بیرون شهر امام کاظم (ع) را دیدند، و پرسش‌های خود و پاسخ‌های حضرت معصومه (س) را به ایشان عرضه کردند. حضرت با دیدن پاسخ‌ها، سه بار فرمود «پدرش به فدایش باد».