به نوشته نشریه هالیوود ریپورتر، نود و یکمین دوره مراسم اسکار 24 فوریه برگزار میشود؛ یعنی کمتر از پنجاه روز دیگر. آکادمی اسکار اوایل دسامبر و بعد از اعلام نام کوین هارت به عنوان مجری امسال مراسم، فکر میکرد موضوع را حل کرده، اما دو روز بعد یکی از توییتهای این کمدین کار دست او و آکادمی داد. این توییت که متعلق به یک سال قبل بود، برای بازیگر دردسرساز شد و گروههای زیادی از مردم خواهان کنارهگیری او از اجرای مراسم شدند.
مجری ای که گم شد!
عذرخواهی هارت هم نتوانست چارهساز شود و او از گردونه عملیات پایین افتاد. باز هم مراسم بدون مجری ماند و دردسرهای آکادمی آغاز شد. بعد از آن بود که دونا جیگلیوتی (که امسال برای اولین بار تهیهکنندگی مراسم تلویزیونی اسکار را بهعهده گرفته) رسما گفت انتخاب مجری مراسم امسال، همچون بختکی به جان او افتاده است. جیگلیوتی خیلی سریع مذاکره با دو عضو قدیمی اسکار داون هادسن و جان بیلی (مدیر آکادمی) را شروع کرد.
سکوت آکادمی
بسیاری از اعضای بانفوذ آکادمی در پاسخ به پرسش نشریه هالیوود ریپورتر مبنی بر اینکه بالاخره چه کسی مجریگری مراسم را انجام خواهد داد، سکوت کرده و گفتهاند، نمیدانند چه چیزی در جریان است و مسائل به کدام سمت خواهد رفت. این در حالی است که تمام آنها از آماده کردن خود برای شرکت در مراسم پیش رو حرف زدهاند! برخی از آنان به دو دوره از مراسم اسکار اشاره میکنند که با دردسر مشابهی روبهرو بوده است. بار اول، جان استوارت پنجم ژانویه 2006 به عنوان مجری هفتاد و هشتمین دوره مراسم اسکار معرفی شد و بار دوم، ووپی گلدبرگ بود که هفتم ژانویه 2002 به عنوان مجری مراسم انتخاب شد، اما مثل این که برای بار سوم، مشکلات بیشتر و بدتر از دو دوره قبلی است.
دلیل اصلی چیست؟
برخی از منتقدان میگویند دلیل اصلی مشکل موجود این است که آکادمی اسکار و شبکه تلویزیونی abc (که پخش تلویزیونی مراسم را بهعهده دارد)، خودشان هم دقیقا نمیدانند چه میخواهند و به دنبال چه هستند! از یک طرف، آنها به دنبال کسی هستند که با حرفهایش وحدت اجتماعی را بههم نزند و از سوی دیگر، مجری انتخابیشان خیلی زیاد سراغ موضوعات و مسائل سیاسی نرود.
باور برگزارکنندگان اسکار این است که مجری مقدار کمی خودش را روی صحنه درگیر مسائل و حرفهای سیاسی کند و بیشتر به دنبال سینما و شوخی با خود هنرمندان باشد. دلیل امر هم البته موضوع مهمی به نام «ریتینگ» و میزان استقبال تماشاگران از برنامه تلویزیونی است.
آمارهای دردسرساز
آمارهای موجود حکایت از آن میکند که در دورههایی که در مراسم اسکار حرفهای سیاسی زیادی زده شده، شمار تماشاگران تلویزیونی شاهد کاهش و افت (نسبتا شدید تا شدید) بوده است. برخی از افراد بانفوذ در آکادمی عقیده دارند افت تماشاچی سالهای اخیر مراسم اسکار، دقیقا به همین موضوع حرفها و بحثهای سیاسی مجریان و مهمانان برمیگردد.
رسانهها نامهای زیادی را به عنوان گزینههای احتمالی مجریگری مراسم امسال معرفی میکنند. از مجریان معروف و پرطرفدار تلویزیونی هم چون استفن کولبرت، جیمز کوردن، جیمی فالن و ست مه یرز گرفته تا مجریان زن مشهوری چون میگن مولالی و تیفانی هادیش.
عقیده ها و انتظارات
اعتقاد برخی این است که اجرای مراسم را باید به دست مجریان حرفهای سپرد و نه ستارگان مشهور. براساس این دیدگاه، کسانی که شغلشان مجریگری است، خیلی بهتر از عهده اجرای مراسم برمیآیند. البته میتوان در کنار آنها، از ستارگان سرشناس هم به عنوان همکار و همراه استفاده کرد. اما آیا تماشاگران این مجریان رسمی را بیشتر ترجیح میدهند یا بازیگرانی چون ملیسا مک کارتی، جاستین تیمبرلیک، جان کراسینسکی و تام هنکس؟
جیمی کیمل مجری دو دوره قبلی مراسم اسکار، رسما اعلام کرده دوباره برای این کار روی صحنه برنمیگردد. از او نقل شده که پول پرداختی آکادمی اسکار برای چنین کار دشواری، کم و ناچیز است! اما باب آیگر، مدیر کمپانی والت دیزنی (که شبکه abc را در دست دارد) ممکن است پیشقدم شده و از کیمل بخواهد یک بار دیگر اجرای مراسم را بهعهده بگیرد.
به گفته اهل فن، اگر چنین اتفاقی بیفتد کیمل بهسختی میتواند جواب منفی بدهد. همین نکته در باره کسی مثل امیلی بلانت هم صدق میکند. او این روزها یکی از محبوبترین بازیگران است و «مری پاپینز برمیگردد» او را کمپانی دیزنی تولید کرده است. تام هنکس هم رابطه بسیار نزدیکی با این کمپانی دارد و در چهار انیمیشن «داستان اسباب بازی» آن حرف زده است.
همه میدانند دونا جیگلیوتی دوستی صمیمی با جنیفر لاورنس دارد. او با فیلم «کتابچه راهنمای خوشبختی»، کمک کرد تا لاورنس تبدیل به ستارهای سرشناس شود. شاید اکنون همان زمانی باشد که لاورنس باید جواب محبتهای دوست قدیمیاش را بدهد و اجرای مراسم اسکار را بهعهده بگیرد.
اهل فن می گویند آکادمی اسکار مجبور است طی چند روز آینده نام مجری مراسم امسال خود را اعلام کند.
در عین حال، آنها به آکادمی توصیه کرده اند برای سال های بعد، کار انتخاب مجری را زودتر شروع کند تا همه کارها موکول به دقیقه نود نشود. این در حالی است که گروهی از منتقدان سینمایی صحبت از مشکلات متعدد در داخل آکادمی می کنند و بر این باورند که مدیران آکادمی در حال پنهان کردن مشکلات عدیده آن هستند.
کیکاووس زیاری
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم